ஒளிரும் காட்டின் ரகசியம்

ஸ்பார்க் டவுன் கஃபேவின் வாசலில் சோர்வுடன் நின்ற கபிலனைப் பார்த்த வெற்றி, தனது மாயாஜால கரண்டியால் தயாரிக்கப்பட்ட அந்தச் சூடான தங்க நிறப் பானத்தை ஒரு சிறிய கோப்பையில் ஊற்றி அவரிடம் நீட்டினான். அந்தப் பானத்திலிருந்து எழுந்த நறுமணம் காற்றில் மென்மையாகப் பரவி, சுற்றியிருந்த நியான் விளக்குகளின் ஒளியை இன்னும் அழகாக்கியது. கபிலன் தயக்கத்துடன் அந்தப் கோப்பையை வாங்கிப் பருகிய அடுத்த கணத்தில், அவரது முகத்தில் ஒரு பெரும் வியப்பும் புத்துணர்வும் தோன்றியது. அவரது கண்கள் ஆச்சிரியத்தால் விரிந்தன. நீண்ட நாட்களாகப் பண்ணை வேலைகளால் ஏற்பட்ட உடல் சோர்வு மற்றும் மன அழுத்தம் மாயமாய் மறைந்து, அவர் ஒரு புத்துயிர் பெற்றது போல் சுறுசுறுப்படைந்தார். "அற்புதம்! இந்த உலகத்தில் இப்படி ஒரு சுவையை நான் எப்போதுமே சுவைத்ததில்லை, வெற்றி! உன் கைகளில் ஏதோ ஒரு தெய்வீக சக்தி இருக்கிறது" என்று கபிலன் மகிழ்ச்சியுடன் பாராட்டினார்.

கபிலனின் பாராட்டு வெற்றிக்கு மிகுந்த ஊக்கத்தைக் கொடுத்தது. அதே சமயம், கஃபேவின் திறப்பு விழாவைக் குறிக்கும் வகையில் வானத்தை நோக்கி ஒரு மெல்லிய நீல நிற ஒளிக்கீற்று சீறிப்பாய்ந்தது. அந்த ஒளிக்கீற்று ஸ்பார்க் டவுன் எல்லையைத் தாண்டி, தொலைவில் இருந்த அடர்ந்த மூலிகை காட்டின் திசையை நோக்கிச் செல்வதை அவர்கள் இருவரும் பார்த்தனர். கபிலன் உடனடியாகத் தன் முகத்தை மாற்றிக்கொண்டு தீவிரமான குரலில் கூறினான், "வெற்றி, அந்த ஒளிக்கீற்று சாதாரணமானது அல்ல. அது மூலிகை காட்டின் ஆழத்திலிருந்து வரும் ஒரு விசித்திரமான ஆற்றலைக் குறிக்கிறது. நமது கஃபேவிற்குத் தேவையான அரிய மூலிகைகள் அங்கேதான் கிடைக்கின்றன. ஆனால், சமீப காலமாக அந்தக் காட்டில் ஏதோ விசித்திரமான நிகழ்வுகள் நடந்து வருகின்றன." வெற்றி சற்றும் யோசிக்காமல், தன் கையில் இருந்த ஒளிரும் மாயாஜால கரண்டியைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக்கொண்டான். "அப்படியானால் நாம் உடனே அந்தக் காட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும், கபிலன். எனது கஃபேவும் இந்த உலகமும் நல்ல நிலைக்கு வர அந்த மூலிகைகள் கண்டிப்பாகத் தேவை" என்று உறுதியுடன் கூறினான்.

அவர்கள் இருவரும் கஃபேவைச் சுட்டுவிடம் பொறுப்பாக விட்டுவிட்டு, ஸ்பார்க் டவுனின் எல்லை தாண்டி ஒளிரும் மூலிகை காட்டை நோக்கிப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்கள். அந்தக் காடு அவர்களின் கற்பனைக்கும் அப்பாற்பட்டதாய் இருந்தது. அங்கே மரங்களின் இலைகள் நீல நிறத்திலும், தரைப்பகுதிகள் மென்மையான ஊதா நிற ஒளியிலும் ஜொலித்தன. மிதக்கும் சிறிய நீரோடைகள் இசையொலியை எழுப்பிக் கொண்டிருந்தன. வழியெங்கும் வண்ணமயமான மூலிகைகள் அழகாக வளர்ந்திருந்தன. வெற்றி இயற்கையை ரசித்தபடியே முன்னேறிச் சென்றபோது, திடீரென்று காட்டின் நடுப்பகுதியில் ஒரு விசித்திரமான காட்சியைக் கண்டான். அங்கே அவனது சிறுவயது தோழியும், தொழில்நுட்ப வல்லுநருமான நிலா, ஒரு மரத்தின் அருகே கையில் ஹாலோகிராபிக் டேப்லெட்டுடன் நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவள் எதையோ தீவிரமாக ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தது அவளது முகத்தில் இருந்த டென்ஷனைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது.

