நட்சத்திரங்களின் குடும்பம் — எபிசோடு 30: Grand Finale

டோம்-4 இன் இரகசிய சுரங்கப் பாதையில் கிரனும் அவனது பெற்றோரான ரவி மற்றும் ஆனந்தியும், மீராவின் வழிகாட்டுதலின்படி பாதுகாப்பாக முன்னேறிக் கொண்டிருந்தனர். காவலர் இன்பாவின் ரோபோ படைகளின் கண்காணிப்பு வளையத்திலிருந்து தப்பியோடும் இந்த சாகசப் பயணம், அவர்களின் குடும்பத்தின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் மிக முக்கியமான கட்டமாக மாறியிருந்தது. மீராவின் டேப்லெட்டில் ஒளிரும் நீல நிறப் புள்ளி, மையக் கட்டுப்பாட்டு நிலையத்திற்கான வழியைக் துல்லியமாகக் காட்டியது. சுற்றியுள்ள மூடுபனி மற்றும் இருளான பாதையைத் தாண்டி, கிரனின் கைகளில் இருந்த பழைய மர கித்தார் வாத்தியம் மெல்லிய அதிர்வெண்களை எழுப்பி பாதையைத் தெளிவுபடுத்தியது.

‘அப்பா, நாம் இப்போது செல்லப் போகும் மையக் கட்டுப்பாட்டு நிலையம் எவ்வளவு தூரத்தில் உள்ளது?’ என்று கிரன் தனது தந்தையைப் பார்த்துக் கேட்டான். ரவி புன்னகைத்தவாறு தனது கையில் இருந்த எஃகுப் பெட்டியை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டு பதிலளித்தார், ‘இன்னும் சில நிமிடங்களில் நாம் அந்த இடத்திற்குச் சென்றுவிடலாம் கிரன். மையக் குழுவின் அனைத்து இரகசியங்களும், இந்த ‘அமைதியான மூடுபனி’ திட்டத்தின் உண்மைக் குறிப்புகளும் இந்த எஃகுப் பெட்டியில் தான் உள்ளன. இதை நாம் பொதுவான ஒளிபரப்பு அமைப்பில் இணைத்தால், அனைத்து குமிழி நகர மக்களுக்கும் உண்மை வெளிச்சம் போலப் புரிந்துவிடும்.’

மீரா தனது சிறிய ரோபோ உதவியாளரை முன்னால் அனுப்பிச் சோதித்தாள். ‘பாதையில் எந்த ரோபோக்களின் நடமாட்டமும் இல்லை. நாம் சரியாக மையக் கட்டுப்பாட்டு நிலையத்தின் பிரதான கதவை நெருங்கிவிட்டோம்,’ என்று அவள் உற்சாகமாகக் கூறினாள். அவர்களது குழு மிகவும் கவனமாக அந்தப் பெரிய எஃகுக் கதவைத் திறந்தது. உள்ளே நுழைந்ததும், பழைய உலகத்தின் மாபெரும் கணினித் திரைகளும், ஒளிரும் பலகைகளும் அவர்களை வரவேற்றன. அந்த இடம் பல ஆண்டுகளாகப் பயன்படுத்தப்படாமல் இருந்த போதிலும், நவீன தொழில்நுட்பமும் அமைதியும் நிறைந்ததாகக் காணப்பட்டது.

உடனடியாகச் செயல்பட்ட மீரா, தனது கேபிள்களைக் கொண்டு மையக் கணினியுடன் இணைத்தாள். ‘கிரன், இதுதான் சரியான தருணம். உனது கித்தார் இசையின் அதிர்வெண்களையும், எனது தொழில்நுட்பத் தரவுகளையும் ஒருங்கிணைத்து இந்த மையக் கோபுரத்தின் மூலம் அனைத்து குமிழி நகரங்களுக்கும் ஒருசேர ஒளிபரப்ப வேண்டும். அப்படிச் செய்தால் மட்டுமே, மையக் குழுவின் செயற்கை மூடுபனித் தடை முற்றிலுமாக உடைபடும்,’ என்றாள் அவள். கிரனின் கண்களில் ஒரு புதிய தீர்க்கமான ஒளி மின்னியது. அவனது இளமைத் துடிப்பும், குடும்பத்தை இணைக்க வேண்டும் என்ற ஆழமான நோக்கமும் அவனுக்கு அசாத்தியமான தைரி யத்தைக் கொடுத்தன.

