அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 42: 地下 சுரங்கப் பாதையின் இரகசியம்

பகுதி 42:地下 சுரங்கப் பாதையின் இரகசியம்

குரோனோஸ் அகாதமியின் பிரதான கட்டுப்பாட்டு அறையின் இரும்பு வாயிலைக் கடந்த எழிலும் பவித்ராவும், நிலத்தடி ஆற்றல் மையத்திற்குச் செல்லும் சுரங்கப் பாதையை அடைந்தனர். அந்தச் சூழல் முழுவதும் ஊதா நிற நியான் ஒளியும், டிஜிட்டல் சர்க்யூட் வரடுகளும் மின்னின. எழிலின் இடது கையில் அணிந்திருந்த ஸ்மார்ட் கன்ட்லெட் (Smart Gauntlet) லேசாக அதிர்ந்தது. அகாதமியின் பழைய மாணவர் ஒருவரின் மறைக்கப்பட்ட டைரியில் குறிப்பிட்டிருந்த குவாண்டம் குறிகாட்டிகள் இங்குதான் செயல்படத் தொடங்கின. அவனது கண்களில் ஆழ்ந்த கூர்மையும் உறுதியும் பிரதிபலித்தன. ‘நாம் சரியான பாதையில்தான் சென்று கொண்டிருக்கிறோம்’ என்று எழில் தனது நண்பர்களிடம் கூறினான்.

பவித்ரா தனது டூயல் டேட்டா ஸ்டைலிகளை (Dual Data-Stylis) வேகமாக இயக்கி, வழியில் தடுத்த பாதுகாப்புச் சுவர்களை ஹேக் செய்தாள். அவளது ஸ்மார்ட் கண்ணாடிகளில் எண்களும் குறியீடுகளும் அதிவேகமாக ஓடின. ‘எழில், இங்குள்ள சென்சார் கட்டமைப்பு மிகவும் வித்தியாசமாக உள்ளது. இது சாதாரண டிஜிட்டல் கோட் அல்ல; பேராசிரியர் விக்ரமின் தனிப்பட்ட நரம்பியல் வலையமைப்போடு இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது’ என்று பவித்ரா எச்சரித்தாள். அவளது குரலில் சற்றே எச்சரிக்கை உணர்வு இருந்தது, இருப்பினும் அவளது கைகளின் வேகம் குறையவில்லை.

சுரங்கப் பாதையின் இறுதிப் பகுதிக்கு வந்ததும், கபில் தன் உடல் பலத்தை நம்பி முன்னால் நின்றான். ‘நீங்கள் இருவரும் குறியீடுகளை மாற்றுவதில் கவனம் செலுத்துங்கள். இந்த கேட் வழியை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்’ என்று உறுதியளித்தான். அவனது தசைகள் இறுகியிருக்க, கூடைப்பந்து வீரருக்கே உரிய சுறுசுறுப்புடன் இருப்பு நிலையைப் பாதுகாத்தான். அவனது இந்தத் தைரியம் குழுவினருக்குப் பெரிய பலமாக அமைந்தது. எழிலும் பவித்ராவும் பாதுகாப்பு அறையின் பிரதான முனையத்தை நோக்கி வேகமாக நகர்ந்தனர்.

முனையத்தின் முன் நின்ற எழில், தனது குடும்பத்திற்கும் அகாதமிக்கும் உள்ள தொடர்பை உணர்த்தும் அந்த ரகசியக் குறியீட்டை விசைப்பலகையில் தட்டினான். அந்த விநாடியில், அறையின் மையத்திலிருந்த பெரிய ஹாலோகிராபிக் திரை ஆன் ஆனது. திரையில் ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்பு காணாமல் போன மாணவர்களின் டிஜிட்டல் பதிவுகள் நிழலாடின. அவர்கள் அனைவரும் அங்குள்ள ஸ்தாசிஸ் பாட்களில் (Stasis Pods) பாதுகாப்பாக உறங்குவது போன்ற தோற்றம் வெளிப்பட்டது. அவர்களின் மூளை அலைகள் இன்னும் துடிப்புடன் இயங்குவதை எழில் தனது கருவி மூலம் உறுதி செய்தான்.

