அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 43: ரகசியக் கதவும் டிஜிட்டல் சில்லுகளும்

குரோனோஸ் அகாதமியின் நிலத்தடி கட்டுப்பாட்டு அறையின் நீல நிற நியான் ஒளிரும் சுவர்கள் நடுவே, எழிலின் விரல்கள் பிரதான முனையத்தின் தொடுதிரையில் மின்னல் வேகத்தில் இயங்கின. அவனது வலது கையில் உள்ள ஸ்மார்ட் டாபெட் குறியீடுகளைத் துல்லியமாக வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்க, அறையின் மையத்தில் இருந்த பிரம்மாண்டமான ஹாலோகிராபிக் திரை முழுவதும் விசித்திரமான குவாண்டம் தரவுகள் அலைபேசிக் கதிர்கள்போல் பரவின. பவித்ரா தனது டூயல் டேட்டா ஸ்டைலிகளைப் பயன்படுத்தி, ஃபயர்வால் பாதுகாப்பின் கடைசி அடுக்கை வெற்றிகரமாக முடக்கியிருந்தாள். அவளது முகம் வியர்வையில் நனைந்திருந்தாலும், கண்களில் ஒரு துளியும் பயம் இருக்கவில்லை; மாறாகக் கூர்மையான கவனம் மட்டுமே இருந்தது.

‘எழில், ஃபயர்வாலின் மெயின் லேயர் இப்போது முழுமையாகத் திறந்துள்ளது. ஆனால், கேம் மாஸ்டரின் சென்ட்ரல் சர்வரிலிருந்து ஒரு விசித்திரமான சிக்னல் வெளிப்படுகிறது. இது சாதாரண புரோகிராமிங் அல்ல; இது ஒரு உயிருள்ள நரம்பு மண்டலத்தின் அலைவரிசை!’ என்று பவித்ரா எச்சரித்தவாறு தனது காப்புக் கண்ணாடியைத் தள்ளிவிட்டுக் கூறினாள். அவளது குரலில் இருந்த பதற்றம் அந்த அறையின் குளிரூட்டப்பட்ட காற்றிலும் எதிரொலித்தது.

கபில் அறையின் வாசலில் தனது உடல்திறன் மற்றும் ஸ்மார்ட் காண்ட்லெட் பாதுகாப்பைப் பலப்படுத்தியவாறு, ‘வெளியே ரோபோக்களின் அடுத்த அலை நெருங்குகிறது. ஆனால் கவலைப்பட வேண்டாம், இன்னும் சில நிமிடங்களுக்கு நாம் இந்த முனையத்தைப் பாதுகாக்க முடியும். எழில், சீக்கிரம் அந்தச் சோதனைக் கூடத்தின் மறைக்கப்பட்ட கணக்குகளைத் திற!’ என்று உரத்த குரலில் கூறி தனது நிலையை உறுதிப்படுத்தினான். அவனது உறுதியான தோரணை குழுவிற்குப் பெரிய பலத்தைக் கொடுத்தது.

எழில் அமைதியாகத் தனது கண்களை மூடி, தன் தந்தை விட்டுச்சென்ற குறிப்புகளை மனதிற்குள் மீட்டான். அகாதமியின் ஆரம்ப கால வரலாற்றையும், கேம் மாஸ்டரின் பின்னணியில் இயங்கும் செயற்கை நுண்ணறிவு அமைப்பையும் இணைக்கும் விடுபட்ட புள்ளி அவனுக்குப் புரிய ஆரம்பித்தது. ‘இது வெறும் கேம் அல்ல… இது அகாதமியின் பழைய நிர்வாகக் குழுவின் நினைவுகளைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட ஒரு டிஜிட்டல் சிறைச்சாலை’ என்று முணுமுணுத்த அவன், தனது டேப்லெட்டில் ஒரு புதிய குறியீட்டை உள்ளிட்டான்.

திடீரென அந்தப் பிரதான முனையத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட ஒளிரும் கதிர்கள் சுவரில் மறைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு ரகசியக் கதவைத் திறந்தன. அந்த மறைக்கப்பட்ட பாதையின் உள்ளே, பல ஆண்டுகளாகக் காணாமல் போன மாணவர்களின் டிஜிட்டல் ஆற்றல் வடிவங்கள் நிலையான சில்லுகளில் (stasis pods) உறங்குவது தெளிவாகத் தெரிந்தது. பேராசிரியர் அக்ஷயா தனது தொலைதொடர்பு கருவி மூலம், ‘எழில், நீங்கள் சரியான பாதையை அடைந்துவிட்டீர்கள். அந்தச் சில்லுகளுக்குள் அவர்களின் உண்மையான மூளை அலைகள் இன்னும் இயங்குகின்றன. ஆனால் எச்சரிக்கை, கேம் மாஸ்டர் தனது இறுதிப் பாதுகாப்புத் தடையை இயக்கப் போகிறான்’ என்று எச்சரிக்கை மணி அடித்தார்.

