டிஜிட்டல் இதயங்கள்: விர்ச்சுவல் காதலும் விளையாட்டும் — எபிசோடு 18: கவுண்ட்டவுன் டைமரின் அதிர்வு மற்றும் அடுத்த நினைவுக் குறிப்பு
எபிசோடு 18: கவுண்ட்டவுன் டைமரின் அதிர்வு மற்றும் அடுத்த நினைவுக் குறிப்பு
சைபிரியா உயர்நிலைப் பள்ளியின் விர்ச்சுவல் கேமிங் லேப்பில் இருந்து நீட்டிக்கப்பட்ட மெய்நிகர் இணைப்பு, நியோ-க்ரானிக்கிள்ஸ் கேம் உலகத்தின் மையக் கோபுரத்தின் இசை நினைவகப் பாதையைத் தாண்டி அடுத்த அறைக்குள் கவினும் தரணியும் நுழைந்த அந்த நொடியில், சுவர்களில் ஓடிக்கொண்டிருந்த டிஜிட்டல் குறியீடுகள் திடீரென உறைந்தன. அறையின் மையக் கன்சோலுக்கு அருகில் ஏற்கனவே மினுமினுத்துக்கொண்டிருந்த ஊதா நிற கவுண்ட்டவுன் டைமர், இப்போது ஒரு சிறிய எச்சரிக்கை மணியின் ஒலியுடன் துடிப்பாக ஒளிரத் தொடங்கியது. அந்த ஒளியின் பிரகாசம் அறையின் அமைதியான சூழலைத் திடீரென மாற்றியது.
“கவின்! அந்த டைமரின் வேகம் சற்று முன்பை விட இப்போது வேகமாக மாறுகிறது போலிருக்கிறதே!” என்று தரணி தன் கையில் இருந்த புதிர் தீர்க்கும் டேப்லெட்டைச் சரிபார்த்துக் கொண்டே கூறினாள். அவளது துடிப்பான பச்சை நிறக் கண்களில் லேசான பதற்றம் படர்ந்தது. எனினும், அவளது குரலில் இருந்த உறுதி குறையவில்லை. கவின் உடனடியாக தன் நீல நிற ஹூடீயின் பாக்கெட்டிலிருந்து கையை எடுத்துவிட்டு, தன் மார்பில் மிதந்த டிஜிட்டல் கோடட் பெண்டன்ட்டைப் பற்றிக் கொண்டான். அவனது பிரகாசமான நீல நிறக் கண்கள் கன்சோல் திரையில் ஓடும் எண்களை உன்னிப்பாகக் கவனித்தன.
“தரணி, நாம் பயப்படத் தேவையில்லை. ராகுலும் மலரும் லேப்பில் பாதுகாப்பை நிர்வகித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், இந்த டைமர் முழுமையாக நின்றுவிட்டால், மையக் கோபுரத்தின் அடுத்த வாசல் பூட்டப்பட வாய்ப்புள்ளது. நாம் விரைவாக அடுத்த குறிப்பைச் decoding செய்ய வேண்டும்,” என்று கவின் அமைதியான ஆனால் உறுதியான குரலில் கூறினான். அவனது பிடிவாதமான மற்றும் புத்திசாலி குணம் அந்தச் இக்கட்டான சூழலில் அவனுக்குத் தெளிவான சிந்தனையைக் கொடுத்தது.
அதே நேரத்தில், அவர்களின் ஹெட்செட்டில் ராகுலின் அவசரக் குரல் மீண்டும் ஒலித்தது. ராகுல் தன் வழக்கமான விறுவிறுப்புடன் ஆனால் சற்று எச்சரிக்கையுடன் பேசினான், “கவின், தரணி! நிஜ உலக லேப்பில் எதிரிக் குறியீட்டின் புதிய அலை பாதுகாப்புச் சுவர்களைத் தாக்கத் தொடங்கியுள்ளது. மலரும் நானும் இணைந்து ஃபயர்வால் பாதுகாப்பை இரட்டிப்பாக்கியுள்ளோம். இருப்பினும், கேம் உலகத்திலிருந்து வரும் டேட்டா அழுத்தம் அதிகரித்துக்கொண்டே செல்கிறது. நீங்கள் இன்னும் எவ்வளவு நேரம் அங்கே எடுப்பீர்கள்?”
