அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 5: ஐந்தாவது தளத்தின் மர்ம மண்டபம்

குரோனோஸ் அகாதமியின் நிலத்தடி மின் தூக்கியிலிருந்து வெளியேறிய எழில், பவித்ரா மற்றும் கபில் ஆகியோர் உடனடியாக ஐந்தாவது தளத்தின் பிரதான வழித்தடத்தை அடைந்தனர். அந்த தளத்தின் அமைப்பு மற்ற இடங்களை விட முற்றிலும் மாறுபட்டு இருந்தது. சுவர்களில் இருந்த நீல நிற நியான் ஒளி வரிகள் வேகமாகச் சுழன்று கொண்டிருந்தன, மேலும் வழக்கமான குளிர்ச்சியை விட அங்கு ஒரு வித்தியாசமான வெப்பமான காற்று வீசியது. அகாதமியின் ரகசிய ஆவணங்கள் மற்றும் பழைய திட்டங்கள் கூறுவது போல், இந்த ஐந்தாவது தளம் காலவெளி மாற்றங்கள் நிகழும் ஒரு தனித்துவமான பாதுகாப்பு மண்டலமாகச் செயல்பட்டு வந்தது.

பவித்ரா தனது டேப்லெட் கருவியை இயக்கிக் கொண்டு, சுற்றுப்புறத்தின் டிஜிட்டல் சமிக்ஞைகளை ஆராய்ந்தாள். ‘எழில், இங்கு ஃபயர்வால் பாதுகாப்பின் அடர்த்தி மிக அதிகமாக இருக்கிறது. நம்மிடம் உள்ள மூன்று மணி நேர கேம்-விண்டோ கெடுவில் பாதி நேரம் முடிந்துவிட்டது. நாம் விரைவாகச் செயல்பட வேண்டும்’ என்று அவசரத்துடன் கூறினாள். கபில் தனது கைகளில் இருந்த ஸ்மார்ட் கௌன்ட் பகுதியைச் சரிபார்த்துக் கொண்டு, இருண்ட நடைபாதையின் இரு மருங்கிலும் ஏதேனும் சென்ட்ரி ரோபோக்கள் வருகிறதா என்று கூர்மையாகக் கவனித்தான். அவனது முகம் தீவிரமான கவனத்துடன் இருந்தது.

குழுவினர் முன்னால் நகர்ந்தபோது, ஒரு பிரம்மாண்டமான வட்ட வடிவ மண்டபம் அவர்களின் வழியை மறித்தது. அந்த மண்டபத்தின் மையத்தில் ஒரு பிரம்மாண்டமான டிஜிட்டல் கடிகாரம் தலைகீழாக ஓடிக் கொண்டிருந்தது. இது சாதாரண நேரத்தைக் குறிக்கவில்லை; பரிமாணக் கதவின் திறப்பு நேரத்தைக் குறிக்கும் குவாண்டம் கடிகாரம் ஆகும். ‘இதுதான் காலத்தின் வேகம் மாறும் மண்டபம்’ என்று முணுமுணுத்த எழில், அந்த கடிகாரத்தின் இயக்க முறையை உற்று நோக்கினான். கடந்த கால நினைவுகளும், அவனது அண்ணன் விட்டுச் சென்ற டைரிக் குறிப்புகளும் அவன் நினைவில் நிழலாடின.

கபில் தனது பலத்தை நம்பி அந்த கடிகாரத்தின் அருகில் செல்ல முயன்றபோது, எழில் அவசரமாக அவனது தோள்களைப் பிடித்துத் தடுத்தான். ‘நிறுத்து கபில்! இது உடல் பலத்தால் வெல்லும் இடம் அல்ல. இங்கே காலத்தின் கணக்கீடு மற்றும் தருக்க முறை மட்டுமே வேலை செய்யும். ஒரு சிறு தவறு நடந்தாலும், நாம் இந்த மண்டபத்தின் காலவெளியில் நிரந்தரமாக மாட்டிக்கொள்வோம்’ என்று எச்சரித்தான். பவித்ரா உடனடியாக தனது டூயல் டேட்டா ஸ்டைலிகளைப் பயன்படுத்தி, கடிகாரத்தின் பிரதான குறியீட்டுத் திரையை ஒளிரச் செய்தாள்.