எழில் தனது ஸ்மார்ட் காண்கலத்தின் ஒளியை அந்த இருண்ட அறை முழுவதும் பாய்ச்சினான். அங்கு மிதந்த டிஜிட்டல் திரைகளில், கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாகக் காணாமல் போன ஒவ்வொரு மாணவரின் முகமும் வரிசையாகத் தோன்றியது. அவர்களின் விழிப்பிற்காகக் காத்திருக்கும் அந்தத் தருணம், குரோனோஸ் அகாதமியின் ஒட்டுமொத்த வரலாற்றையும் மாற்றப் போகும் திருப்புமுனையாக மாறியது. பவித்ராவும் கபிலும் எழிலின் இருபுறமும் உறுதுணையாக நின்று அந்த விசித்திரமான மின்காலப் பாதையை உற்று நோக்கினர்.

‘நாம் மாணவர்களை மீட்கும் நேரம் வந்துவிட்டது. கேம் மாஸ்டரின் முகத்திரையை இந்தக் கணத்தில் நாம் கிழிக்கப் போகிறோம்’ என்று உறுதியுடன் கூறிய எழில், தனது குழுவினருடன் அந்த இறுதி ஆபத்தான பாதைக்குள் தைரியமாக அடிவைத்தான். அவனது பின்னால் இருந்த கதவு லாக் ஆக, அடுத்த கட்டப் போருக்கான களம் தயாரானது.

அந்த ரகசியப் பாதையின் குளிர்ந்த காற்றும், சில்லுகளில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் மாணவர்களின் மங்கலான நீல நிற ஒளியும் அந்தச் சூழலை மேலும் தீவிரமாக்கின. எழில் தனது கைகளில் இருந்த டேப்லெட்டின் திரையைச் சரிபார்த்துவிட்டு, ஒவ்வொரு ஸ்டாசிஸ் பாட் முனையத்தின் நிலையையும் ஆய்வு செய்தான். “பவித்ரா, இந்தச் சில்லுகளின் மெமரி அட்ரெஸ் நேரடியாக கேம் மாஸ்டரின் கோர் சிஸ்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. நாம் இவர்களை ஒரே நேரத்தில் விடுவித்தால், சிஸ்டம் ஓவர்லோட் ஆகி கேம் மாஸ்டர் தற்காலிகமாக செயலிழந்துவிடுவான்” என்று விளக்கினான்.

பவித்ரா தனது டேட்டா ஸ்டைலியை வேகமாக இயக்கியவாறு, “புரிகிறது எழில். ஆனால் அதே நேரத்தில், சிஸ்டம் பாதுகாப்பிற்காக அதன் பாதுகாப்பு நெறிமுறைகள் நம்மை அழிக்க ஒரு கவுண்ட்டவுனைத் தொடங்கிவிடும். கபில், வாசல் நிலை எப்படி இருக்கிறது?” என்று கேட்டாள். கபில் வாசலில் நின்றுகொண்டே தனது காண்ட்லெட் ஆயுதத்தை ரீசார்ஜ் செய்தவாறு, “ரோபோக்கள் கதவை உடைக்க முயற்சிக்கின்றன. இன்னும் மூன்று நிமிடங்களுக்கு மேல் நம்மால் தடுத்து நிறுத்த முடியாது. நீங்கள் சீக்கிரம் உங்கள் வேலையை முடியுங்கள்!” என்று எச்சரித்தான்.

பேராசிரியர் அக்ஷயா ரிமோட் கம்யூனிகேட்டர் வழியாகத் தொடர்புகொண்டு, “குழந்தைகளே, கேம் மாஸ்டர் தனது அடுத்த நகர்வைத் தொடங்கிவிட்டான். அகாதமியின் பிரதான மின்சார விநியோகம் முழுவதும் அவனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் செல்கிறது. நீங்கள் அந்தச் சில்லுகளில் உள்ள முதன்மைக் குறியீட்டை மாற்றுவதற்கு இன்னும் குறைந்த நிமிடங்களே உள்ளன” என்றார். எழில் சற்றும் தாமதிக்காமல், தன் தந்தையின் பழைய குறிப்புகளின் அடிப்படையில் ஒரு மாற்று நெறிதலை (override sequence) அந்தப் பிரதான முனையத்தில் பதிவேற்றம் செய்தான்.