அப்போது, கேம் மாஸ்டரின் குரல் மீண்டும் கட்டுப்பாட்டு அறையின் ஸ்பீக்கர்களில் எதிரொலித்தது. ‘எழில், நீ இந்த இடத்திற்கு வந்திருப்பது ஆச்சரியமளிக்கிறது. ஆனால், இந்த மாணவர்களின் நினைவுகளை முற்றிலுமாக மீட்க வேண்டுமானால், உனது குடும்ப இரகசியத்தின் உண்மையை நீ ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்’ என்று அந்த இயந்திரத்தனமான ஆனால் மனிதக் குரல் போன்ற தொனி ஒலித்தது. எழில் சற்றும் பதற்றமடையாமல், ‘உன் முகத்திரையை கிழிக்கும் நேரம் வந்துவிட்டது’ என்று சவால் விட்டான்.

பவித்ரா அந்த அமைப்பின் பிரதான ஆற்றல் மையத்தின் சர்க்யூட் வரைபடத்தைக் கண்டறிந்து எழிலிடம் காட்டினாள். ‘எழில், இந்த மையத்தின் ஆற்றலை நாம் துண்டித்தால், கேம் மாஸ்டரின் மென்பொருள் முற்றிலும் முடங்கிவிடும். ஆனால் அதே நேரத்தில், ஸ்தாசிஸ் பாட்களில் உள்ள மாணவர்களின் பாதுகாப்புக்கு ஒரு சிறு ஆபத்து ஏற்படலாம்’ என்று அவள் விளக்கினாள். எழில் ஆழ்ந்த யோசனையில் மூழ்கினான். எந்த ஒரு தவறான முடிவும் பேரழிவை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதை அவன் அறிவான்.

கபில் பின்னால் இருந்து கத்தினான், ‘விரைவாக முடிவு எடுங்கள் எழில்! சென்ட்ரி ரோபோக்களின் அடுத்த அலை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது!’ நிலைமை மிகவும் இக்கட்டான கட்டத்தை எட்டியது. எழில் தன் அறிவையும் கணிதத் திறமையையும் பயன்படுத்தி, ஒரு மாற்று வழியைக் கண்டறிந்தான். ஆற்றல் மையத்தின் பிரதான ஓட்டத்தை முற்றிலுமாக நிறுத்தாமல், அதன் பாதுகாப்பான துணைச் சுற்றுகளுக்கு மாற்றும் புதிய குறியீட்டை பவித்ராவின் உதவியுடன் உருவாக்கினான்.

எழில் தனது கன்ட்லெட் மூலம் அந்த இறுதி குறியீட்டை மைய முனையத்தில் பதிவேற்றம் செய்தான். நீல நிறத்தில் எரிந்த டிஜிட்டல் ஒளி திடீரென அமைதியான ஊதா நிறமாக மாறியது. கட்டுப்பாட்டு அறையின் அலாரங்கள் நின்றுவிட்டன. ஸ்தாசிஸ் பாட்கள் திறக்கப்படும் சத்தம் மெலிதாகக் கேட்டது. மாயாஜாலமும் டிஜிட்டல் உலகமும் சந்திக்கும் அந்தப் புள்ளியில், மாணவர்கள் மீட்கப்படுவதற்கான முதல் வெற்றிப் படி வெற்றிகரமாக முடிக்கப்பட்டது. அடுத்த கட்ட சவாலை எதிர்கொள்ள எழிலும் அவனது குழுவும் தயாராகினர்.

ஸ்தாசிஸ் பாட்களிலிருந்து (Stasis Pods) மெல்லிய வெண் புகை வெளியேறியது. அதன் கண்ணாடி மூடிகளுக்குப் பின்னால் இத்தனை ஆண்டுகளாக உறங்க வைக்கப்பட்டிருந்த மாணவர்களின் இமைகள் லேசாக அசைந்தன. எழில் உடனடியாகத் தன் கையடக்கக் கருவியின் மூலம் அவர்களின் உயிர்ச் সংඥைகளை (Vitals) ஆய்வு செய்தான். உடலியல் ரீதியாக அவர்கள் பாதுகாப்பாக இருந்தாலும், அவர்களின் நரம்பியல் தகவல்கள் இன்னும் முழுமையாக மீட்கப்படவில்லை என்பதைத் திரையின் சிவப்பு எச்சரிக்கை காட்டியது.

