முதல் வான்வெளிப் பயணம்

முதல் வான்வெளிப் பயணம்

அஸ்ட்ரோபாலிஸ் அகாடமியின் பயிற்சி அரங்கத்தில் வெற்றிகரமாக முதல் புதிரைத் தீர்த்து முடித்த கவின், நிலா மற்றும் இனியன் ஆகிய மூவரும் அடுத்த கட்ட சவாலான வான்வெளிப் பயணத்திற்குத் தயாராகினர். அகாடமியின் தலைமை ஆசிரியர் கமாண்டர் பாரியின் உத்தரவுப்படி, மாணவர்களின் அடுத்த போட்டி மேகக் கடலின் நடுவே மிதக்கும் ‘செவ்வானம்’ தீவில் நடைபெற இருந்தது. இந்த முறை அகாடமி வளாகத்திற்குள்ளேயே போட்டி இருக்காது என்பதால், கவினின் முகத்தில் உற்சாகமும் சாகசக் களத்திற்கே உரிய துடிப்பும் வெளிப்பட்டது. நிலா தனது மல்டி-டூல் ஹோலோ-பேடில் வான்படகின் இயக்க வழித்தடங்களைச் சோதித்துக் கொண்டிருந்தாள். இனியன் தனது வழமையான சுறுசுறுப்புடன், படகில் பயணத்திற்குத் தேவையான உபகரணங்களைச் சீரமைப்பதில் உதவினான்.

“நண்பர்களே, இன்றைய பயணம் சாதாரணமானதல்ல. மேகக் கடலின் காற்றுத் தடையைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டும். நமது திசைகாட்டியும் வான்படகின் காற்றழுத்தமானியும் சரியாகச் செயல்பட்டால் மட்டுமே செவ்வானம் தீவை அடைய முடியும்,” என்று கவின் தனது பித்தளை திசைகாட்டியைத் தொட்டவாறு கூறினான். அவனது நீல நிற அகாடமி ஜாக்கெட்டின் தங்க நிற விளிம்புகள் சூரிய ஒளியில் மின்னின. காற்றில் இயங்கும் அந்த அதிநவீன வான்படகில் மூவரும் ஏறினர். செழியன் என்னும் அனுபவமிக்க விண்வெளிப் படகோட்டி அவர்களுக்கு வழிகாட்டத் தயாராக இருந்தார். வார்னிஷ் பூசப்பட்ட மரத்தாலான வான்படகின் விசிறிகள் மெல்லச் சுழலத் தொடங்கின, அஸ்ட்ரோபாலிஸ் அகாடமியின் பொன்னிறக் கோபுரங்கள் பின்னோக்கி மறைய, படகு மேகக் கடலை நோக்கிச் சீறிப் பாய்ந்தது.

வானில் பறக்கும் சுகம் அவர்களுக்குப் புதிய உற்சாகத்தைத் தந்தது. சுற்றியும் பனிப்பொழிவு போன்ற மேகக் கூட்டங்கள் பஞ்சு மெத்தைகளைப் போல விலகிச் சென்றன. ஆனால், சில நிமிடங்களிலேயே அவர்களின் பயணம் ஒரு சிறிய சோதனையை எதிர்கொண்டது. மேகக் கடலின் நடுப்பகுதியில் எதிர்பாராதவிதமாக ஒரு பலத்த காற்றுத் தடை (Wind Current Barrier) குறுக்கிட்டது. படகின் வேகம் தடம்ப புரண்டு, இடப்பக்கமாகச் சாய்ந்தது. இனியன் சிறிது அதிர்ந்துபோய், “ஓஹோ! காற்று நம்மைத் திசைதிருப்பப் பார்க்கிறதே! இதற்கான மாற்று வழி என்ன கவின்?” என்று கவலை கலந்த சிரிப்புடன் கேட்டான். கவின் உடனே தனது சிறிய நோட்டுப் புத்தகத்தை எடுத்து சில கணக்கீடுகளைச் செய்தான். “பயப்பட வேண்டாம் இனியன், காற்றோட்டத்தின் திசைக்கு எதிராகச் செல்லாமல், அதன் சுழற்சி வேகத்தையே நமக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்!” என்று வியூகம் வகுத்தான்.

ஆனால், இயந்திரப் பகுதியில் ஏற்பட்ட திடீர் காற்றழுத்த மாறுதலால் படகின் விசிறி சுழற்சி வேகம் குறைய ஆரம்பித்தது. இந்த இக்கட்டான சூழலில் நிலா உடனடியாகத் களமிறங்கினாள். தனது நீண்ட ஊதா நிற முடியைக் கோதிவிட்டு, அமைதியான முகத்துடன் தனது ஹோலோ-பேடைப் பயன்படுத்தி வான்படகின் காற்று உறிஞ்சும் வால்வுகளை மறுசீரமைத்தாள். “கவலைப்படாதீர்கள் கவிகா, பிரதான விசிறியின் கோணத்தை ஐந்து டிகிரி வலதுபுறமாகத் திருப்பினால் இந்தத் தடையை எளிதாகக் கடந்துவிடலாம்,” என்று உறுதியுடன் கூறினாள். அவளது துல்லியமான தொழில்நுட்ப அறிவால் படகு மீண்டும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்தது. காற்றுத் தடையை வெற்றிகரமாகக் தாண்டிச் சென்ற வான்படகில் மூவரின் சிரிப்பொலி விண்ணைப் பிளந்தது. குழுவின் ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் நிலாவின் இயந்திரப் பொறியியல் திறன் மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபிக்கப்பட்டது.

சில மணி நேரப் பயணத்திற்குப் பிறகு, அவர்களின் படகு செவ்வானம் தீவின் கரையில் மெல்லத் தரை இறங்கியது. அந்தத் தீவு பழங்காலக் கல்வெட்டுகளும், பிரம்மாண்டமான சூரியக் கடிகாரங்களும் நிறைந்த ஒரு ரகசிய இடமாக இருந்தது. தீவின் மையப் பகுதியில் காலங்காலமாக யாருடைய கண்களிலும் படாத ஒரு பெரிய பழங்காலக் கல்வெட்டு நின்றுகொண்டிருந்தது. அதன் மீது கவின் தனது கைகளை வைத்துத் தடவிப் பார்த்தான். கல்வெட்டின் மேற்பகுதியில் விசித்திரமான குறியீடுகள் செதுக்கப்பட்டிருந்தன. வன்முறைக்குப் இடமில்லாமல், தூய மூளைத்திறனாலும் புதிர்களை அவிழ்ப்பதாலும் மட்டுமே இந்தத் தீவின் இரகசியத்தை அறிய முடியும் என்பது அவர்களுக்குத் நன்றாகத் தெரிந்தது. மூவரும் அந்தப் பழங்காலக் கல்வெட்டைச் சுற்றிலும் அமர்ந்து, அதன் புதிர்களை ஆராயத் தொடங்கினர். அப்போது திடீரென்று கவின் தொட்ட அந்தப் பகுதிக்கு அருகில், கல்வெட்டிற்குள் இருந்து ஒரு புதிய, மின்னும் நீல நிற மர்மமான வரைபடம் வெளிப்பட்டு காற்றில் ஒளிரத் தொடங்கியது. அந்த வரைபடம் அடுத்த தீவிற்குச் செல்லும் வழியைக் காட்டுவது போல அமைந்திருந்தது. அதைக் கண்ட கவினும் நிலாவும் இனியனும் வியப்புடன் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டனர்.