திடீரென அந்த அறை முழுவதும் இருந்த அனைத்து டிஜிட்டல் திரைகளும் ஒரே நேரத்தில் சிவப்பு நிறத்தில் ஒளிரத் தொடங்கின. கேம் மாஸ்டரின் செயற்கை நுண்ணறிவு குரல் அகாதமி முழுவதிலும் எதிரொலித்தது: “அனுமதிக்கப்படாத ஊடுருவல் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. பாதுகாப்பு அமைப்புகள் அனைத்தும் அழிக்கப்படும்.” அந்த எச்சரிக்கை ஒலியுடன், தரையில் பதிக்கப்பட்டிருந்த சென்சார்கள் நீல நிறத்தில் இருந்து ஆபத்தான ஆரஞ்சு நிறத்திற்கு மாறின. கபில் தனது இடது கையைத் தூக்கி ஷீல்டைactivate செய்தான், ஏனெனில் வாசலை நோக்கி அடுத்த கட்டத் தாக்குதல் வரப்போவது உறுதியானது.

எழில் மனம் தளராமல், தனது விரல் நுனிகளால் இறுதி கட்டக் குறியீட்டை நிறைவு செய்தான். “இப்போது நேரம் வந்துவிட்டது… ஸ்டாசிஸ் பாட் லாக்குகளைத் திறக்கிறோம்!” என்று அவன் கத்த, அந்த விசித்திரமான சில்லுகள் ஒவ்வொன்றாகத் திறக்கப்பட்டு, உள்ளே உறங்கிக்கொண்டிருந்த மாணவர்களின் மூளை அலைகள் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பும் அறிகுறி வெளிப்பட்டது. அந்தக் கணத்தில், அகாதமியின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் மாபெரும் இறுதி யுத்தத்திற்கான களம் முழுமையாகத் தயாரானது.

அந்தச் சில்லுகளின் பூட்டுகள் ஒவ்வொன்றாகத் திறக்கப்பட்ட போது, உறக்கத்தில் இருந்த மாணவர்களின் முகங்களில் லேசான புன்னகையும் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பும் உயிர்ச்சியும் தோன்றின. பவித்ரா தனது மானிட்டரில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் டேட்டா கிராஃப்களை உன்னிப்பாகக் கவனித்தாள். ‘எழில், மாணவர்களின் பிரைன்வேவ்ஸ் சீராகிறது! அவர்கள் கோமா நிலையில் இருந்து விடுபட்டு வருகிறார்கள்’ என்று அவளது குரலில் பெருமிதம் கலந்த உற்சாகம் எதிரொலித்தது. அதேவேளையில், சிஸ்டம் முழுவதும் கடுமையான அதிர்வுகள் ஏற்படத் தொடங்கின. கேம் மாஸ்டரின் கோர் மெமரிக்குள் நுழைந்த மாற்று நெறிமுறை, அதன் மையக் கட்டுப்பாட்டைச் சிதைக்கத் தொடங்கியதை அந்த எச்சரிக்கை சத்தங்கள் உறுதிப்படுத்தின.

கபில் வாசலில் நின்றுகொண்டு வந்துகொண்டிருந்த ரோபோக்களின் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து சமாளித்து வந்தான். காண்ட்லெட் ஷீல்டில் மோதிய லேசர் வெளிச்சங்கள் அறை முழுவதும் பறந்தன. ‘நண்பா, இன்னும் பத்து வினாடிகளுக்கு மேல் இந்தத் தடுப்பு சுவரை என்னால் தாங்க முடியாது. சீக்கிரம் வெளியேறும் வழியைப் பாருங்கள்!’ என்று கபில் கத்தினான். பேராசிரியர் அக்ஷயா கம்யூனிகேட்டர் வழியே அவசரக் குரலில், ‘குழந்தைகளே, கேம் மாஸ்டர் தனது கடைசித் தற்காப்பு மோடை இயக்கிவிட்டான். அகாதமியின் அத்தனை சர்வர்களும் உங்களை நோக்கித் திரும்புகின்றன. நீங்கள் உடனே அந்த அறையை விட்டு வெளியேற வேண்டும்’ என்றார்.

எழில் சற்றும் பதற்றமடையாமல், தன் வசம் இருந்த இறுதித் தரவுப் பாதுகாப்புக் குறியீட்டைப் பிரதான முனையத்தில் பதிவேற்றம் செய்து முடித்தான். ‘பவித்ரா, கபில்… நாம் செய்ய வேண்டியதைச் செய்துவிட்டோம். இனி கேம் மாஸ்டரின் பிடியிலிருந்து அகாதமியின் எதிர்காலம் தப்பிக்கப் போகிறது!’ என்று கூறியபடியே, அவன் தன் நண்பர்களை நோக்கி ஓடிவந்தான். அவர்கள் மூவரும் அந்த ரகசியப் பாதையின் அவசர வெளிவரும் வழியை நோக்கிப் பாய்ந்தனர். அவர்கள் பின்பக்கமாக அந்தப் பிரதான அறை மொத்தமாக டிஜிட்டல் நெருப்பிலும் நீல நிற ஒளியிலும் மூழ்கத் தொடங்கியது. அடுத்த கட்டப் போருக்கான திறவுகோல் இப்போது அவர்கள் கைகளில் பாதுகாப்பாக இருந்தது.