மலர் உடனே தன் பங்கிற்குத் தகவலைச் சேர்த்து அவர்களை ஊக்கப்படுத்தினார், “ஆம் கவின்கா! லேப்பில் உள் பாதுகாப்புச் சங்கிலி சற்று அதிர்ந்தாலும் நாங்கள் சமாளிக்கிறோம். ஆனால் கேம் உலகத்தின் அந்த ஊதா நிற கவுண்ட்டவுன் டைமர் மையக் கன்சோலின் பாதுகாப்பை மீறுகிறது. உடனடியாக அடுத்த புதிரின் தீர்வை எடுங்கள்!”
மலரின் எச்சரிக்கைக்குப் பிறகு, தரணி கன்சோலில் தெரிந்த கவுண்ட்டவுன் எண்களை மட்டும் கவனிக்காமல் அவற்றின் பின்னால் ஓடிய ஒளிக் கோடுகளையும் பதிவு செய்தாள். எண்கள் வேகமாக மாறும்போது கோடுகள் சில நொடிகள் மறைந்து மீண்டும் தோன்றின. முந்தைய இசை நினைவகப் பாதையில் பார்த்த மூன்று ஒளிப்புள்ளிகளுடன் இவற்றுக்கு ஏதோ தொடர்பு இருப்பதாக அவள் நினைத்தாள். ஆனால் அது உண்மையா என்பதைச் சோதிக்காமல் எந்தக் கட்டளையையும் இயக்கவில்லை. கவின் பெண்டன்ட்டை கன்சோலின் மேல் உயர்த்தியபோது, ஒரு மெல்லிய நீல ஒளி மட்டும் திரும்பிப் பிரதிபலித்தது. ‘இது நம்மை அடுத்த புதிருக்குத் தயாராக்கும் சைகையாக இருக்கலாம். அதே சமயம் தவறான பாதைக்குக் கொண்டுசெல்லும் வலையாகவும் இருக்கலாம்,’ என்று தரணி சொன்னாள்.
அறையின் ஓரத்தில் மினுமினுத்த நிழல் உருவம் மீண்டும் தோன்றியது. அது மனித உருவமா, அல்லது எதிரிக் குறியீட்டால் ஏற்பட்ட ஒளிப் பிழையா என்று கவினுக்குப் புரியவில்லை. அவன் அதனை நோக்கிச் செல்ல முயன்றபோது, தரணி அவன் கையை மெதுவாகப் பிடித்து நிறுத்தினாள். ‘நாம் இப்போது பார்க்கும் ஒவ்வொரு உருவத்துக்கும் பெயர் சூட்ட வேண்டாம். முதலில் அதன் அசைவைக் கவனிப்போம்,’ என்றாள். நிழல் மூன்று முறை தோன்றியதும் அதன் விளிம்பில் சிறிய ஊதா நிறப் புள்ளி மின்னியது. அந்தப் புள்ளி கவுண்ட்டவுன் மாறும் நேரத்திலேயே தோன்றியதை இருவரும் கவனித்தனர். இதுவே நிழலின் காரணம் என்று முடிவு செய்யவில்லை; ஆனால் அதைத் தங்கள் பதிவில் சேர்த்துக் கொண்டனர்.
நிஜ உலக லேப்பில் ராகுல் பாதுகாப்புத் திரையில் தோன்றிய புதிய அலைவடிவத்தை ஆராய்ந்தான். மலர் பழைய தாக்குதல் பதிவையும் இப்போது கிடைத்த தரவையும் ஒப்பிட்டாள். இரண்டிலும் சில ஒற்றுமைகள் இருந்தாலும், தற்போதைய அலைவடிவம் முழுமையாகப் பொருந்தவில்லை. ‘எதிரிக் குறியீடு மீண்டும் வந்திருக்கலாம். ஆனால் நினைவுக் கூடத்தின் இயல்பான பாதுகாப்புச் சோதனையாகவும் இருக்கலாம்,’ என்று மலர் சொன்னாள். ராகுல் இரண்டாவது வாய்ப்பையும் பதிவு செய்தான். பின்னர் அவர்கள் கேம் உலகத்திற்குப் புதிய கட்டளை அனுப்பாமல், பாதுகாப்பு நிலையை மட்டும் குறிக்கும் செய்தியை அனுப்பினர். நண்பர்களின் முடிவை அவர்கள் கட்டுப்படுத்த முடியாவிட்டாலும், தவறான தகவல் கொடுத்து அவர்களை ஆபத்தில் தள்ளக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தனர்.