வெற்றி அவளை நோக்கி ஓடிச் சென்று உற்சாகமாகக் கத்தினான், "நிலா! நீ எப்போது இங்கு வந்தாய்? உன்னை மீண்டும் சந்திப்பதில் ரொம்ப மகிழ்ச்சி!" நிலா சட்டென்று திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு, சற்றே நிம்மதியான புன்னகையுடன் அவனை வரவேற்றாள். "வெற்றி, நீயும் இந்த அமிர்த உலகத்திற்கு வந்துவிட்டாயா? நான் உன்னைத் தேடிக்கொண்டுதான் ஸ்பார்க் டவுன் பக்கம் வரவிருந்தேன். ஆனால் அதற்குள் இந்தக் காட்டில் ஒரு பெரிய தொழில்நுட்பச் சிக்கல் ஏற்பட்டுவிட்டது&quot என்று தன் ஹாலோகிராபிக் டேப்லெட்டை அவன் முன்னால் நீட்டினாள். அந்தத் திரையில் கணினி வரிகள் அதிவேகமாக மாறிக்கொண்டிருந்தன. அந்த நேரத்தில், அவர்கள் நின்றுகொண்டிருந்த இடத்திற்கு அருகேயிருந்த தரைப்பகுதி திடீரென்று மங்கலான பிக்சல் கட்டங்களாக மாறத் தொடங்கியது. இதுவே உலக விதிகள் மீறப்படுவதால் ஏற்படும் ‘மெமரி கிளிட்ச்’ என்பதைக் குறிக்கும் சிறிய அறிகுறியாகும். நிலாவின் டேப்லெட் ஆபத்தான சிவப்பு எச்சரிக்கை ஒளியை வெளியிடத் தொடங்கியது.

வெற்றி சிறிதும் பதட்டமடையாமல், தனது சமையல் குறிப்பேட்டைத் திறந்தான். இந்தச் சூழலை எதிர்கொள்ள எந்த வகையான உணவு முறையைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை அவனது மூளை உடனடியாகக் கணக்கிட்டது. நிலாவும் கபிலனும் பதற்றத்துடன் அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, வெற்றி தன் மாயாஜால கரண்டியைக் காற்றில் சுழற்றி, அருகில் இருந்த ஒளிரும் மூலிகைகளைச் சேகரித்தான். நிலாவின் டேப்லெட் வெளிப்படுத்தும் மின் அலைகளின் அதிர்வெண்ணுக்கு ஏற்ப, அந்த மூலிகைகளைக் கொண்டு ஒரு புதிய சமநிலை உணவைத் தயாரிக்கத் தொடங்கினான். அவனது விரல்கள் காற்றில் லாவகமாக இயங்கின. சமையலறையில் காட்டிய அதே தூய்மையான ஆர்வமும் அமைதியும் அந்த மூலிகைக் காட்டின் நடுவிலும் அவனிடம் வெளிப்பட்டன. சில வினாடிகளில் அந்த மூலிகைகளிலிருந்து எழும்பிய மென்மையான நறுமணம் காட்டின் காற்றுடன் கலந்தது.

அந்த நறுமணம் பரவிய அடுத்த நொடியில், பிக்சல் கட்டங்களாக மாறிக்கொண்டிருந்த தரைப்பகுதி மீண்டும் தனது இயல்பான வண்ணமயமான நிலைக்குத் திரும்பியது. டேப்லெட்டில் எரிந்துகொண்டிருந்த சிவப்பு எச்சரிக்கை ஒளி மறைந்து, அமைதியான நீல நிற ஒளிக்கு மாறியது. நிலா ஆச்சரியத்துடன் தன் டேப்லெட்டைப் பார்த்தாள். "வெற்றி! உன்னால் எப்படி இவ்வளவு எளிமையாக இந்த மெமரி கிளிட்சைச் சரிசெய்ய முடிந்தது? இந்த உலகத்தின் கணினி விதிகளையே உன் சமையல் உத்தி மாற்றிவிட்டதே!" என்று வியந்து கூறினாள். கபிலனும் மகிழ்ச்சியுடன் வெற்றியைத் தட்டிக்கொடுத்தார். வெற்றி புன்னகையுடன் தன் கரண்டியைக் காட்டிவிட்டு, "இது என் சமையலின் சக்தி மட்டுமல்ல, நம்மால் இந்த உலகத்தைக் காப்பாற்ற முடியும் என்ற நம்பிக்கை" என்று உறுதியளித்தான். ஆனால், அவர்கள் அந்த வெற்றியை முழுமையாகக் கொண்டாடுவதற்குள், நிலாவின் ஹாலோகிராபிக் டேப்லெட்டில் ஒரு பெரிய மெமரி கிளிட்ச் எச்சரிக்கை திடீரென்று ஒளிரத் தொடங்கியது. அது இதுவரை அவர்கள் பார்த்ததை விட மிகப்பாரிய ஆபத்தைக் குறிக்கும் வகையில் ஒலிக்க ஆரம்பித்தது.