பூட்டப்பட்ட வாயிலும் புதிய திட்டமும்

பூட்டப்பட்ட வாயிலும் புதிய திட்டமும்

காட்டின் எல்லைப் பகுதியில் இருந்து வீசிய குளிர்ந்த காற்று கிரனின் முகத்தில் மோதியது. எதிரில் கம்பீரமாகக் காட்சியளித்த ‘டோம்-4’ குமிழி நகரத்தின் பிரம்மாண்டமான பாதுகாப்பு வாயில், இரும்புக் கவசங்களால் இறுக்கமாக மூடப்பட்டிருந்தது. மையக் குழுவின் கடுமையான விதிகள் அந்த வாயிலின் ஒவ்வொரு அங்குலத்திலும் பிரதிபலித்தன. எந்த ஒரு தனிநபரும் அனுமதியின்றி உள்ளே நுழைந்துவிட முடியாதபடி அதிநவீன லேசர் சென்சார்களும், ரோந்து கேமராக்களும் அங்கு சுழன்று கொண்டிருந்தன. கிரனும் மீராவும் ஒரு பெரிய உலோகக் கன்டெய்னருக்குப் பின்னால் பதுங்கி நின்று நிலமையை ஆராய்ந்தனர்.

“மீரா, இந்த வாயில் இவ்வளவு பலமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கிறதே! நாம் எப்படி உள்ளே செல்வது? என் தந்தையின் குறிப்பில் குறிப்பிட்ட அந்த ரகசியப் பாதை இந்த வாயிலுக்கு அருகில் எங்கோ இருக்க வேண்டும்” என்று கிரன் தன் கித்தாரைத் தோளில் மாட்டியபடியே தாழ்ந்த குரலில் கூறினான். அவனது பிரகாசமான பழுப்பு நிறக் கண்கள் வாயிலின் ஒவ்வொரு மூலையையும் தீவிரமாகத் துழாவின.

மீரா சற்றும் தாமதிக்காமல் தனது டேப்லெட்டை ஆன் செய்து, அருகில் இருக்கும் ரோபோ உதவியுடன் சுற்றியுள்ள பாதுகாப்பு முறைமையின் அலைவரிசையைக் கைப்பற்ற முயன்றாள். அவளது தேன் நிறக் கண்கள் திரையில் ஓடும் குறியீடுகளை உன்னிப்பாகக் கவனித்தன. “கிரன், சற்றுப் பொறு. இந்த வாயிலின் பிரதான கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு பழைய காலத்து அதிர்வெண் அடிப்படையிலான ஒரு எளிய பாதுகாப்புப் பூட்டைப் பயன்படுத்துகிறது. ஆனால், மையக் குழுவின் புதிய கண்காணிப்பு கேமராக்கள் நம்மைச் சிக்க வைக்கக் காத்திருக்கின்றன. நாம் மிகக் கவனமாக இருக்க வேண்டும்” என்று அவள் எச்சரித்தாள்.

திடீரென காட்டின் மறுபுறத்திலிருந்து கனரக வாகனங்களின் இரைச்சலும், காவலர் இன்பாவின் அதிகாரமிக்க குரலும் கேட்கத் தொடங்கின. “ரோந்துப் படைகள் விரைவாக அந்தப் பகுதியைச் சுற்றுகின்றன! அவர்கள் இன்னும் சில நிமிடங்களில் இங்கு வந்துவிடுவார்கள்” என்று மீரா பதற்றத்துடன் கூறினாள். இக்கட்டான அந்தச் சூழ்நிலையில், அவளது துடுக்குத்தனமான முகம் சற்று நிதானத்தை இழந்தாலும், அவள் உடனடியாக ஒரு மாற்றுத் திட்டத்தைப் யோசிக்கத் தொடங்கினாள்.

“கவலைப்படாதே மீரா, என்னிடம் ஒரு வழி இருக்கிறது” என்று உறுதியுடன் கூறிய கிரன், தன் கைகளில் இருந்த பழைய மர கித்தாரை மென்மையாகத் தடவினான். தாத்தா செந்தில் அவனுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்த ஒலியலை வித்தையைச் செயல்படுத்த இதுவே சரியான தருணம். கன்டெய்னரின் மறைவில் இருந்தவாறே, கிரன் தனது உணர்ச்சிகளையும் ஆற்றலையும் கித்தார் நரம்புகளில் செலுத்தத் தொடங்கினான். அவனது விரல்கள் மீட்டப்பட்ட அந்த விசித்திரமான இசைக் குறிப்புகள், சாதாரண ஒலியாக இல்லாமல், ஒரு குறிப்பிட்ட அதிர்வெண்ணை உருவாக்கின.

அந்த அலைவரிசை நேராக வாயிலின் கட்டுப்பாட்டுப் பெட்டியைத் தாக்கியது. சில வினாடிகளுக்கு மின்சாரப் பொறிகள் பறந்தன. அடுத்த கணத்தில், பிரம்மாண்டமான பிரதான வாயில் திறக்கப்படவில்லை என்றாலும், அதற்கு அருகில் இருந்த ஒரு சிறிய அவசரகாலச் சேவை கதவு மென்மையாகத் திறந்து கொண்டது. கிரனின் இசை அந்தப் பூட்டின் ரகசியக் குறியீட்டைச் சரியாகத் துண்டித்துவிட்டது!

‘அற்புதமாகச் செய்தாய் கிரன்!’ என்று மீரா கண்களால் வியப்புடன் பாராட்டினாள். இருவரும் தாமதிக்காமல் அந்தச் சிறிய கதவின் வழியே உள்ளே நுழைய முயன்றனர். ஆனால், அவர்கள் உள்ளே காலடி எடுத்து வைப்பதற்குள், அந்த அறையின் உள்ளிருந்து ஒரு விசித்திரமான சத்தம் கேட்டது. அந்தக் கட்டுப்பாட்டு அறை ஏற்கனவே யாரோ ஒருவரால் பயன்படுத்தப்பட்டு வருவது போலத் தோன்றியது.

“யார் அங்கே?” என்ற கரகரப்பான குரல் அந்த இருண்ட அறையிலிருந்து எதிரொலித்தது. கிரனும் மீராவும் அதிர்ச்சியுடன் பின்வாங்கி நின்றனர். அந்த விவரிக்க முடியாத தருணத்தில், பழைய கட்டுப்பாட்டு அறையின் விளக்குகள் ஒளிர, அங்கு நின்றுகொண்டிருந்த நபரின் মুখத்தை அவர்கள் பார்த்தனர். அது வேறு யாருமல்ல; பல வருடங்களுக்கு முன்பு மாயமானதாகக் கூறப்பட்ட கிரனின் குடும்பத்தின் பழைய நண்பர் ஒருவர் அங்கு நின்றுகொண்டிருந்தார்!