அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 11

புதிய பரிமாணப் பாதையின் நுழைவாயிலில் நின்றிருந்த எழிலின் முகத்தில் அந்த நீல நிற ஒளியின் பிரதிபலிப்பு தெளிவாகத் தெரிந்தது. அந்த விசித்திரமான பாதை காலவெளி சுருக்கங்களுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. சாதாரண மனிதர்களின் கண்கள் காண முடியாத நுண்காட்சிகள் அங்கே டிஜிட்டல் வடிவத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்தன. கபில் தன் இடது கையை உயர்த்தி, அந்தப் பாதையின் உறுதியைப் பரிசோதித்தான். “இங்கு ஈர்ப்பு விசை வழக்கத்தை விட குறைவாக உள்ளது, ஆனால் தரவுகள் மிக வேகமாக நகர்கின்றன” என்று கபில் எச்சரித்தான். அவனது குரலில் லேசான பதட்டம் இருந்தாலும், அவனது உடல் அசைவுகள் உறுதியாக இருந்தன. பவித்ரா தன் ஸ்மார்ட்-கண்ணாடியைத் தட்டி, சுற்றியுள்ள டிஜிட்டல் தரவுகளை ஸ்கேன் செய்யத் தொடங்கினாள். அவளது முகத்தில் இருந்த தீவிரமான கவனம், அவர்கள் எத்தகைய ஆபத்தான எல்லையில் இருக்கிறார்கள் என்பதை உணர்த்தியது.

“கேம் மாஸ்டர் நம்மை இந்த இடத்திற்குத் தற்செயலாக வரவூட்டவில்லை,” என்றான் எழில், தன் கையில் இருந்த ஹோலோகிராபிக் புதிர்த் டேப்லெட்டை இறுக்கமாகப் பற்றியபடியே. டேப்லெட்டின் திரையில் சிவப்பு நிற வரிகள் ஒளிரத் தொடங்கின. அது ஒரு புதிய சவாலின் அறிகுறி. கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் காணாமல் போன மாணவர்களின் டிஜிட்டல் தடங்கள் இந்த பாதையின் ஆழத்தில் பதிவாகியிருப்பதை பவித்ரா கண்டறிந்துவிட்டாள். “எழில், இந்தத் தரவுப் பாதை நேராக அகாதமியின் பழமையான மையக் கட்டுப்பாட்டு அறைக்குச் செல்கிறது. ஆனால் இடையில் ஒரு பெரிய பாதுகாப்புச் சுவர் உள்ளது” என்று பவித்ரா தன் கணினி சாதனத்தின் மூலமாகத் தகவல் அளித்தாள். அவர்களின் ஒட்டுமொத்தக் குழுவும் அந்தப் புதிய பகுதிக்குள் கவனமாக அடிவைத்தது.

சுற்றியிருந்த சுவர்கள் மாறிக்கொண்டே இருந்தன. மேகங்கள் போன்ற டிஜிட்டல் திரைகள் நகர்ந்து, கிரிப்டோகிராபிக் குறியீடுகளை வெளிப்படுத்தின. பேராசிரியர் அக்ஷயா ரகசிய நூலகத்திலிருந்து அனுப்பிய கடைசி வழிகாட்டுதல் அலைகள் இப்போது பலவீனமாகின. இனி அவர்கள் முற்றிலும் சொந்த புத்தி கூர்மையையும் ஒற்றுமையையும் நம்பியே ஆக வேண்டும். எழில் தன் கையில் இருந்த ஸ்மார்ட் கௌன்ட் (smart gauntlet) மூலம் அருகிலிருந்த ஒரு டிஜிட்டல் முனையைத் தொட்டான். உடனடியாக அந்த இடம் முழுவதிலும் ஒரு மெல்லிய இசை போன்ற சத்தம் எழுந்தது. அந்தச் சத்தம் ஒற்றைப் பாதையை இரண்டாகப் பிரித்தது. இடதுபுறப் பாதை அமைதியாகத் தெரிந்தது, ஆனால் வலதுபுறப் பாதையில் நியான் ஊதா நிற ஒளிரும் லேசர்கள் குறுக்கே நின்றன.

