Episode 12

டோம்-4 ஆற்றங்கரை சந்திப்பு

டோம்-4 ஆற்றங்கரைக் குமிழி நிலையத்தின் மென்மையான நீல ஒளி வெள்ளத்தில், கிரனும் மீராவும் பாஸ்கர் நீட்டிய ரகசிய வரைபடத்தையும் கடிதத்தையும் உற்று நோக்கினர். அந்த நிலையத்தின் அமைதியான சூழல், சற்று முன்பு அவர்கள் எதிர்கொண்ட ஆபத்தான ரோபோ விரட்டல்களிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருந்தது. மூடுபனி சூழ்ந்த அந்தப் பகுதியில், ஆற்றின் மெல்லிய அலைகள் குமிழிச் சுவர்களில் மோதுவது ஒரு இசையைப் போல ஒலித்தது. கிரன் தனது பழுப்பு நிறக் கண்களில் ஆழ்ந்த சிந்தனையோடு கடிதத்தைப் பிரித்தான். அவனது சுருள் கருமை முடி லேசாகக் கலைந்திருந்தது. அவனது நீல நிற ஹூடீ பாக்கெட்டில் கைவைத்துக் கொண்டு, கடிதத்திலுள்ள வரிகளைப் படிக்கத் தொடங்கினான்.

“கிரன், நீ டோம்-4 ஐ அடைந்துவிட்டாய் என்று நம்புகிறேன்,” என்று பாஸ்கரின் குரல் மென்மையாக ஒலிக்கத் தொடங்கியது. பாஸ்கர் தன் கையில் இருந்த சிறு தேநீர்க் கோப்பையைக் கிரனிடம் நீட்டினார். “உன் தந்தை என்னைச் சந்தித்துச் சில வாரங்கள் ஆகின்றன. மையக் குழுவின் புதிய கண்காணிப்பு முகாமைப் பற்றி அவர் எச்சரித்திருந்தார். மூடுபனியின் தன்மையை மாற்ற அவர்கள் ஏதோ ஒரு புதிய செயற்கைக் கருவியைப் பயன்படுத்த முயல்கிறார்கள். அதைத் தடுப்பதற்கான ஒரே வழி, ஆற்றங்கரையின் மறுபுறத்தில் உள்ள பழைய தகவல் தொடர்பு கோபுரத்தை அடைவதுதான்,” என்றார்.

மீரா தன் மஞ்சள் நிற ஜாக்கெட்டின் ஸ்லீப்பைச் சரிசெய்துகொண்டே, தன் சிறிய ரோபோவின் டேப்லெட்டில் வரைபடத்தை ஸ்கேன் செய்தாள். ரோபோவின் கண்கள் ஒளிரத் தொடங்கின. “பாஸ்கர் ஐயா சொல்வது சரிதான் கிரன்,” என்றாள் மீரா உற்சாகமாக. “இந்த வரைபடத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள பழைய தகவல் தொடர்பு கோபுரம் மூலமாகத்தான், மையக் குழுவின் பிரதான கட்டுப்பாட்டு அறைக்குச் செல்ல முடியும். டோம்-4 இன் பாதுகாப்பு அமைப்புகளை மீறி அங்கே செல்வது சவாலானதுதான், ஆனால் நம்மால் முடியும்.”

கிரன் தன் பழைய மர கிதாரை மென்மையாக வருடிக் கொடுத்தான். அவனது இசை ஆற்றல் எப்போதும் அவனுக்கு ஒருவித மனத்துணிச்சலைக் கொடுத்தது. “நாம் இவ்வளவு தூரம் வந்துவிட்டோம் மீரா. என் தந்தையையும் தாயையும் இணைக்கும் தருணம் நெருங்கிவிட்டது. மையக் குழுவின் தடைகளை நாம் நமது ஒலியலைத் திறமையாலும் புத்திசாலித்தனத்தாலும் வெல்வோம்,” என்று உறுதியுடன் கூறினான்.

