நட்சத்திரங்களின் குடும்பம் — எபிசோடு 29: பிரிந்த குடும்பத்தின் மறுமலர்ச்சி

பிரிந்த குடும்பத்தின் மறுமலர்ச்சி

டோம்-4 இன் இரகசிய ஆய்வகத்தில் உள்ள கண்ணாடி அடைப்புக்குள் இருந்து தனது பெற்றோரான ரவி மற்றும் ஆனந்தியை கிரன் வெற்றிகரமாக மீட்ட தருணம், அந்த இடத்தையே ஒரு உணர்ச்சிகரமான களமாக மாற்றியது. கிரனின் கைகளில் இருந்த பழைய மர கித்தார் வாத்தியத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட மென்மையான அதிர்வெண்கள், ஆய்வகத்தின் தானியங்கிப் பூட்டுகளை முற்றிலும் செயலிழக்கச் செய்திருந்தன. அந்தப் பாதுகாப்புத் திரைகள் விலகியதும், பல வருடங்களாகப் பிரிந்து கிடந்த அந்தக்குடும்பம் ஒன்றுக்கொன்று அரவணைத்துக் கொண்டது. பெற்றோர் இருவரும் கிரனின் முகத்தைத் தொட்டுப் பார்த்து, இவ்வளவு தூரம் ஆபத்தான மூடுபனிப் பாதைகளைக் கடந்து தங்களை மீட்க வந்ததை நம்ப முடியாமல் வியந்தனர்.

‘அப்பா, அம்மா… இனிமேல் நாம் யாரும் பிரியப் போவதில்லை,’ என்று கிரனின் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் வழிந்தோடியது. அவனது உணர்ச்சிப் பெருக்கிற்கு ஏற்ப, அறை முழுவதும் இருந்த ஒளியமைப்பு மென்மையான நீல நிறத்திலிருந்து துடிப்பான தங்க மஞ்சளுக்கு மாறியது. அந்தக் குமிழி நகரத்தின் மின்சாரச் சக்தி, அவர்களின் தீவிரமான குடும்ப மகிழ்ச்சியால் இயல்பாகவே உச்சத்தை எட்டியது. அறிவியல் கூடத்தின் கட்டுப்பாட்டுப் பலகையில் இருந்த அவசர எச்சரிக்கை மணிகள் கூட, இந்தப் பாசப் பிணைப்பின் முன்னால் மெல்ல அமைதியாயின.

அருகில் நின்று அனைத்தையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்த மீரா, தனது டேப்லெட்டில் விரல்களை வேகமாக ஓட்டினாள். ‘கிரன், நாம் இப்போது மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டிய தருணம் தான். ஆனால், காவலர் இன்பாவின் ரோபோ படைகள் ஆய்வகத்தின் வெளிப்புறக் கதவை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. நாம் உடனடியாக இங்கிருந்து தப்பியோடியாக வேண்டும்,’ என்று எச்சரித்தாள். மீராவின் அந்த எச்சரிக்கை, அந்த உணர்ச்சிகரமான கணத்தை மீண்டும் ஒரு பரபரப்பான சாகசக் கட்டத்திற்கு நகர்த்தியது.

ரவி தனது மகனைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தவாறு, ஆய்வகத்தின் மூலையில் இருந்த ஒரு பழைய எஃகுப் பெட்டியைக் காட்டியவாறு பேசத் தொடங்கினார். ‘கிரன், நீ கொண்டு வந்த கித்தார் இசையின் அதிர்வெண் அற்புதமானது. ஆனால், மையக் குழுவின் முழுமையான ‘அமைதியான மூடுபனி’ திட்டத்தின் இரகசியம் இந்த பெட்டிக்குள் இருக்கிறது. இதை நாம் டோம்-4 இன் மையக் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிக்குக் கொண்டு சென்றால் மட்டுமே, அனைத்துக் குமிழி நகரங்களையும் ஒரே பாலத்தின் கீழ் இணைக்க முடியும்,’ என்றார். அந்த இரகசிய ஆவணங்கள் பற்றிய குறிப்பு, கிரனுக்கு மேலும் உற்சாகத்தைத் தந்தது.