கிரன் தனது கிதாரின் நாண்களை மென்மையாகத் வருடத் தொடங்கினான். அவனது உணர்ச்சிகரமான இசையின் அலைகள் அந்தப் பெரிய கட்டுப்பாட்டு அறை முழுவதும் எதிரொலித்தன. அந்த ஒலியின் சக்தி, கணினியின் திரைகளில் பச்சைப் புள்ளி வடிவங்களாக மாறி உலகம் முழுவதும் பரவத் தொடங்கியது. அதே நேரத்தில், காவலர் இன்பாவின் அவசரக் குரல் வெளியே கேட்கத் தொடங்கியது. ‘யாரது அங்கு? கட்டுப்பாட்டு நிலையத்தின் கதவை உடனடியாகத் திறவுங்கள்!’ என்ற இன்பாவின் எச்சரிக்கை ஒலியைக் கேட்ட மீரா சற்றும் கலங்காமல், கணினியின் இறுதிப் பதிவிறக்கப் பொத்தானை அழுத்தினாள்.

‘இன்பாவின் படைகள் வருவதற்ககுள் நம்முடைய வேலை முடிந்துவிட்டது கிரன்!’ என்று மீரா கத்தினாள். கிரன் தனது கிதாரை இன்னும் வேகமாக வாசித்து, அதன் உச்சகட்ட அதிர்வெண்ணைப் பிரதான ஒளிபரப்புக் கோபுரத்திற்கு அனுப்பினான். அந்த ஒலியின் ஆற்றல், டோம்-4 இன் வான்வெளியில் இருந்த அடர்ந்த மூடுபனியை விலக்கத் தொடங்கியது. பல குமிழி நகரங்களை இணைக்கும் மாபெரும் ஒலிப் பாலம் வானில் ஒளிரும் வண்ணங்களுடன் பிரம்மாண்டமாக உருவாகியது. வானவில்லின் வர்ணங்களைப் போல அந்தப் பாலம் நீண்டு செல்வதைக் கண்ட மக்கள், தங்கள் குமிழி வீடுகளின் முகப்புக்கு வந்து வியப்புடன் பார்த்தனர்.

பிரிந்து கிடந்த குடும்பங்கள் அனைத்தும் அந்த ஒளியின் மூலம் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக் கொள்ளத் தொடங்கின. கிரனின் பெற்றோரான ரவியும் ஆனந்தியும் தங்கள் மகனின் தோளில் கைகளைப் போட்டுப் பெருமையுடன் அவனது வெற்றியை ரசித்தனர். ‘நாம் செய்துவிட்டோம் அப்பா, நம் குடும்பமும் சரி, அனைத்து குமிழி நகரங்களும் சரி, இனி எப்போதும் பிரியாது,’ என்று கிரன் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீருடன் கூறினான். மீரா தனது டேப்லெட்டைப் பார்த்துக் புன்னகைத்தவாறு, ‘இது வெறும் தொடக்கம் மட்டும்தான் கிரன். மனிதகுலத்தின் புதிய விடியல் இப்போதுதான் தொடங்கியுள்ளது,’ என்று உற்சாகமாகக் கூறினாள்.

வானத்தில் விரிந்த அந்தப் பாலம், மனிதகுலத்தின் புதிய எதிர்காலத்திற்கான வழியைக் காட்டியது. மூடுபனி விலகித் தங்கம் மற்றும் நீல நிறக் கலவையில் புதிய விடியலின் சூரியன் எழும்பியது. கிரன், மீரா மற்றும் அவர்களது குடும்பத்தினர் ஒன்றிணைந்து நின்ற அந்தத் தருணம், குமிழி நகரங்களின் வரலாற்றில் மிகச்சிறந்ததொரு புரட்சிகரமான மாற்றத்தைத் தந்தது. எதிர்கால சாகசங்களுக்கான புதிய கதவுகள் திறக்கப்பட, அந்த இளையவர்களின் துடிப்பான பயணம் வெற்றிகரமாக முதல் அத்தியாத்தைக் கடந்து நிறைவடைந்தது.

அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தருணத்தில், கட்டுப்பாட்டு நிலையத்தின் பிரதான கதவு பெரும் சத்தத்துடன் திறக்கப்பட்டது. காவலர் இன்பாவும் அவரது பாதுகாப்புப் படைகளும் உள்ளே நுழைந்தனர். ஆனால், அவர்கள் எதிர்பார்த்தபடி மோதலுக்கான எந்தச் சூழலும் அங்கு இல்லை. மாறாக, அமைதியும் வெற்றியின் பெருமிதமும் அந்த அறையை முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருந்தன. இன்பா தனது கையில் வைத்திருந்த ஆயுதத்தைக் கீழே இறக்கிவிட்டு, எதிரில் நின்ற ரவியையும் கிரனையும் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தார். ‘நீங்கள் எதற்காக இந்த ஆபத்தான காரியத்தைச் செய்தீர்கள்? மையக் குழுவின் கோபத்திற்கு ஆளாக நேரிடுமே,’ என்று இன்பா கேட்டார். அதற்கு ரவி அமைதியாகப் புன்னகைத்தவாறு, ‘இன்பா, பயம் என்பது பல ஆண்டுகளாக நம்மை அடிமைப்படுத்திய ஒரு பொய்யான திரை. இப்போது அந்தத் திரை கிழிந்துவிட்டது. உண்மை வெளிப்பட்டுவிட்டது. உங்களது கண்களாலேயே இதைப் பாருங்கள்,’ என்றார்.

இன்பா மையக் கணினியின் திரையைத் திரும்பிப் பார்த்தார். அங்கு குமிழி நகரங்கள் அனைத்தும் செயற்கையான கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுபட்டு, ஒருவருக்கொருவர் சுதந்திரமாகத் தொடர்புகொள்வது தெளிவாகத் தெரிந்தது. பல ஆண்டுகளாகத் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு, தங்களது உறவுகளை இழந்து தவித்த கோடிக்கணக்கான மக்களின் முகங்களில் மலர்ந்த மகிழ்ச்சியை அவரால் மறுக்க முடியவில்லை. இன்பாவின் முகத்தில் இருந்த கடுமையான காவலரின் தோற்றம் மறைந்து, ஒரு நிம்மதியான பெருமூச்சு வெளிப்பட்டது. அவரும் நீண்ட காலமாக ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தாரே தவிர, இந்தத் தீய திட்டத்தின் மூலமூளையாக இருக்கவில்லை என்பதை அவரது கண்கள் காட்டின. ‘ஒருவேளை, நீங்கள் செய்ததுதான் சரியானதாக இருக்கக்கூடும்’ என்று இன்பா மெல்லிய குரலில் கூறினார்.

மீரா தனது கணினியின் இறுதித் தரவுகளைச் சேமித்துவிட்டு, தனது ரோபோ உதவியாளருடன் எழுந்து நின்றாள். ‘காவலர் இன்பா, இது சட்டவிரோதமான செயல் அல்ல; இது மனிதகுலத்தின் அடிப்படை உரிமைக்கான மீட்புப் போராட்டம். இனிமேல் எந்தக் குமிழி நகரமும் இருளில் இருக்க முடியாது,’ என்று உறுதியான குரலில் கூறினாள். கிரன் தனது கிதாரை முதுகில் மாட்டிக்கொண்டு, தன் தாயார் ஆனந்தியை அன்போடு அணைத்துக் கொண்டான். ஆனந்தி தன் மகனின் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, ‘நீ எங்களது பெருமை கிரன். உனது இசை வெறும் ஒலியல்ல, அது எங்களை மீட்ட மாமருந்து’ என்று கண்களில் நீரோடு பாராட்டினாள். குடும்பத்தின் ஒற்றுமை பல சோதனைகளைக் கடந்து இப்போதுதான் முழுமையடைந்திருந்தது.

வெளியே, வான்வெளியில் பிரம்மாண்டமாக உருவான ஒளிரும் பாலம் இன்னும் சில நிமிடங்கள் பிரகாசித்துவிட்டு, குமிழி நகரங்களை நிரந்தரமாக இணைக்கும் ஒரு புதிய தகவல் தொடர்பு வலையமைப்பாக மாறியது. இனிமேல் செயற்கையான மூடுபனிகளோ, பிரிவினைக் சுவர்களோ அந்த மனிதர்களைப் பிரிக்க முடியாது. சூரியனின் தங்க ஒளி ஒவ்வொரு குமிழி வீட்டிற்குள்ளும் நுழைந்து, புதிய விடியலின் கதிர்களைப் பரப்பியது. கிரன், மீரா, ரவி, ஆனந்தி மற்றும் இன்பா அனைவரும் ஒன்றிணைந்து கட்டுப்பாட்டு நிலையத்திலிருந்து வெளியேறி அந்தப் புதிய உலகத்தைப் பார்த்தனர். மனிதகுலத்தின் பொற்காலம் இப்போதுதான் மலர்ந்திருக்கிறது என்பதை உணர்ந்த அவர்கள், ஒரு புதிய எதிர்காலத்தை நோக்கி உறுதியுடன் பயணிக்கத் தொடங்கினர்.