தகவல் தொடர்பு கோபுரத்தின் திட்டம்

பாஸ்கர் தன் அறையின் ஒரு மூலையில் இருந்த பழைய கணினியை இயக்கினார். அங்கு ஒரு பெரிய ஹாலோகிராம் வரைபடம் தோன்றியது. டோம்-4 இன் மையப் பகுதியிலிருந்து ஆற்றங்கரை வழியாக தகவல் தொடர்பு கோபுரம் செல்லும் பாதை அதில் தெளிவாகத் தெரிந்தது. “இந்த வழியில்தான் காவலர் இன்பாவின் ரோபோ படை ரோந்து செல்லும். ஆனால், ஒரு சிறிய இடைவெளி உள்ளது. அதிகாலை நேரத்தில் ஆற்றின் மீது எழும் மூடுபனி அடர்த்தியாகும்போது, ரோபோக்களின் சென்சார்கள் தற்காலிகமாக மும்மடங்கு மழுங்கிவிடும். அந்தத் தருணத்தில்தான் நீங்கள் கோபுரத்திற்குள் நுழைய வேண்டும்,” என்று விளக்கினார் பாஸ்கர்.

மீரா தனது டேப்லெட்டில் அந்தத் நேரக் கணக்கீடுகளைப் பதிவு செய்துகொண்டாள். “புரிகிறது ஐயா. மூடுபனியின் ஒலியலை அதிர்வெண்களை வைத்து திசைதிருப்பும் சாதனத்தை நான் தயார் செய்கிறேன். கிரனின் கித்தார் இசை அந்த அதிர்வெண்ணை নিখகத் துல்லியமாக உருவாக்கும்,” என்று தன் திட்டத்தை விவரித்தாள். மீராவின் துடுக்குத்தனமான சிரிப்பு அந்த டென்ஷனான சூழ்நிலையிலும் ஒரு சின்ன மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.

கிரன் புன்னகையுடன் தன் கிதாரைத் தோளில் மாட்டிக்கொண்டான். “அப்படியானால் அதிகாலைப் பயணத்திற்கு நாம் தயாராக வேண்டும். பாஸ்கர் ஐயா, நீங்கள் எங்களுக்கு உதவியது என் குடும்பத்திற்கு மட்டுமல்ல, இந்த முழு நகரத்தின் எதிர்காலத்திற்கும் ஒரு புதிய வெளிச்சம்” என்று மனதார நன்றி கூறினான்.

அதிகாலைப் பயணம் மற்றும் புதிய சவால்

சில மணி நேரங்களுக்குப் பிறகு, அதிகாலை வெளிச்சம் குமிழி நகரத்தின் மீது தங்க மஞ்சளாகப் பரவத் தொடங்கியது. ஆற்றின் மேற்பரப்பில் அடர்ந்த மூடுபனி படர்ந்திருந்தது. உலக விதிகளின்படி, அந்த மூடுபனி மனிதர்களின் உணர்ச்சிகளை மழுங்கடிக்கக் கூடியது என்றாலும், கிரனின் உறுதியும் மீராவின் தோழமையும் அந்த மங்கிய குளிரையும் மீறி அவர்களைச் சூடாக வைத்திருந்தது. அவர்கள் இருவரும் பாஸ்கரிடம் விடைபெற்று, ஆற்றங்கரை ஓரமாக இருந்த சிறிய படகில் ஏறினர்.

படகின் இயந்திரம் மெலிதான ஒலியுடன் இயங்கத் தொடங்கியது. மீரா தன் ரோபோவின் உதவியுடன் வழிகாட்ட, கிரன் கிதாரின் கம்பிகளை மென்மையாக வருடிக் குறைந்த அதிர்வெண் ஒலியை உருவாக்கினான். அந்த ஒலி அலைகள் முன்னால் இருந்த மூடுபனியைச் சிறிதளவு விலக்கி, பாதுகாப்பான பாதையை உருவாக்கிக் கொடுத்தன. சில நிமிடப் பயணத்திற்குப் பிறகு, ஆற்றின் மறு கரையில் கம்பீரமாக நின்றுகொண்டிருந்த பழைய தகவல் தொடர்பு கோபுரத்தின் நிழல் அவர்கள் கண்களுக்குத் தென்பட்டது.

ஆனால், கோபுரத்தின் நுழைவாயிலில் காவலர் இன்பாவின் புதிய ரக ரோபோ காவலாளிகள் நிற்பது தெரியவந்தது. அவர்களின் சிவப்பு நிற சென்சார் கண்கள் இருளில் மினுமினுத்தன. இந்த புதிய தடையை எப்படித் தாண்டப் போகிறார்கள் என்ற பதற்றமும் எதிர்பார்ப்பும் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி அவர்களை அழைத்துச் சென்றது.