பழைய நண்பரின் ரகசிய எச்சரிக்கை

பழைய நண்பரின் இரகசிய எச்சரிக்கை

கட்டுப்பாட்டு அறைக்குள் பரவிய நீல நிற எல்.இ.டி விளக்குகளின் வெளிச்சத்தில் கிரனும் மீராவும் அதிர்ச்சியுடன் நின்றனர். கதவின் ஓரத்தில் மறைந்திருந்த அந்த நபர், அவசரமான சைகைகளால் அவர்களை உள்ளே இழுத்துக் கொண்டார். இரும்புக்கதவு உடனடியாகத் தாழிடப்பட்டது. வெளியே காவலர் இன்பாவின் காலடிச் சத்தமும், ரோந்து வாகனத்தின் இயந்திர ஓசையும் நெருங்கி வந்து மங்கின.

“உங்களை இங்கு யார் அனுப்பினியது? அதுவும் இந்த நேரத்தில், மையக் குழுவின் நேரடிப் பார்வையில் இருக்கும் இந்த எல்லைப் பகுதி எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்று அந்த நபர் படபடப்புடன் கேட்டார். அவரது முகம் சுருக்கங்கள் நிறைந்திருந்தாலும், கண்களில் பரிவும் பாசமும் வழிந்தன. அவர்தான் டோம்-4 இன் பிரதான கட்டுப்பாட்டுப் பொறியியலாளரும், கிரனின் தந்தையின் பால்யகால நண்பருமான மாமா பாபு.

கிரன் தனது பிரகாசமான பழுப்பு நிறக் கண்களால் அவரை உற்று நோக்கினான். தனது பழைய மர கித்தாரை இறுகப் பிடித்துக் கொண்டவன், “மாமா பாபு! நீங்களா இது? தந்தை எங்களிடம் சொன்ன உங்கள் பழைய புகைப்படமும் அடையாளமும் உண்னிதான்! நாங்கள் தற்செயலாக இங்கு வரவில்லை; என் பெற்றோரை மீண்டும் இணைக்க நாங்கள் டோம்-4க்குள் நுழைந்தாக வேண்டும்” என்று உறுதியான குரலில் கூறினான். அவனது உணர்ச்சிவசப்பட்ட குரலில் இளமைத் துடிப்பும் குடும்பப் பாதுகாப்பு உணர்வும் ஒன்றாய் வெளிப்பட்டன.

மீரா தனது சிறிய ரோபோ உதவியுடன் கட்டுப்பாட்டு அறையின் கதவை உள் பக்கமாக லாக் செய்துவிட்டு, தனது டேப்லெட்டில் பாதுகாப்பு அமைப்புகளைச் சரிபார்த்தாள். அவளது தேன் நிறக் கண்கள் அறையின் சுவர்களில் ஓடும் கண்காணிப்புக் கேமரா இணைப்புகளைத் துரிதமாக ஆராய்ந்தன. “பாபு மாமா, காவலர் இன்பாவின் படைகள் இன்னும் சில நிமிடங்களில் இந்த வெளிப்புறக் கட்டுப்பாட்டு அறையை முழுமையாகச் சோதிக்கத் தொடங்கும். நாங்கள் இங்கு நீண்ட நேரம் இருக்க முடியாது” என்று எச்சரித்தாள்.

பாபு மாமா ஒரு நிமிடம் யோசித்தார். பின்னர் அவர் ஒரு பெரிய சுவரொட்டியின் பின்னால் இருந்த ரகசிய இரும்புப் பலகையைத் திறந்தார். அங்கே ஒரு குறுகிய, காலத்தால் மறைக்கப்பட்ட உலோகப் பாதை வெளிப்பட்டது. “கிரன், உனது தந்தை இந்த நகரத்திற்குள் நுழைவதற்காகப் பயன்படுத்திய அதே பழைய பாதையின் வடிவம் இதுதான். மையக் குழுவின் அதிநவீன சென்சார்களைத் தவிர்க்க இந்த இரகசிய வடிகால் மற்றும் காற்றோட்டப் பாதை மட்டுமே ஒரே வழி. ஆனால், எச்சரிக்கையாக இருங்கள்; இந்தச் சுரங்கப் பாதைக்கு அருகில் ‘அமைதியான மூடுபனி’யின் அடர்த்தி வழக்கத்தை விட அதிகமாக இருக்கும்” என்றார்.

கிரன் தன் தந்தையின் நினைவுகளைச் சுமந்த அந்தப் பாதையை உற்றுப் பார்த்தான். அவனுக்குள் இருந்த பயம் மறைந்து, குடும்பத்தை ஒன்று சேர்க்கும் உத்வேகம் பெருகியது. “நாங்கள் தயார் மாமா. இந்த மூடுபனி எங்களைத் தடுக்க முடியாது” என்று அவன் கூறினான். மீராவும் தன் ரோபோவைச் சரிசெய்து கொண்டு கிரனின் அருகில் வந்து நின்றாள். இருவரும் அந்த இருண்ட இரகசியப் பாதைக்குள் துணிச்சலுடன் கால்வைத்தனர்.

ஆனால், அவர்கள் பாதையின் உள்ளே சில அடிகள் எடுத்து வைத்தபோது, எதிர்பாராதவிதமாகச் சுரங்கத்தின் அடிப்பகுதியில் இருந்து விசித்திரமான ஊதா நிற மூடுபனிப் புகை சீறி வெளிவந்தது. சாதாரண மூடுபனியை விட அது அடர்த்தியாக இருந்ததுடன், மனிதர்களின் உணர்ச்சிகளை மெல்ல மழுங்கடிக்கும் விசித்திரமான குளிர்ச்சியைக் கொண்டிருந்தது. பாதையின் இறுதிப் பகுதி எங்கு செல்கிறது என்பதே தெரியாத அளவுக்குப் புகை சூழ்ந்து கொண்டது. கிரன் தனது கித்தாரை மீட்டத் தயாரானான், ஆனால் மூடுபனியின் அடர்த்தி அவனது ஒலியலை அதிர்வெண்களை முடக்குவது போல ஒரு பதற்றம் அவர்களைச் சூழ்ந்து கொண்டது.