அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 1: நள்ளிரவு நூலகமும் மறைக்கப்பட்ட முனையமும்

குரோனோஸ் அகாதமியின் பிரம்மாண்டமான கோபுரத்தின் மீது அமைந்திருந்த பெரிய கடிகாரம் நள்ளிரவு பன்னிரண்டைக் குறிக்கும் வகையில் அதன் மெல்லிய ஒலியை எழுப்பியது. அந்த ஒலியுடன் சேர்ந்து, பகலில் சாதாரணமான வகுப்பறைகளாகவும் விளையாட்டு மைதானங்களாகவும் காட்சியளித்த அந்த வளாகத்தின் கட்டமைப்புகள் மெல்ல மாறத் தொடங்கின. சுவர்களில் பதிக்கப்பட்டிருந்த டிஜிட்டல் நரம்புகள் நீல நிற ஒளியை உமிழ, மாணவர்களின் நடமாட்டம் முற்றிலுமாக நின்றுபோன அந்த வேளையில், நிழல் விளையாட்டு உலகம் தனது விதிகளுக்கு ஏற்ப விழிப்படையத் தொடங்கியது.

அகாதமியின் பிரதான கட்டிடத்திற்கு அருகில் உள்ள பிரம்மாண்டமான நூலகத்தின் படிக்கட்டுகளில் அமைதியாக நடந்து கொண்டிருந்தான் எழில். அவனது வலது கையில் மின்னும் ஸ்மார்ட் கியான்ட் கருவி லேசான அதிர்வை ஏற்படுத்தியது. பதினாறு வயதுடைய அந்த மாணவனின் முகத்தில் எந்தவித அச்சமும் இல்லை; மாறாக, எதையோ தேடும் தீவிரமான ஆர்வம் அவனது கண்களில் தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவனது அடர்ந்த கருப்பு முடியின் நடுவே தெரிந்த மெல்லிய சியான் நிற ரேகை, அவனது விசித்திரமான தொழில்நுட்பத் திறனைப் பறைசாற்றியது.

‘பவித்ரா, சுவர்களில் உள்ள பாதுகாப்பு அமைப்புகளின் நிலை என்ன?’ என்று தனது காதில் பொருத்தப்பட்டிருந்த மைக்ரோ கம்யூனிகேட்டர் வழியே மெல்லிய குரலில் விசாரித்தான் எழில். உடனே மறுமுனையிலிருந்து பவித்ராவின் தெளிவான குரல் ஒத்தது. ‘எழில், ஃபயர்வால் பாதுகாப்பு தற்காலிகமாக செயலிழக்கச் செய்யப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இன்னும் ஐந்து நிமிடங்களுக்கு மேல் உன்னால் அங்கே இருக்க முடியாது. அந்த ரகசிய அறையின் கதவை திறக்க உனது கணிதவியல் குறியீடுதான் ஒரே வழி’ என்று எச்சரித்தாள்.

நூலகத்தின் மிகப்பழமையான வரலாற்றுப் பிரிவுப் பகுதிக்கு வந்தடைந்த எழில், அங்கே வரிசையாக நின்றிருந்த பெரிய மர அலமாரிகளுக்கு நடுவே ஒரு விசித்திரமான இடைவெளியைக் கண்டான். அகாதமியின் பழைய ஆவணங்களில் அவன் படித்த குறிப்புகளின்படி, இந்த இடத்தில் தான் ஒரு மறைக்கப்பட்ட முனையம் இருக்க வேண்டும். தன் கையில் இருந்த டிஜிட்டல் பலகையை இயக்கி, அங்கே தெரிந்த பிரகாசமான வடிவங்களை ஆராய்ந்தான். கணிதப் புதிர்களைத் தீர்ப்பதில் வல்லவனான எழில், சில விநாடிகளுக்குள் அந்தச் சுவரின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை அழுத்தமாகத் தொட்டான்.

அடுத்த கணம், ஒரு சிறிய சத்தத்துடன் அந்த மர அலமாரி விலகியது. உள்ளே எப்பேர்ப்பட்ட ஒளியும் இல்லாமல், முழுமையான இருளுடன் கூடிய ஒரு சிறிய அறை இருந்தது. எழில் சற்றும் யோசிக்காமல் அந்த அறைக்குள் காலடி எடுத்து வைத்தான். அவனது காலடித் தடங்கள் பட்டதும், அந்த அறையின் தரைப்பகுதி நீல நிற ஜியோமெட்ரிக் கட்டங்களாக ஒளிரத் தொடங்கின. அது வழக்கமான அறை அல்ல; டிஜிட்டல் பரிமாணங்களின் மையமாக அந்த இடம் செயல்பட்டது.

