அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 6: பேராசிரியரின் எச்சரிக்கை
குரோனோஸ் இன்டர்-டைமென்ஷனல் அகாதமியின் பிரம்மாண்டமான வளாகம் இரவின் அரவணைப்பில் அமைதியாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், பகல் நேரத்துக் கல்விச் சூழலுக்கும் இரவு நேரத்து நிழல் விளையாட்டு உலகத்திற்கும் இடையே உள்ள மெல்லிய எல்லைக்கோட்டு விளிம்பில், எழிலும் அவனது உற்ற நண்பர்களான பவித்ராவும் கபிலும் பெரும் ஆபத்தானதொரு ரகசியத்தை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருந்தனர். பகல் நேரத்தில் சாதாரணமாகத் தெரியும் வகுப்பறைகளும், நீண்ட நடைபாதைகளும், இரவில் விதிகளுக்குட்பட்ட சவாலான கேம்-வேர்ல்ட் அரங்கங்களாக உருவெடுப்பதை அவர்கள் ஏற்கனவே உணர்ந்திருந்தனர். இருப்பினும், இந்த நிழல் விளையாட்டின் பின்னணியில் இயங்கும் உண்மையான மூளை யார் என்பதைக் கண்டறியும் தீர்க்கமான முயற்சியில் அவர்கள் இறங்கியிருந்தனர். அகாதமியின் பிரதான வளாகத்தின் நிழல் நூலகப் பகுதிக்கு அருகிலுள்ள ஒரு பழைய படிக்கட்டுப் பாதையில், அவசர சந்திப்புக்கான அழைப்பு அவர்களுக்கு வந்திருந்தது. அந்த அழைப்பை விடுத்தவர் வேறு யாருமல்ல, அனைவராலும் கண்டிப்பான பேராசிரியராக அறியப்பட்ட அக்ஷயா தான். மாணவர்களிடம் எப்போதும் ஒரு மெல்லிய இடைவெளியைக் கடைப்பிடிக்கும் அவர், இன்று ஏன் தங்களை ரகசியமாகச் சந்திக்க அழைக்க வேண்டும் என்ற யோசனையுடன் எழிலும் பவித்ராவும் அந்த இருள் சூழ்ந்த இடத்திற்கு விரைந்தனர்.
நூலகத்தின் மிக ரகசியமான கடைசி வரிசை bookshelves-களுக்குப் பின்னால் அமைந்திருந்த சிறிய கல் மேடையில் பேராசிரியர் அக்ஷயா நின்றுகொண்டிருந்தார். கைகளில் ஒரு பழைய டிஜிட்டல் டேப்லெட்டும், முகத்தில் ஆழ்ந்த கவலையும் அவரிடம் நிழலாடின. எழில் தன் இடது கைக் கைகளில் மின்னும் ஹாலோகிராபிக் புதிர்த் டேப்லெட்டை அணைத்தவாறு அருகில் சென்றான். பவித்ரா தனது ஸ்மார்ட்-கண்ணாடியின் உதவியைச் சரிபார்த்துவிட்டு, சுற்றியுள்ள டிஜிட்டல் அலைவரிசைகளைக் கண்காணித்தாள். பேராசிரியர் அக்ஷயா அவர்களைப் பார்த்ததும் தனது விரலால் மெௌனமாக இருக்கச் சைகை செய்துவிட்டுப் பேசத் தொடங்கினார். “மாணவர்களே, நீங்கள் தொட்டுக் கொண்டிருப்பது சாதாரணமான ஒரு மர்மமான விளையாட்டு அல்ல. இது பல தசாப்தங்களாக குரோனோஸ் அகாதமியின் அஸ்திவாரத்திற்குள்ளேயே புதைக்கப்பட்டிருக்கும் ஒரு ஆபத்தான பரிமாணத் தொழில்நுட்பம்,” என்று அவரது குரல் தாழ்வாகவும் உறுதியாகவும் ஒலித்தது. பேராசிரியர் கூறிய வார்த்தைகள் அந்த அறை முழுவதும் ஒருவித அமைதியைப் பரப்பின. எழிலின் முகத்தில் கூர்மையான பார்வை மின்னியது, ஏனெனில் அவனது அண்ணனின் காணாமல் போன மர்மத்திற்கும் இந்தத் தொழில்நுட்பத்திற்கும் ஏதோ ஒரு ஆழமான தொடர்பு இருப்பது அவனுக்கு நன்றாகவே புரிந்தது.