“இது கிளாசிக் தர்க்கப் புதிர் அல்ல, இது ஒரு நேரடி விழிப்புணர்வு சோதனை” என்று முணுமுணுத்த எழில், கடந்த காலங்களில் படித்த பழைய டைரியின் குறிப்புகளை நினைவுகூர்ந்தான். அந்த டைரியில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த விதிகளின்படி, நியான் லேசர்களின் அதிர்வெண் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் மாறுகின்றன. கபில் தனது உடல் நெகிழ்வுத் திறனைப் பயன்படுத்தி முதல் லேசரைத் தாண்டிச் செல்ல முயன்றான். அவனது அசைவுகள் மின்னல் வேகத்தில் இருந்தன. ஒரு சிறிய தவறு நடந்தால் கூட முழு அமைப்பும் அவர்களை முடக்கிவிடும் அபாயம் இருந்தது. கபில் வெற்றிகரமாக லேசர்களுக்கு நடுவில் ஒரு சிறிய இடைவெளியைக் கண்டுபிடித்து, அடுத்த தளத்திற்குப் பாதுகாப்பாகத் தாண்டினான். பவித்ராவும் தன் பங்குக்கு அந்தப் பகுதியின் பாதுகாப்புச் சுவர்களைத் தன் டேட்டா-ஸ்டைலி மூலம் முடக்கத் தொடங்கினாள்.

இருப்பினும், திடீரென அந்தப் பகுதியின் மையப் பகுதியிலிருந்து ஒரு விசித்திரமான நிழல் உருவம் தோன்றியது. அது கேம் மாஸ்டரின் நேரடிப் பிரதிபலிப்பாக இருக்க வேண்டும். அந்த உருவம் பேசவில்லை, ஆனால் அதன் கண்கள் ஒளிரும் நியான் சயான் நிறத்தில் மாறியபோது, ஒரு பெரிய ஹோலோகிராபிக் புதிர் பலகை அவர்களின் முன்பு காற்றில் தோன்றியது. அந்தப் புதிர் பலகையில் குரோனோஸ் அகாதமியின் அசல் கட்டுமான வரைபடம் இருந்தது, ஆனால் பல பகுதிகள் காணாமல் போயிருந்தன. “நாம் இந்த வரைபடத்தைச் சரியாக இணைத்தால் மட்டுமே அடுத்த கட்டத்திற்குச் செல்ல முடியும்” என்று பவித்ரா கூறினாள். எழில் உடனடியாக அந்தப் புதிரின் கணிதவியல் சமன்பாடுகளை ஆராயத் தொடங்கினான்.

மதிப்பீட்டு நேரம் மிகக் குறைவாக இருந்தது. கேம் மாஸ்டர் நிர்ணயித்த மூன்று மணி நேர கேம்-விண்டோ கெடுவில் பாதி நேரம் முடிந்துவிட்டது. எழில் தனது கூர்மையான பார்வையால் அந்தப் புதிரின் மைய அச்சைத் கண்டறிந்தான். “பவித்ரா, அந்த மூன்றாம் இலக்கக் குறியீட்டை உடனடியாக மாற்று! அதுதான் இந்தச் சுழற்சியின் திறவுகோல்” என்று அவன் கத்தினான். பவித்ரா வினாடி நேரத்திற்குள் தன் கைக்கருவியைத் தட்டி குறியீட்டை மாற்றினாள். அந்தத் தருணம் மிகவும் பதட்டமாக இருந்தது. அகாதமியின் முழு வளாகமும் ஒரு கணத்திற்கு அமைதியானது போலத் தோன்றியது.

புதிர் வெற்றிகரமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதைக் குறிக்கும் வகையில் ஒரு நீல நிற ஒளிக்கீற்று அந்த இடம் முழுவதும் பரவியது. நியான் லேசர்கள் மறைந்து, அவர்களுக்கு முன்பாக ஒரு பிரம்மாண்டமான எஃகு கதவு மெல்லத் திறந்தது. அந்தக் கதவுக்குப் பின்னால் அகாதமியின் முற்றிலும் ரகசியமான மற்றொரு பரிமாண அறை ஒளிர்ந்தது. அந்த அறையின் நடுவில் மிதந்த ஒரு பெரிய டிஜிட்டல் கோளம், காணாமல் போன மாணவர்களின் நினைவுகளை ஒளிவடிவத்தில் சேமித்து வைத்திருப்பதை அவர்கள் கண்டனர். அதைக் கண்ட எழிலின் கண்கள் ஆச்சரியத்திலும் உறுதியிலும் விரிந்தன. தன் அண்ணனை மீட்கும் தருணம் மிக அருகில் இருப்பதை அவன் உணர்ந்தான்.

ஆனால் அதே நேரத்தில், அந்தப் புதிய அறையின் உச்சியிலிருந்து கேம் மாஸ்டரின் குரல் எதிரொலித்தது: “புதிரை முடித்துவிட்டீர்கள் எழில், ஆனால் இறுதி சோதனை இப்போதுதான் தொடங்குகிறது.” அடுத்த நொடி, அந்த டிஜிட்டல் கோளம் சுழலத் தொடங்கி, அவர்களைச் சுற்றி ஒரு புதிய பாதுகாப்பு வலையை உருவாக்கியது. எழிலும் அவனது நண்பர்களும் அந்த வலையிலிருந்து தப்பிக்கத் தங்கள் கடைசி ஆயுதங்களைத் தயார்ப்படுத்தினர். இந்தச் சவாலை அவர்கள் எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகிறார்கள் என்ற மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியுடன் அடுத்த பரிமாணப் பாதை திறந்தது.