அறையின் நடுவே ஒரு மேசை மீது மிதந்து கொண்டிருந்த ஒரு சிறிய க్యూப் வடிவிலான டிஜிட்டல் புதிர்ப் பெட்டி எழிலின் கவனத்தை ஈர்த்தது. அதன் மேற்பரப்பில் குரோனோஸ் அகாதமியின் நிறுவனர்களின் முத்திரையும், விவரிக்க முடியாத விசித்திரமான குறியீடுகளும் சுழன்று கொண்டிருந்தன. அந்தப் பெட்டியை நெருங்கிய எழில், தனது கியான்ட் கருவியைக் கொண்டு அதனை ஸ்கேன் செய்தான். அது சாதாரணமான பொருள் அல்ல, மாறாக கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் காணாமல் போன மாணவர்களின் தரவுகளைத் தாங்கிய ஒரு முதன்மைக் குறிப்பு பெட்டியாக இருந்தது.

‘பவித்ரா, நான் பெட்டியைக் கண்டுபிடித்துவிட்டேன். இது கடந்த கால ரகசியங்களை இணைக்கும் ஒரு டிஜிட்டல் முனையம்’ என்று எழில் பெருமூச்சுடன் கூறினான். உடனடியாக பவித்ரா, ‘அதை உடனடியாகத் தொடாதே எழில்! அது ஒரு பொறி. அந்தப் பெட்டியை இயக்கினால் அகாதமியின் கேம் மாஸ்டர் நமது இருப்பிடத்தைக் கண்டுபிடித்துவிடுவான்’ என்று அவசரமாகத் தடுத்தாள். ஆனால் அதற்குள் தாமதமாகிவிட்டது.

எழில் தனது விரல்களால் அந்தப் பெட்டியின் மேற்பரப்பில் இருந்த முதல் புதிரைத் தொட்டதுமே, அறையின் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் இயங்கின. நூலகம் முழுவதும் சிவப்பு நிற எச்சரிக்கை ஒளி பரவத் தொடங்கியது. சுவர்களில் இருந்த டிஜிட்டல் திரைகள் அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் இயங்கி ஒரு புதிய வடிவத்தைக் காட்டின. அந்தப் பெட்டியிலிருந்து வெளிப்பட்ட நீல நிற ஒளிக்கற்றை அறையின் கூரையை நோக்கிப் பாய்ந்தது, அதனுடன் ஒரு விசித்திரமான குரல் அகாதமி முழுவதும் எதிரொலித்தது.

‘விளையாட்டு ஆரம்பித்துவிட்டது, எழில்’ என்ற அந்த இயந்திரக் குரல் நள்ளிரவு அமைதியைக் கிழித்தது. அதே நொடியில் எழிலின் கையில் இருந்த ஸ்மார்ட் கைப்பேசியின் திரை முற்றிலுமாக நீல நிறமாக மாறி, ‘முதல் நிலை சவால் தொடங்குகிறது’ என்ற செய்தி பிரகாசமாக ஒளிரத் தொடங்கியது. எழில் சற்றும் பதறாமல், அந்தச் சவாலை எதிர்கொள்ளத் தயாராக தனது கியான்ட் கருவியின் குறியீடுகளைத் தட்டத் தொடங்கினான்.

எழிலின் கியான்ட் கருவி வேகமாக இயங்கத் தொடங்கியது. அவன் விரல்கள் தொடுதிரையில் அதிவேகமாக நகர்ந்து, அந்த நீல நிறப் பெட்டியின் மேல் தோன்றிய எண்களின் தொடர்ச்சியை மாற்றியமைத்தன. ‘பவித்ரா, இந்த டிஜிட்டல் குறியீடு ஒரு சாதாரண ஃபயர்வால் அல்ல. இது ஃபிபோனாச்சி வரிசையின் அடிப்படையிலான ஒரு தர்க்கவியல் பூட்டு. அகாதமியின் சுவர்களில் ஒளிரும் நீலக் கோடுகள் அனைத்தும் இதன் கட்டுப்பாட்டு அமைப்புகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன,’ என்று அமைதியான குரலில் கூறினான் எழில்.