தொடர்ந்து பேசிய பேராசிரியர் அக்ஷயா, நிழல் விளையாட்டு எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டது என்பதன் உண்மையான வரலாற்றை விளக்கத் தொடங்கினார். பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, குரோனோஸ் அகாதமி சாதாரண மாணவர்களுக்கான கல்வி நிறுவனமாக மட்டும் செயல்படவில்லை; அது மனித மூளையின் திறனை டிஜிட்டல் உலகத்துடன் இணைக்கும் ஒரு அதிநவீன ஆராய்ச்சிக் கூடமாகவும் செயல்பட்டது. பரிமாணங்களை இணைக்கும் அந்தத் திட்டத்தில் அகாதமியின் மிகச்சிறந்த ஆராய்ச்சியாளர்களும் திறமையான மாணவர்களும் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். ஆனால், அந்த ஆராய்ச்சி தன் எல்லையை மீறிச் சென்றபோது, அது ஒரு தன்னிச்சையான கேம்-வேர்ல்ட் அமைப்பாக மாறிவிட்டது. “இந்த விளையாட்டின் விதிகளுக்குக் கட்டுப்பட மறுக்கும் அல்லது தோற்றுப்போகும் மாணவர்களின் நினைவுகள் காலவெளியில் மாட்டிக்கொள்ளும் அபாயம் அப்போதுதான் உருவானது,” என்று அக்ஷயா விளக்கினார். அந்தத் தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்கிய முதன்மைக் குழுவைச் சேர்ந்த சிலர், அதன் பேராபத்தைப் புரிந்து கொண்டு அதனை நிறுத்த முயன்றனர்; ஆனால் அதற்குள் அந்த அமைப்பு தானியங்கி முறையில் இயங்கத் தொடங்கிவிட்டது.
அகாதமியின் வரலாறு மற்றும் அதன் மறைக்கப்பட்ட பக்கங்கள் குறித்த இந்த அதிர்ச்சிகரமான தகவல்கள் எழிலையும் பவித்ராவையும் உலுக்கி எடுத்தன. அகாதமி நிர்வாகத்தின் மீது அவர்கள் இதுவரை வைத்திருந்த நம்பிக்கை ஒரு கணத்தில் கேள்விக்குறியானது. பவித்ரா தனது டேட்டா-ஸ்டைலியால் காற்றில் மிதந்த சில பழைய கோப்புகளை லேசாகத் தட்டி, பேராசிரியரின் கூற்று உண்ர்தான் என்பதை தனது டிஜிட்டல் சாதனத்தின் மூலம் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டாள். எழில் தன் கையில் இருந்த பழைய டைரியின் பக்கங்களை மனதிற்குள் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தான். டைரியில் குறிக்கப்பட்டிருந்த தேதிகளும், பேராசிரியர் அக்ஷயா இப்போது விவரித்த காலக்கட்டமும் ஒன்றோடு ஒன்று துல்லியமாகப் பொருந்தி வந்தன. இதன் மூலம், அகாதமியின் அடிவாரத்தில் நடக்கும் இந்த நிழல் விளையாட்டு என்பது ஏதோ ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு அல்ல, மாறாக திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட ஒரு பரிமாண வலையமைப்பு என்பது தெளிவாகியது. கபில் தன் உடல் திறனைப் பயன்படுத்திச் சூழ்நிலையைக் கண்கூடாகக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தாலும், இந்தப் பிரம்மாண்டமான ரகசியத்தின் பாரம் அவனையும் மௌனமாக்கியது.
பேராசிரியர் அக்ஷயா மேலும் சில முக்கியமான உண்மைகளை வெளிப்படுத்தத் தயாரானார். “இந்த நிழல் விளையாட்டு அமைப்பை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தும் ‘கேம் மாஸ்டர்’ சாதாரணமான ஒரு சக்தி அல்ல. அவர் இந்த அகாதமியின் முன்னாள் மாணவர் மட்டுமின்றி, இந்தத் திட்டத்தின் ஆரம்பக் கால பரிசோதனைகளில் நேரடியாகப் பங்கேற்ற ஒரு புத்திசாலி இளைஞர்,” என்று அக்ஷயா கூறினார். அந்த முன்னாள் மாணவன் காலப்போக்கில் இந்த டிஜிட்டல் உலகத்தின் மாயைக்குள் முழுமையாக மூழ்கிவிட்டான் என்றும், அகாதமியின் தற்போதைய அதிகாரத்தை ஒழித்துவிட்டுத் தன் சொந்த விதிகளின்படி இந்த உலகத்தை இயக்கத் திட்டமிட்டுள்ளான் என்றும் அவர் எச்சரித்தார். கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்கள் திடீரெனக் காணாமல் போனதற்குக் காரணம் இந்த கேம் மாஸ்டர்தான் என்பதும், அவர்களை மீட்க வேண்டுமானால் அவனது அடுத்தடுத்த சவால்களைத் துல்லியமாக எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பதும் இப்போது தெளிவாகப் புரிந்தது. எழில் தன் எதிரில் இருப்பது எவ்வளவு பெரிய பேராபத்து என்பதை உணர்ந்து, தனது மூளையின் முழுத் திறனையும் பயன்படுத்தி அடுத்த கட்ட வியூகத்தை யோசிக்கத் தொடங்கினான்.
