முதல் அலை மற்றும் ரகசியத் திட்டம்

முதல் அலை மற்றும் ரகசியத் திட்டம்

டோம்-7 நகரின் பிரம்மாண்டமான கண்ணாடி போன்ற உயர் தொழில்நுட்பக் குமிழிக்குள், பச்சைப் பசேலென மின்னும் சோலைகளுக்கு நடுவே கிரனின் அறை அமைந்திருந்தது. அந்த அமைதியான மாலையில், கிரன் தனது படுக்கையில் அமர்ந்து, தனது குடும்பத்தின் பழைய புகைப்படத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது தோளில் எப்போதும் இருக்கும் அந்தப் பழைய மர கித்தார் லேசான வெதுவெதுப்புடன் இருந்தது. அவனது தந்தை வடக்கு எல்லைக் குமிழியிலும், தாய் கிழக்கு எல்லைக் குமிழியிலும் மையக் குழுவின் கடுமையான விதிகளால் பிரிந்து வாழ்ந்து வருகின்றனர். அவர்களை எப்படியாவது ஒன்று சேர்க்க வேண்டும் என்பதே அவனது வாழ்நாள் லட்சியமாகும். அவனது கைகள் கித்தாரின் கம்பிகளைத் தொட்டவுடன், ஒரு விசித்திரமான இசை அலை உருவானது. அந்த ஒலியின் அதிர்வு சக்தி, அறையின் மூலையில் சுழன்று கொண்டிருந்த மின்விசிறியைத் துல்லியமாக இயங்கச் செய்தது. அவனது உணர்ச்சிகள் ஒலியாக மாறி இயந்திரங்களை இயக்கும் இந்த விசித்திரமான திறமை அவனுக்குள் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வந்தது.

அப்போது அறையின் கதவு லேசாகத் திறக்கப்பட்டு, துடுக்குத்தனமான சிரிப்புடன் மீரா உள்ளே நுழைந்தாள். அவள் எப்போதும் அணிந்திருக்கும் மஞ்சள் நிற ஜாக்கெட்டும், அவளது கையில் மின்னும் டேப்லெட்டும் அவளது புத்திசாலித்தனத்தைக் காட்டியது. அவளது தோளில் ஒட்டிக் கொண்டிருந்த அந்தச் சிறிய ரோபோ, அறை முழுவதும் நீல நிற ஒளியைப் பாய்ச்சியது. ‘கிரன், நீ மறுபடியும் உன்னுடைய கித்தார் சக்தியைக் கொண்டு சோகமாகப் பாடிக்கொண்டிருக்கிறாயா? கவலைப்படுவதை விட்டுவிட்டு நான் கொண்டு வந்திருக்கும் இந்த அதிசயத்தைக் பார்!’ என்று மீரா உற்சாகமாகத் கூறினாள். அவள் தனது ரோபோவின் நினைவகத்திலிருந்து பழைய உலகத்தின் டிஜிட்டல் வரைபடத்தின் ஒரு பகுதியைத் தன் டேப்லெட்டில்投影 செய்தாள். ‘இது சாதாரண வரைபடம் அல்ல கிரன். மூடுபனி நிறைந்த காடுகளுக்கு நடுவே இருக்கும் பாதுகாப்பான வழிகளைக் காட்டும் பழங்கால ரகசியத் தடம் இது. மையக் குழுவின் கணினிகளில் கூட இல்லாத தகவல் இது!’ என்றாள்.

கிரன் ஆச்சரியத்துடன் அந்த வரைபடத்தைப் பார்த்தான். ‘மீரா, இது உண்மையாகவே நம்மை எல்லைக் குமிழிக்கு வெளியே அழைத்துச் செல்லுமா? மையக் குழுவின் காவலர்கள் நம்மைத் தடுத்து நிறுத்தினால் என்ன செய்வது?’ என்று அவனது இயல்பான அச்சம் வெளிப்பட்டது. அதற்கு மீரா தனது புன்னகையால் அவனுக்குத் தைரியம் ஊட்டினாள். ‘அதனால்தான் நாம் பகலில் செல்லாமல், இரவின் அமைதியில் குமிழி சுவரைக் தாண்டி வெளியேறத் திட்டமிட வேண்டும். உன்னுடைய இசையின் அதிர்வலைகள் சுவரின் மின்வேலியைச் சிறிது நேரம் செயலிழக்கச் செய்யும். என் ரோபோ அந்த இடைவெளியை நமக்குச் சுட்டிக்காட்டும்’ என்று உறுதியளித்தார். கிரன் தனது சக்தியின் மீது நம்பிக்கை கொள்ளத் தொடங்கினான். தனது குடும்பத்தை இணைக்கும் அந்தப் பெரிய பயணத்திற்கான முதல் படியை எடுத்துவைக்கத் தயாரானான்.

இரவு வெகுநேரமாகிய பின், குமிழி நகரின் வெளிச்சங்கள் மங்கத் தொடங்கின. டோம்-7 இன் எல்லையில் உள்ள பிரம்மாண்டமான கண்ணாடிக் சுவரின் அருகே இருவரும் நின்றிருந்தனர். குமிழிக்கு வெளியே ‘அமைதியான மூடுபனி’ ஊதா நிற ஒளியுடன் பயங்கரமாக அசைந்து கொண்டிருந்தது. கிரன் தனது கித்தாரை மென்மையாக மீட்டினான். அவனது விரல் நுனியில் இருந்து வெளிப்பட்ட ஒலியலைகள் குமிழி சுவரின் பாதுகாப்பு வலையமைப்பைத் தாக்கின. சுவரில் ஒரு சிறிய மின்னணுத் தடை விலகும் சத்தம் கேட்டது. மீரா தனது ரோபோவின் உதவியோடு சரியான பாதையைக் கண்டறிந்து ‘கிரன், இப்போது நாம் செல்லலாம்!’ என்று முணுமுணுத்தாள். ஆனால், அவர்கள் அந்தத் தடையைத் தாண்டிச் சுவரில் காலை வைக்க முயன்ற அடுத்த கணத்தில், காவலர் இன்பாவின் ரோபோ அனுப்பிய சிவப்பு நிற எச்சரிக்கை மணி அந்த அமைதியான இரவில் திடீரென உரக்க ஒலிக்கத் தொடங்கியது!