அந்தப் புதிய பாதுகாப்பு வலை மெல்ல மெல்லச் சுருங்கத் தொடங்கியது. அதன் அதிர்வெண் அலைகள் அறையின் காற்றழுத்தத்தைக் கணத்திற்கு கணம் உயர்த்தின. கபில் தன் தற்காப்புக் கவசத்தை இயக்கி, சுவர்களில் இருந்து திடீரென வெளிவந்த பாதுகாப்பு ரோபோக்களின் ஆற்றல் கதிர்களைத் தடுத்து நிறுத்தினான். “எழில், இந்த வலை இன்னும் முப்பது வினாடிகளில் நம்மை முற்றிலும் முடக்கிவிடும்! பவித்ரா, உடனே அந்தத் தரவு கோளத்தின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்று!” என்று உரக்கக் கத்தினான் கபில். அவனது மின்னல் வேகத் தற்காப்பு உத்திகள் அவர்களுக்குச் சில முக்கிய நொடிகளைப் பெற்றுத் தந்தன.

பவித்ரா தன் டேட்டா-ஸ்டைலியை மிதக்கும் டிஜிட்டல் கோளத்தை நோக்கி நீட்டினாள். கோளத்தின் வெளிப்புறத்தில் இருந்த சயான் நிற அலைவரிசைகள் அவளது கருவோடு மோதிப் பொறிகளைப் பறக்கவிட்டன. “எழில், இதில் ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களின் நினைவுக் குறியீடுகள் உள்ளன. ஆனால், இதோ பாருங்கள்… இந்த குறிப்பிட்ட நீல அலைவரிசை உன் அண்ணனின் பயோ-சிக்னேச்சருடன் சரியாகப் பொருந்துகிறது!” என்று வியப்புடன் கூறினாள். அந்த நினைவுக் கோப்பில், அகாதமியின் முதன்மை மையப் பகுதியான ‘கோர் சேம்பர்’ பற்றிய ரகசியத் தகவல்களும், கேம் மாஸ்டரின் பிரதான கட்டுப்பாட்டு அமைப்பும் மறைக்கப்பட்டிருந்தன.

எழில் உடனடியாக அந்த நினைவுக் கோப்பின் கணிதவியல் அமைப்பைக் கூர்ந்து கவனித்தான். கேம் மாஸ்டர் உருவாக்கிய சவாலின் உண்மையான வடிவம் இப்போது அவனுக்குத் தெளிவாகப் புரிந்தது. “இது வெறும் தற்காப்பு வலை அல்ல, இது ஒரு தலைகீழ் சுழற்சி நிரல். நாம் இந்தக் கோளத்தில் உள்ள முதன்மை நினைவுக் குறியீட்டை மீட்டெடுத்தால், இந்த பாதுகாப்பு வலை தானாகவே செயலிழந்துவிடும்” என்று கூறினான். அவன் தன் கையடக்கக் கணினியில் அண்ணன் தனக்குக் கற்பித்த பழைய ரகசியக் குறியீட்டு முறையை விரைவாக உள்ளிட்டான்.

அடுத்த கணமே, டிஜிட்டல் கோளம் ஒரு பிரகாசமான தங்க நிற வெளிச்சத்தை உமிழ்ந்தது. அவர்களைச் சூழ்ந்திருந்த பாதுகாப்பு வலை முற்றிலும் உடைந்து காற்றில் கரைந்தது. கோளத்தின் மையத்திலிருந்து ஒரு சிறிய ஒளிமயமான டிஜிட்டல் திறவுகோல் வெளிப்பட்டு எழிலின் கைகளில் விழுந்தது. அதே நேரத்தில், அறையின் மறுமுனையில் கேம் மாஸ்டரின் முதன்மை மையத்திற்குச் செல்லும் இறுதிப் பரிமாணக் கதவு பிரம்மாண்டமாகத் திறந்தது. “நாம் இலக்கிற்கு மிக அருகில் வந்துவிட்டோம். என் அண்ணனையும் மற்ற மாணவர்களையும் மீட்கும் தருணம் வந்துவிட்டது” என்று உறுதியோடு கூறிய எழில், தன் நண்பர்களுடன் அந்தப் புதிய பாதைக்குள் தைரியமாக அடி எடுத்து வைத்தான்.