மாணவர்கள் விளையாட்டின் தீவிரத்தை முழுமையாகப் புரிந்து கொண்ட அந்தத் தருணம், அவர்களுக்குள் ஒரு புதிய தெளிவையும் அதே நேரத்தில் பெரும் பொறுப்பையும் உருவாக்கியது. அகாதமி நிர்வாகம் தங்களை ஒரு சாதாரண விளையாட்டுக்காகக் கூட்டி வரவில்லை, மாறாக அவர்கள் அனைவரும் அந்த கேம் மாஸ்டரின் சோதனைக் களத்தில் பகடைக்காய்களாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்தனர். பவித்ரா தனது ஸ்மார்ட்-கண்ணாடி மூலமாக அகாதமியின் மெயின் சர்வரில் ஏதேனும் புதிய ஊடுருவல்கள் உள்ளதா என்று சோதித்துப் பார்த்தாள். அக்ஷயா அவர்களைத் தொடர்ந்து எச்சரித்துக் கொண்டே இருந்தார்: “எழில், பவித்ரா, நீங்கள் இந்த விளிம்பைத் தாண்டிச் சென்றுவிட்டால் பின்வாங்குவது எளிதல்ல. கேம் மாஸ்டர் உங்களை உன்னிப்பாகக் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார். உங்களுடைய ஒவ்வொரு அடியும் அவரது கண்காணிப்புக்குள் தான் உள்ளது.” பேராசிரியர் கூறிய இந்த எச்சரிக்கை மாணவர்களின் மனத்தில் ஒரு சிறிய பயத்தை ஏற்படுத்தினாலும், காணாமல் போன மாணவர்களை மீட்டே தீருவது என்ற எழிலின் லட்சியத்தை அது மேலும் உறுதிப்படுத்தியது.
சரியாகப் பேராசிரியர் அக்ஷயா பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே, அந்த ரகசிய நூலக அறையின் பிரகாசமான விளக்குகள் திடீரென மினுமினுத்து அணைந்துவிட்டன. வழக்கமான அவசர கால விளக்குகளுக்குப் பதிலாக, முழு அறையும் ஒருவித ஆழமான நீல நிற நியான் ஒளியால் (Neon Cyan) நிரம்பியது. சுவரில் பதிக்கப்பட்டிருந்த டிஜிட்டல் சுவரொட்டிகள் அனைத்தும் மறைந்து, ஒரு பெரிய முப்பரிமாணச் சின்னம் காற்றில் மிதக்கத் தொடங்கியது. அறை முழுவதும் ஒரு குளிர்ந்த காற்று வீசத் தொடங்கியதுடன், அகாதமியின் முக்கிய ஒலிபெருக்கி அமைப்பு வழியாக ஒரு விசித்திரமான, எதிரொலிக்கும் குரல் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அது சாதாரண மனிதக் குரல் அல்ல; டிஜிட்டல் முறையில் மாற்றப்பட்ட ஒரு மெல்லத் தொடங்கும் குளிர்ச்சியான சிரிப்புடன் கூடிய குரல். அந்த நிழல் உலகத்தின் அதிபதியான கேம் மாஸ்டரின் நேரடிச் சவால் இப்போது அகாதமியின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் எதிரொலிக்கத் தொடங்கியது.
“பேராசிரியர் அக்ஷயா கூறிய வரலாறு சுவாரஸ்யமாகத் தான் இருக்கிறது; ஆனால் கடந்த காலத்தின் நிழல்கள் இன்றைய உண்மையை மாற்ற முடியாது, எழில்!” என்று கேம் மாஸ்டரின் குரல் அந்த இருள் சூழ்ந்த நூலகத்தில் எதிரொலித்தது. அறைக்குள் இருந்த டிஜிட்டல் சாதனங்கள் அனைத்தும் தாமாகவே இயக்கமடைந்து, ஒரு புதிய புதிர்க்கான வரைபடத்தை ஹாலோகிராபிக் முறையில் தரையில் ப்ரோஜெக்ட் செய்தன. அக்ஷயா முகத்தில் அதிர்ச்சி அலைகள் ஓட, எழில் தன் கைக் gauntlet-ஐ இறுக்கிப் பிடித்து அந்த புதிய சவாலை எதிர்கொள்ளத் தயாரானான். பவித்ராவும் கபிலும் உடனடியாக எழிலின் அருகில் வந்து தங்கள் நிலையை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டனர். கேம் மாஸ்டரின் இந்த நேரடித் தாக்குதல், மாணவர்களுக்கும் அந்த மர்ம ஆளுமைக்கும் இடையிலான இறுதிப் போர் தொடங்கிவிட்டதை உணர்த்தியது. எழில் சிறிதும் தயங்காமல் அந்தப் புதிய புதிரின் முதல் குறியீட்டைப் பார்த்துக் கொண்டே தனது மூலோபாய வியூகத்தை வகுக்கத் தொடங்கினான்.

Leave a comment