மீரா தனது சிறிய ரோபோ உதவியாளரை இயக்க, அது ஆய்வகத்தின் தரைப்பகுதியில் இருந்த ஒரு மறைக்கப்பட்ட வழித்தடத்தை ஸ்கேன் செய்து காட்டியது. ‘இந்த வழியாகச் சென்றால், காவலர் இன்பாவின் ரோபோக்களின் கண்ணில் படாமல் நேரடியாக ஆற்றங்கரை நிலையத்தை அடையலாம்,’ என்று மீரா நம்பிக்கையுடன் கூறினாள். கிரன் தனது கிதாரை முதுகில் மாட்டிக் கொண்டு, தாயையும் தந்தையையும் பாதுகாப்பாக முன்னால் அழைத்துச் சென்றான். அவர்கள் நால்வரும் அந்தச் சுரங்கப் பாதையில் நுழையும்போது, ஒலியலைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட அவர்களின் பயணம் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி நகர்ந்தது.

சுரங்கப் பாதையின் குளிர்ந்த காற்று அவர்களின் முகத்தில் வீசியது. வெளியேயோ மூடுபனியின் அடர்த்தி சற்று அதிகரித்து இருந்தது. இருப்பினும், குடும்பம் ஒன்றுசேர்ந்த மகிழ்ச்சியும், மீராவின் துடிப்பான தொழில்நுட்ப உதவியும் அவர்களுக்குப் பெரும் பலத்தைக் கொடுத்தன. காவலர் இன்பாவின் படைகள் ஆய்வகத்திற்குள் நுழைந்து அவர்களைத் தேடத் தொடங்குவதற்கு முன்பே, கிரனும் அவனது குடும்பமும் அந்த இரகசியப் பாதையைக் கடந்து டோம்-4 இன் பாதுகாப்பான எல்லையை நோக்கி விரைந்தனர். அடுத்த கட்டமாக அனைத்துக் குமிழி நகரங்களின் மையக் கவுன்சிலை எதிர்கொள்ளும் இறுதிப் பயணம் அவர்களைக் காத்திருந்தது.

சுரங்கப் பாதையின் எல்லையை அவர்கள் செண்றடைந்தபோது, ஆற்றங்கரை நிலையத்தின் விலாசம் தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஆனால், சூழ்ந்திருந்த அமைதி மெல்லச் சீல்கிறதைப் போல், தூரத்தில் காவலர் இன்பாவின் வேல்-வட்சிவாண் விசுக்கல் ஏற்ற்முனை வானுள்வி ஒன்று அலரியப் பறந்தது. அதன் சொட்சொட்சியும் ஓசையும் மூடுபனியின் எல்லைகளைக் கிழித்துக் சென்றது. ‘நம்மைச் சுற்றி வலவலப்புகள் அதிகரித்துவிட்டன, ச்சீகிறம் செய்யாமல் நம் பயணத்தைத் தோதாக நடத்த வேண்டும்,’ என்று ஆனந்தி தனது கணவன் ரவியின் கையைச் சுற்றிக் காத்துக் கண்டானாகப் பிடித்துக் சொன்னாள். அந்த எண்ணை த்தடுத்துக் கொடுக்கும் விதமாக, க்ரன் தனது மரக் கிதாரின் மீது தனது விரல்களைச் செல்லமாய் விலலுண்டி, ஒரு சின்ன இச்சையை எழுப்பினான். அந்த இசையின் நுண்ணிய அதிர்வெண்கள் அதன் வழியே சென்ற வழியை மறைத்து, சுற்றுப்புற் சூழலில் இருந்த கண்ணாடி மோட்டுக்களைத் துளியாகச் செயல்பட்ச் செய்தன.

மீரா தனது டேப்லெட் திரையில் முன்னேற்ற வேகத்தை ஆராய்ந்தவாறு, ‘நாம் தயாராகிவிட்டோம். அந்த எள்லும் பெட்டியை இப்போது மையக் கட்டுப்பாட்டுப் புள்ளிக்குள் செல்லும் முன்பு, இந்த அலைவிருத்தியை நாம் மாற்றியமைக்க வேண்டும். அப்போதுதான் காவலர் இன்பாவின் கண்கல்பின் நிறித்தப்படும்,’ என்று சொன்னாள். ரவி தனது கையில் இருந்த எள்லும் பெட்டியைத் தித்துக்கென்று திறந்து, அது எழுப்பும் ஒரு சிறிய நீல ஒளிக் கடத்துதலை் மீராவின் கவன்த்திற்குக் கொண்டு வந்தார். அந்தப் பெட்டியின் உள்ளே இருந்த முத்துக் கட்டுப்பாடுக் கவசம், க்ரன் செலுத்தும் இசைட்சிரைக்கு ஏற்ப இயல்பாகவே மாறி, மூடுபனியை உள்வாங்கும் ஆற்றலைப் பெற்றது. ‘என் மகனே, உன் கிதார் இந்த ஆவணங்களுடன் ஒற்றுமைப்பட்டுவிட்டது,’ என்று ரவி ஆவல் மிக்குக் கூறினார்.