திரையில் தோன்றிய புதிரானது கணிதச் சமன்பாடுகளின் தொகுப்பாக இருந்தது. எழில் தன் கூர்மையான புத்தி கூர்மையைக் கொண்டு அந்தச் சமன்பாடுகளை மிகத் துல்லியமாகப் பகுப்பாய்வு செய்தான். அகாதமியின் பழைய மாணவர் விட்டுச் சென்ற குறிப்புகளுடன் அவற்றை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தான். ‘மதிப்புகள் சரியான முறையில் வரிசைப்படுத்தப்பட வேண்டும். ஐந்தாம் இலக்கத்தின் மடக்கை மதிப்புதான் இந்தக் கதவைத் திறக்கும் திறவுகோல்’ என்று சத்தமாகக் கூறியவாறு, எழில் தனது ஸ்மார்ட் கௌன்ட் மூலம் இறுதி குறியீட்டை மிக வேகமாக உள்ளீடு செய்தான்.

அந்தக் குறியீடு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட அடுத்த வினாடியில், தலைகீழாக ஓடிய டிஜிட்டல் கடிகாரம் திடீரென பச்சை நிற ஒளியுடன் நின்றது. மண்டபத்தின் நடுவில் இருந்த தரைப்பகுதி மெதுவாக நகர்ந்து, ஒரு பிரம்மாண்டமான பரிமாணக் கதவின் வெளிப்புறச் சட்டகத்தை வெளிப்படுத்தியது. அந்த இயந்திரக் கதவு மெதுவாகத் திறக்கத் தொடங்கியபோது, சுற்றியிருந்த காற்று வெளி மண்டலத்திற்குள் ஈர்க்கப்படுவது போன்ற ஒரு வித்தியாசமான அதிர்வு ஏற்பட்டது. மூவரும் அந்த அபாயகரமான சூழலையும் மீறி மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் கதவை நோக்கினர்.

கதவு முழுமையாகத் திறந்த அந்தத் தருணத்தில், உள்ளிருந்து ஒரு பழைய, ஆனால் மிக வலிமையான தங்க நிற ஒளிக்கீற்று வெளியே பாய்ந்து வந்தது. அந்த ஒளியின் ஊடே ஒரு மர்மமான நிழல் வடிவம் தெரிவது போல் இருந்தது. அது கேம் மாஸ்டரின் புதிய சோதனையா அல்லது காணாமல் போன மாணவர்களின் ஆன்மாக்களின் எச்சமா என்பதை உடனடியாக அறிய முடியவில்லை. பவித்ராவின் டேப்லெட் அந்த ஒளியின் தாக்கத்தால் கடுமையான சமிக்ஞை பிழையைக் காட்டியது. கபில் தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ளும் வகையில் தனது கைகளைத் தூக்கினான்.

எழில் அந்த ஒளியின் முன் உறுதியாக நின்று, பின்வாங்காமல் நிலைமையை எதிர்கொண்டான். ‘நாம் எதற்காக வந்தோமோ அந்த இலக்கினை நெருங்கிவிட்டோம். இந்த ஒளி நமக்கு ஒரு எச்சரிக்கையல்ல, இது அடுத்த கட்ட உண்மையை வெளிப்படுத்தும் பாதை’ என்று அவன் தன் நண்பர்களுக்கு நம்பிக்கையூட்டினான். கதவுக்குப் பின்னால் காத்திருக்கும் மர்மம் என்னவென்பதை அறியும் ஆவலுடன், மூன்று பேரும் அந்தப் பரிமாணக் கதவை நோக்கி ஒரு அடி முன்னால் எடுத்து வைத்தனர்.

அந்தத் தங்க நிற ஒளிக்கீற்று மெதுவாகத் தணிந்து இயல்பு நிலைக்கு வந்ததும், மூவரும் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் அந்தப் பரிமாண அறைக்குள் காலடி எடுத்து வைத்தனர். அறையின் மையப்பகுதியில் ஒரு பிரம்மாண்டமான முப்பரிமாண கட்டுப்பாட்டு முனையமும், அதைச் சுற்றி மிதக்கும் ஒளிரும் கால-துகள்களும் காணப்பட்டன. அங்கே நிலவிய வளிமண்டலத்தில் காலத்தின் வேகம் மிகவும் மெதுவாக நகர்வதை எழில் உடனடியாக உணர்ந்தான். “இங்கே கவனமாக இருங்கள். இந்த அறையில் ஒரு வினாடி என்பது வெளிப்புற உலகில் பல நிமிடங்களுக்குச் சமமானது. நமது ஒவ்வொரு நகர்வும் துல்லியமாக இருக்க வேண்டும்,” என்று அவன் கபிலிடமும் பவித்ராவிடமும் எச்சரித்தான்.