கவினின் ஹெட்செட்டில் பாதுகாப்புச் செய்தி வந்ததும், அவன் ஒரு கணம் அமைதியாக நின்றான். ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு காணாமல் போன அண்ணன் விட்டுச் சென்ற ஒவ்வொரு குறிப்பும் அவனுக்கு நம்பிக்கையை அளித்தது. அதே நேரத்தில், ஒரு தவறான முடிவு தரணியின் நினைவுகளையும் பாதிக்கக்கூடும் என்ற அச்சமும் இருந்தது. ‘என் அண்ணனைத் தேடுவதற்காக உன்னை ஆபத்தில் மாட்டிவிட விரும்பவில்லை,’ என்று கவின் சொன்னான். தரணி அவனை நேராகப் பார்த்தாள். ‘இந்தப் பயணத்தில் நான் என் விருப்பத்தோடு இருக்கிறேன். நம்முடைய பாதுகாப்பையும் சேர்த்துத்தான் முடிவெடுப்போம்,’ என்றாள். அந்தச் சிறிய உரையாடல் இருவரின் பதற்றத்தைக் குறைத்தது. பின்னர் அவர்கள் சோதனையைத் தொடரத் தயாரானார்கள்.
தரணி டேப்லெட்டில் இசை நினைவகப் பாதையிலிருந்து சேமித்த பழைய பதிவைத் திறந்தாள். அங்கு இருந்த மூன்று ஒளிப்புள்ளிகளின் இடைவெளியை இப்போதைய கன்சோல் ஒளிகளுடன் ஒப்பிட்டபோது, இரண்டாவது இடைவெளி மட்டும் மாறியிருந்தது. கவின் தனது பெண்டன்ட்டின் துடிப்பை நிலையாக வைத்திருந்ததால் அந்த வேறுபாட்டைத் தெளிவாகக் காண முடிந்தது. ‘முழுக் குறியீட்டையும் புதிதாக உருவாக்க வேண்டியதில்லை. மாறிய பகுதியை மட்டும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்,’ என்று தரணி சொன்னாள். அவள் சோதனைக்காகப் புதிய கணக்கைத் தயாரித்தாள். கவின் அந்தக் கணக்கில் பயன்படுத்திய ஒவ்வொரு மதிப்பையும் தனியாகச் சரிபார்த்தான். எந்தச் சின்னமும் தவறாகப் படிக்கப்படவில்லை என்பதை உறுதிசெய்த பிறகே இருவரும் அடுத்த முயற்சிக்குச் சென்றனர்.
கவுண்ட்டவுன் ஒளி மீண்டும் அதிகரித்தபோது, தரணி கணக்கிட்ட இடைவெளிகளைச் சுவரில் தெரிந்த ஒளிவட்டங்களுடன் ஒப்பிட்டாள். மூன்றாவது வட்டத்தில் ஒரு சிறிய தாமதம் இருந்தது. கவின் அதைத் தன் பெண்டன்ட்டின் பதிவில் கண்டதும், அந்தத் தாமதம் நினைவுக் குறிப்பு திறப்பதற்கான பாதுகாப்பு இடைவெளியாக இருக்கலாம் என்று கருதினான். ஆனால் அந்தக் கருத்தை உண்மையாக அறிவிக்கவில்லை. தரணி முதலில் எந்தத் தரவும் அழிக்கப்படாத சோதனை முறையைத் தேர்ந்தெடுத்தாள். சோதனை ஓடியபோது திரையின் விளிம்பில் இருந்த சிவப்பு எச்சரிக்கை மாறாமல் இருந்தது. லேப்பிலிருந்து வந்த பாதுகாப்புச் செய்தியும் நிலையாக இருந்ததால், அவர்கள் தங்கள் திட்டத்தின் அடுத்த சிறிய கட்டத்தை முயற்சிக்கத் தீர்மானித்தனர்.