மறுமுனையில் பவித்ராவின் திரையில் அகாதமியின் முழு வரைபடமும் சிவப்பு நிறத்திலிருந்து மெல்ல நீல நிறமாக மாறத் தொடங்கியது. ‘எழில், உன்னுடைய கணிப்பு சரியானதுதான்! ஆனால், கேம் மாஸ்டரின் கவனத்தைத் திருப்புவது அவ்வளவு எளிதல்ல. வளாகத்தின் முதன்மைப் பகுதியில் உள்ள பாதுகாப்பு ட்ரோன்கள் இப்போது நூலகத்தை நோக்கி நகரத் தொடங்கியுள்ளன. உனக்கு இன்னும் இரண்டு நிமிடங்கள் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன,’ என்று பவித்ரா எச்சரித்தாள். அவளது குரலில் பதற்றம் இருந்தாலும், எழிலின் கணிதப் புத்தி கூர்மையின் மீது அவளுக்கு முழு நம்பிக்கை இருந்தது.

எழில் சிறிதும் தாமதிக்காமல், தன் முன்னே மிதந்த புதிர்ப் பெட்டியின் மையக் குறியீட்டைச் சுழற்றி சரியான தரவுகளை உள்ளிட்டான். உடனே, அந்தப் பெட்டியிலிருந்து ஒரு முப்பரிமாண ஹோலோகிராம் வரைபடம் காற்றில் உருவானது. அதில் குரோனோஸ் அகாதமியின் நிழல் உலகக் கட்டமைப்பு தெளிவுபடுத்தப்பட்டிருந்தது. வழக்கமான வகுப்பறைகளும் நூலகமும் அந்த ஹோலோகிராமில் ஒரு பெரிய டிஜிட்டல் விளையாட்டின் நிலைகளாக உருமாறித் தெரிந்தன. அதில், ‘முதல் நிலை: நிழல் முனையம்’ என்ற சொற்கள் பிரகாசமாக மின்னின.

அதே நேரத்தில், நூலகத்தின் கதவுகளுக்கு வெளியே இயந்திர ட்ரோன்களின் மெல்லிய சத்தம் கேட்கத் தொடங்கியது. எழில் தன் கையில் இருந்த டிஜிட்டல் பலகையின் மூலம் அந்த ஹோலோகிராமில் இருந்த ரகசியத் தரவுகளை விரைவாகத் தன் கருவிக்கு மாற்றினான். கடந்த காலத்தில் காணாமல் போன மாணவர்களின் பெயர்களில் ஒன்று எழிலின் கண்களில் பட்டது. அது அவனது மூத்த மாணவனும், இந்த நிழல் விளையாட்டைப் பற்றி முதன்முதலில் குறிப்பு விட்டுச் சென்றவனுமான ஆதித்யாவின் பெயராக இருந்தது.

‘பவித்ரா, தரவுகள் அனைத்தையும் என் கருவிக்குத் தரவிறக்கம் செய்துவிட்டேன். ஆதித்யா இந்த விளையாட்டிற்குள் தான் எங்கோ சிக்கியிருக்கிறான் என்பதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது,’ என்றான் எழில். ‘இப்போது அணுவளவும் தாமதிக்காமல் அங்கிருந்து வெளியேறு எழில்! நூலகத்தின் பின் பக்கத்தில் உள்ள அவசரகால டிஜிட்டல் கதவை நான் எனது முனையத்திலிருந்து திறக்கிறேன்!’ என்று பவித்ரா உரக்கக் கூறினாள்.

எழில் அந்தப் புதிர்ப் பெட்டியைத் தன் பையில் பத்திரப்படுத்திக் கொண்டு, சுவரில் உருவான புதிய பாதை வழியாக வெளியே வந்தான். நூலகத்தின் வழக்கமான சுவர்கள் மீண்டும் பழைய நிலைக்கு மாறத் தொடங்கின. எச்சரிக்கை விளக்குகள் அணைந்து நள்ளிரவு அமைதி திரும்பியது. ஆனால் எழிலின் கைப்பேசியில் ஓடிக்கொண்டிருந்த டிஜிட்டல் கடிகாரம், அவன் இப்போது ஒரு சாதாரண மாணவன் அல்ல, மாறாக அகாதமியின் ரகசிய நிழல் விளையாட்டின் முதல் போட்டியாளன் என்பதை உறுதி செய்தது.