பவித்ரா தனது கையில் இருந்த டூயல் டேட்டா ஸ்டைலிகளைப் பயன்படுத்தி, அறையின் காந்த அதிர்வெண்ணைச் சரிசெய்தாள். அவளது சாதனத்தில் இருந்த தடங்கல்கள் நீங்கி, அறையின் முழுமையான வரைபடம் தோன்றும் நிலை வந்தது. “எழில், நீ கணித்தது முற்றிலும் சரிதான்! இது சாதாரண மாணவர் அறை கிடையாது. அகாதமியின் முதன்மை கணினி அமைப்பை நேரடியாக அணுகக்கூடிய ஒரு ரகசிய ஆய்வுக் கூடம்!” என்று ஆச்சரியத்துடன் கூறினாள். கபில் கதவின் வெளிப்புற எல்லைக் கோட்டில் நின்றுகொண்டு, இருண்ட நடைபாதையில் இருந்து சென்ட்ரி ரோபோக்களின் அச்சுறுத்தல் ஏதேனும் வருகிறதா என்று தீவிரமாகக் கண்காணித்தான்.

எழில் அந்த முனையத்தின் நடுவில் இருந்த பிரதான மேஜையை நோக்கி நகர்ந்தான். அங்கு பல ஆண்டுகளாக யாருமற்ற நிலையில் தூசி படிந்த ஒரு பழங்காலத் தரவு வட்டும், ஒரு சிறப்புக் குறிப்பேடும் அமைந்திருந்தன. அந்த வட்டின் வெளிப்புறச் சட்டகத்தில் அவனது காணாமல் போன அண்ணனின் பிரத்யேகக் குறியீட்டு முத்திரை பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. அதைக் கண்ட எழிலின் கண்கள் விரிந்தன. அவனது கைகள் லேசாக நடுங்கினாலும், மனதைத் திடப்படுத்திக் கொண்டு அந்தத் தரவு வட்டை எடுத்து கணினி முனையத்தின் முதன்மைச் செருகியில் துல்லியமாகப் பொறுத்தினான்.

அடுத்த நொடியில், நீல நிற ஹாலோகிராம் திரை ஒளிரத் தொடங்கி, அகாதமியின் பின்னணியில் இருக்கும் உண்மையான நோக்கத்தை வெளிப்படுத்தியது. இந்த அகாதமி என்பது வெறும் விர்ச்சுவல் விளையாட்டு உலகமோ அல்லது மாணவர் சேர்க்கைக்கான தகுதித் தேர்வோ அல்ல. இது மனிதர்களின் மன ஆற்றலையும் பரிமாணப் புரிதலையும் பயன்படுத்தி, சிதைந்து வரும் உலகப் பரிமாண எல்லைகளைச் சீரமைப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு பிரம்மாண்டமான குவாண்டம் சோதனைக்களம் என்பது தெரியவந்தது. அகாதமியில் காணாமல் போனதாகக் கருதப்பட்ட மாணவர்கள் இறக்கவில்லை; அவர்கள் இந்த அமைப்பின் ஆழமான தளங்களில் சிக்குண்டு, இதன் இயக்க ஆற்றலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறார்கள் என்ற அதிர்ச்சியூட்டும் துப்பும் அவர்களுக்குக் கிடைத்தது.

“என் அண்ணன் இந்த அமைப்பின் கொடூரமான உண்மையைக் கண்டறிந்ததால் தான், அவன் அமைப்பால் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு மறைக்கப்பட்டுள்ளான்!” என்று எழில் உணர்ந்தான். அவனது மனதில் அதுவரை இருந்த சிறிய பயமும் நீங்கி, அகாதமியின் முழு கட்டுப்பாட்டையும் தகர்த்து அனைவரையும் மீட்க வேண்டும் என்ற அசைக்க முடியாத உறுதி உருவானது. அதே தருணத்தில், கட்டுப்பாட்டுத் திரையில் ஒரு புதிய குரல் பதிவு தானாகவே இயங்கத் தொடங்கி, அவனது அண்ணனின் குரலில் ஒரு இரகசியச் செய்தியை ஒலிபரப்பத் தொடங்கியது.