பவித்ரா வேகமாகக் கணினி முனையத்தில் விரல்களை இயக்கினாள். ‘எழில், நாம் அவர்களின் உடலியல் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்துவிட்டோம். ஆனால், அவர்களின் நினைவுகளும் உணர்வுகளும் இன்னும் அகாதமியின் முதன்மை சர்வரில் உள்ள டிஜிட்டல் தளத்திலேயே சிக்கியுள்ளன. பேராசிரியர் விக்ரம் அவர்களின் மனப் பதிவுகளை ஒரு தனித் தரவுத்தளத்தில் பூட்டி வைத்திருக்கிறார்,’ என்று கவலையோடு கூறினாள்.

கபில் வாயிலில் நின்று கொண்டிருந்தபடியே தன் தோள்களைத் தட்டிச் சரிசெய்தான். ‘சென்ட்ரி ரோபோக்களின் ஆற்றல் குறைந்திருக்கிறது. ஆனால், கீழே இருந்து ஏதோ ஒரு பெரிய எந்திரத்தின் அதிர்வு கேட்கிறது. இந்த பாதுகாப்பு அறை நீண்ட நேரத்திற்கு நமக்கு பாதுகாப்பாக இருக்காது. விரைவாக அடுத்த கட்டத்தைத் தொடங்குங்கள்,’ என்று எச்சரித்தான்.

எழில் அந்த அறையின் மையப் பகுதியில் இருந்த ‘மாஸ்டர் பாட்’ (Master Pod) நோக்கி நகர்ந்தான். அதன் கவசத் திரையில் எழிலின் குடும்பச் சின்னம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. அவன் தன் கன்ட்லெட்டை அந்தச் சின்னத்தின் மீது வைத்தபோது, ஒரு புதிய ஆடியோ பதிவு ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அது எழிலின் மூதாதையர் அகாதமியை உருவாக்கியபோது அமைத்த முதன்மை குறியீட்டின் இரகசியப் பகுதி.

திரையில் தோன்றிய புதிய தகவல்கள் எழிலுக்கு உண்மை நிலையை புரிய வைத்தன. ‘பவித்ரா, இந்த மாணவர்களை முழுமையாக விழிப்படையச் செய்ய வேண்டுமானால், நாம் அகாதமியின் வெர்ச்சுவல் கோர் (Virtual Core) பகுதிக்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே தான் அவர்களின் டிஜிட்டல் நினைவுகள் சிறைபிடிக்கப்பட்டுள்ளன,’ என்றான் எழில் உறுதியான குரலில்.

அப்போது அறையின் ஒலிபெருக்கியில் கேம் மாஸ்டரின் குரல் மீண்டும் ஒலித்தது, ஆனால் இந்த முறை அதில் ஒரு தடுமாற்றம் இருந்தது. ‘எழில்… நீ இயற்பியல் உலகத்தில் வெற்றி பெற்றுவிட்டதாக நினைக்காதே. உனது நண்பர்களின் ஆன்மாவும் அறிவும் இன்னும் என் மெய்நிகர் உலகத்தில் தான் என் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன. துணிவிருந்தால் அந்தப் பாதையில் காலடி எடுத்து வை!’ என்று அது சவால் விட்டது.

பாதுகாப்பு அறையின் பின்புறச் சுவர் மெதுவாக விலகி, கீழ்நோக்கிச் செல்லும் ஒரு ரகசியப் படிக்கட்டைக் காட்டியது. அதிலிருந்து நீல நிற ஒளியும் மெய்நிகர் உலகத்தின் டிஜிட்டல் அலைகளும் வெளிப்பட்டன. கபில் எழிலைப் பார்த்து, ‘நீங்கள் இருவரும் அந்த டிஜிட்டல் கோருக்குள் செல்லுங்கள். நான் இங்குள்ள மாணவர்களின் உடல்களையும், இந்த நுழைவாயிலையும் எந்த எதிரியும் நெருங்காதவாறு பார்த்துக் கொள்கிறேன்,’ என்று உறுதியளித்தான்.

எழிலும் பவித்ராவும் தங்களது கன்ட்லெட்டுகளை முதன்மை முனையத்தோடு இணைத்து, மெய்நிகர் உலகத்தின் இறுதி நிலைக்குள் நுழையத் தயாராகினர். ஆனால், அவர்கள் படிக்கட்டில் காலடி வைக்கும் அந்த விநாடியில், மாஸ்டர் பாடிலிருந்து ஒரு கருமை நிற ஹாலோகிராம் உருவம் தோன்றியது. அது பேராசிரியர் விக்ரமின் டிஜிட்டல் அவதாரம்! அது அவர்களைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தவாறு, ரகசியக் கதவை வெளிப்புறமாகப் பூட்டியது.