ஆற்றங்கரை நிலைச்சுலையின் மையக் கட்டுப்பாட்டுக் கடவுல் திரையில், காவலர் இன்பாவின் அச்சுறுத்தும் கலத்துரைகள் தெரிச்சு வந்தன. ‘யார் அங்சு இருப்பது? உடனடியாக தன்னைச் சமர்ப்ப்பிக்கவும்,’ என்ற இன்பாவின் எச்சரிக்கையொலி அரை முழுவதும் எனிருடத்துடன் எண்ணிக்கையில் ஒலித்தது. ஆனால் க்ரனோ க்ச்சிதமான அமைதியுடன், தன் கிதாரில் மையக் களுத்துப் பாதையைச் சுற்றி மீட்டுவிட, காவலர் இன்பாவின் எச்சரிக்கை நிலையம் உடன்டுடன் செயலிழந்து போனது. அந்த முட்சுச் செயல்பாடு, அனைத்துக் குமிழி நகரங்களுக்கும் ஒரு புதிய சின்னத்தைடம் வழங்கியது.

தீச்சண்டையில் சிக்கியது போல் இருந்த முத்து கட்டுப்பாடுக் கலலங்கள், இப்போது சீரின் ஒருமைப்பாட்டு எல்லைக்குள் வந்து சேர்ந்தன. மீரா தனது டேப்லெட் வழியாக நடோcத்திய சித்திர கண்ணோட்டத்தில், சுற்றுப்புற குமிழிகள் எல்லாம் ஒரே பாலத்தின் கீழ் இணைக்கப்படுவதைக் கண்ணுற்றன. ‘நாம் வெற்றி பெற்றுவிட்டோம் சேதி க்ரன்! இந்த மூடுபனிப் பாதைகள் இனியாருக்கும் பிரிவைத் தராது,’ என்று கலந்த முகச்சிறுப்புடன் கூறினாள். ஆனந்தியும் ரவியும் தங்கள் மகனைப் பேரன்புடன் அரவணைத்துக் கொண்டனர். க்ரனின் கீதத்தைல் மீட்டு மீட்டு உருவாக்கிய இண்சுத் தூண்குச் செயல்பாடு, அங்கு வாழ்ந்த மக்கள் அனைவருக்கும் ஒரு புதிய மலர்ச்சியைப் பரிசளித்தது.

டோம்-4 இன் எல்லையைக் கடந்த அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தருணம், அந்த நகரின் அடிவாரத்தில் இருந்த அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும் ஒரு புதிய விடியலாக அமைந்தது. இவ்வளவு நாளாகப் பிரிந்து கிடந்த குடும்பங்கள் இப்போது ஒன்று கூடி, தங்களது எதிர்காலத்திற்கான முதற்கட்ட வெற்றியை உற்சாகமாகக் கொண்டாடினர். காவலர் இன்பாவின் கொடூரமான கட்டுப்பாடுகள் தகர்க்கப்பட்டு, குமிழி நகரங்களின் மையக் கவுன்சில் இவர்களின் கரங்களுக்குள் வருவதற்கான அத்தனை சாத்தியக்கூறுகளும் இப்போது பிரகாசமாகத் திறந்திருந்தன. ஆனந்தியும் ரவியும் தங்கள் மகனின் சாதனையை எண்ணிப் பெருமிதம் அடைந்தனர்; மீரா தனது அதிநவீனக் கருவிகள் மூலம் அடுத்த கட்டப் பணிகளுக்கான வழிகாட்டுதலை மிகத் துல்லியமாகத் தயாரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

‘நமது அடுத்த இலக்கு மையக் கவுன்சிலின் பிரதான அரண்மனைதான். அங்குதான் மனிதகுலத்தின் முழுமையான சுதந்திரத்திற்கான இறுதி ஆவணம் பாதுகாக்கப்படுகிறது,’ என்று மீரா தனது கணினியில் கண்டறிந்த தரவுகளை அனைவருக்கும் விளக்கினாள். கிரன் தனது கிதாரை மீண்டும் சரிசெய்துகொண்டு, ‘இந்த இசையின் அலைகள் நம்மை எந்தத் தடையுமின்றி இறுதி இலக்கை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் என்ற முழு நம்பிக்கை எனக்கு உள்ளது,’ என்று தன் தாயின் தோள்மீது கைபோட்டு உறுதியளித்தான். ஆற்றங்கரை நிலையத்தின் அந்த அமைதியான சூழலில், எதிர்கால உலகத்திற்கான புதிய மலர்ச்சி முழுவீச்சில் தனது பயணத்தைத் தொடங்கியது.