முந்தைய அறையில் கண்ட அண்ணனின் ஹாலோகிராம் பதிவை கவின் மீண்டும் நினைவுகூர்ந்தான். அதில் கூறப்பட்ட மனித நினைவுகளின் காப்பகம் என்ற கருத்து இந்தப் புதிய குறியீட்டுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம். ஆனால் முழுமையான ஆதாரம் கிடைக்கும் வரை அண்ணன் இப்போது உயிருடன் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார் என்று அவன் நம்ப விரும்பவில்லை. தரணி அவனது மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு, ‘இந்தக் குறிப்பின் உண்மையான பொருளைக் கண்டுபிடிக்க இன்னும் ஒரு படி முன்னேறலாம்,’ என்றாள். கவின் புன்னகையுடன் சம்மதித்தான். அவர்கள் இதுவரை சேமித்த பதிவுகளைப் பாதுகாப்பாக வைத்துவிட்டு, கன்சோலின் அடுத்த சோதனையைத் தொடங்கத் தயாரானார்கள். அப்போது ஊதா நிற ஒளிக்கோடுகள் மெதுவாக ஒரே திசையில் இணையத் தொடங்கின.
இந்த எச்சரிக்கை கவினும் தரணியும் மேலும் கவனமாகச் செயல்படத் தூண்டியது. தரணி தன் டேப்லெட்டை மையக் கன்சோலின் டிஜிட்டல் போர்ட்டுடன் இணைத்தாள். அவளது டேப்லெட்டின் ஊதா நிற சமிக்ஞையும் கவினின் பெண்டன்ட்டில் ஒளிரும் நீல நிற ஒளியும் ஒன்றோடு ஒன்று கலந்து ஒரு புதிய ஒளிரும் பா்டனை உருவாக்கின. அந்த இணைப்பின் சக்தியால், சுவர்களில் மறைந்திருந்த டிஜிட்டல் நினைவகத் துகள்கள் ஒவ்வொன்றாக வெளிப்படத் தொடங்கின.
“கவின், பாருங்கள்! இந்த நினைவகத் துகள்கள் சாதாரண தரவுகள் அல்ல. உங்கள் அண்ணன் விட்டுச் சென்ற முழுமையான குறியீட்டின் ஒரு பகுதி இது,” என்று தரணி உற்சாகமாகக் கூறினாள். அவளது முகம் நம்பிக்கையான புன்னகையுடன் மலர்ந்தது. அவர்கள் இருவரும் இணைந்து அந்த நினைவகத் துகள்களைச் சரிபார்த்து, அடுத்த டிஜிட்டல் சாவியை வெற்றிகரமாக உருவாக்கினர்.
அந்தக் குறியீடு செயல்படுத்தப்பட்ட அடுத்த நொடியில், மையக் கன்சோலின் மேல் பகுதியில் ஒரு பிரம்மாண்டமான டிஜிட்டல் ப்ரொஜெக்ஷன் தோன்றியது. அங்கே கவினின் அண்ணனின் ஒளிரும் டிஜிட்டல் வடிவம் மெதுவாகத் தோன்றியது. அவரது முகம் புன்னகையுடன் இருந்ததுடன், அவரது கைகள் கேம் உலகத்தின் மிக முக்கியமான பகுதியான இறுதித் துக் கோபுரத்தின் வாசலைக் குறிக்கும் திசையை நோக்கிச் சுட்டிக் காட்டின. அவரது குரல் காற்றில் மென்மையாக எதிரொலித்தது: “கவின்கா… தரணி… ஒற்றுமையே உங்கள் பலம். இறுதி வாசலை நெருங்கிவிட்டீர்கள். கோபுரத்தின் மையத்தில் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கும் ரகசியத்தைக் கண்டறியுங்கள்.”
இந்தக் காட்சியைப் பார்த்த கவினும் தரணியும் ஒருவருக்கொருவர் நம்பிக்கையுடன் பார்த்துக் கொண்டனர். கவினின் முகத்தில் இருந்த இறுக்கம் மாறி ஒரு சிறிய புன்னகை தோன்றியது. தரணியும் தன் மகிழ்ச்சியை அவளது கண்களில் வெளிப்படுத்தினாள். அவர்கள் இருவரும் தங்கள் அணியின் ஒற்றுமையை மேலும் பலப்படுத்திக் கொண்டு, அண்ணன் சுட்டிக் காட்டிய இறுதித் துக் கோபுரத்தின் வாசலை நோக்கிச் செல்லத் தயாராகினர். இதற்கிடையில் ஊதா நிற கவுண்ட்டவுன் டைமர் ஒரு குறிப்பிட்ட வேகத்தில் தொடர்ந்து ஒளிர, அவர்களின் அடுத்த கட்டப் பயணம் விறுவிறுப்பாகத் தொடர்ந்தது.

Leave a comment