அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 10: புதிய பரிமாணத்தின் தொடக்கம்

புதிய பரிமாணத்தின் தொடக்கம்

புதிய பரிமாணப் பாதைக்குள் எழிலும் அவனது குழுவினரும் காலடி வைத்தவுடன், சுற்றியிருந்த வெளிச்சம் திடீரென நீல நிறமாக மாறியது. குரோனோஸ் அகாதமியின் ரகசிய நூலகத்திலிருந்து அவர்கள் இப்போது ஒரு வித்தியாசமான டிஜிட்டல் அரங்குக்குள் நுழைந்திருந்தனர். தரையில் மின்னணு கோடுகள் ஒளிர, காற்றில் மிதக்கும் ஹோலோகிராபிக் எழுத்துக்கள் எதிர்கால உலகத்தின் பிரம்மாண்டத்தை வெளிப்படுத்தின. எழில் தன் கையில் இருந்த ஸ்மார்ட் கியான்ட்லெட் சாதனத்தை இயக்கி, சுற்றியுள்ள ஆற்றல் அலைகளைக் கவனமாக ஆராய்ந்தான். அவனது கண்களில் ஆழ்ந்த யோசனையும் கூர்மையான பார்வையும் நிழலாடின.

“பவித்ரா, இந்த மண்டலத்தின் தரவு கட்டமைப்பு நூலகத்தின் அமைப்பிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டதாக இருக்கிறது. நாம் மிகவும் கவனமாக நடக்க வேண்டும்,” என்றான் எழில், தன் குரலைத் தாழ்த்தி. பவித்ரா தன் ஸ்மார்ட் கண்ணாடியைச் சரிசெய்துவிட்டு, தன் டேட்டா-ஸ்டைலி கருத்தால் காற்றிலிருந்த குறியீடுகளை மிக வேகமாகத் தட்டச்சு செய்யத் தொடங்கினாள். அவளது முகத்தில் சிறு வியர்வை துளிர்த்தது, என்றாலும் அவளது விரல்கள் துல்லியமாக இயங்கின. “கவலையை விடுங்கள் எழில். இந்த இடத்தின் நெட்வொர்க் சிக்னல்களை நான் கண்காணிக்கிறேன். ஆனால், கேம் மாஸ்டரின் பாதுகாப்புச் சுவர்கள் மிகவும் பலமாக உள்ளன. நாம் எப்போது வேண்டுமானாலும் கண்டுபிடிக்கப்படலாம்,” என்று எச்சரித்தாள் பவித்ரா.

அப்போது குழுவின் வலதுபுறத்தில் இருந்த பெரிய உலோகச் சுவர்கள் தடதடவென்று சத்தத்துடன் நகரத் தொடங்கின. கபில் உடனடியாக முன்வந்து, தன் உடல் பலத்தையும் கூடைப்பந்து வீரன் போன்ற சுறுசுறுப்பையும் பயன்படுத்தி, திடீரென கீழே விழுந்த பிரம்மாண்டமான டிஜிட்டல் பாறையைத் தாங்கிப் பிடித்தான். “நண்பர்களே, சீக்கிரமாக உங்கள் வேலையைப் பாருங்கள்! இந்தச் சுவர்கள் நம்மை நசுக்க வருவதுபோல் இருக்கிறது. என்னால் இவ்வளவு எடையை நீண்ட நேரம் தாங்க முடியாது!” என்று கபில் மூச்சு வாங்கக் கத்தினான். அவனது துணிச்சலான செயலால் எழிலுக்கும் பவித்ராவுக்கும் அடுத்த கட்டப் புதிரைத் தீர்க்கத் தேவையான விலைமதிப்பற்ற நிமிடங்கள் கிடைத்தன.

எழில் உடனடியாக தன் ஹோலோகிராபிக் டேப்லெட்டில் ஒரு புதிய கணிதச் சமன்பாட்டை வரைந்தான். கடந்த முறை பேராசிரியர் அக்ஷயா ரகசிய நூலகத்தில் விளக்கிய குறிப்புகளும், பழைய டைரியின் பக்கங்களும் அவன் நினைவுக்கு வந்தன. “கபில், இன்னும் பத்து விநாடிகள்! பவித்ரா, அந்த மையக் குறியீட்டின் வலது முனையை இப்போது லேசாக மாற்று!” என்று கட்டளையிட்டான் எழில். அவனது குரலில் இருந்த தெளிவும் உறுதியும் அனைவரையும் ஊக்கப்படுத்தியது. பவித்ரா உடனடியாகக் குறியீட்டை மாற்றியமைத்தவுடன், ஒளிரும் நீல நிற டிஜிட்டல் சுவர்கள் ஒரு கணத்தில் அமைதியாகி, அவர்களுக்கு முன்பாக ஒரு புதிய நுழைவுவாயில் திறந்தது.

நுழைவாயில் திறந்ததும், பேராசிரியர் அக்ஷயாவின் குரல் அவர்களின் காதணியில் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. “மிக நன்று, எழில்! நீங்கள் எதிர்பார்த்ததை விட வேகமாக முதல் தடையைத் தாண்டிவிட்டீர்கள். ஆனால் இப்போது திறந்திருக்கும் பாதை சாதாரணமானது அல்ல. அது அகாதமியின் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு காணாமல் போன மாணவர்களின் தரவுப் பதிவுகள் சேமிக்கப்பட்டிருக்கும் மைய மண்டலத்திற்குச் செல்கிறது. எச்சரிக்கையாக இருங்கள், அங்கு கேம் மாஸ்டரின் நேரடி கண்காணிப்பு இருக்கும்,” என்று எச்சரித்தார். அகாதமியின் இந்த மறைக்கப்பட்ட பக்கத்தை எழில் இதுவரை நேரdirectly கண்டதில்லை.

எழில் தன் தோழர்களைப் பார்த்துத் தலை அசைத்தான். “நாம் இதற்காகத்தான் இவ்வளவு தூரம் வந்தோம். காணாமல் போன நம் பள்ளித் தோழர்களின் நினைவுகளையும் உண்மையான வரலாியையும் மீட்டெடுக்க இதுவே சரியான தருணம்,” என்றான். பவித்ராவும் கபிலும் அவனுடன் உடன்பட்டுத் தயாராகினர். அவர்கள் மூவரும் அந்த நீல விளக்குகள் மின்னும் புதிய பரிமாணப் பாதைக்குள் அடி எடுத்து வைத்தனர். தரையில் பதிந்த அவர்களின் காலடிகளுக்கு அடியில் டிஜிட்டல் அலைகள் வட்டமாக விரிந்து சென்றன, இது அவர்களின் வரவை அந்த முழு மண்டலத்திற்கும் அறிவித்தது.

அந்த மைய மண்டலத்தின் நடுவில், பிரம்மாண்டமான ஒளிரும் கோள வடிவிலான ஒரு பொருள் மிதந்து கொண்டிருந்தது. அதுதான் கேம் மாஸ்டரின் முதன்மைக் கட்டுப்பாட்டு மையம் என்பது அவர்களுக்குப் புரிந்தது. அந்தப் பொருளைச் சுற்றி நூற்றுக்கணக்கான டிஜிட்டல் திரைகள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன, அவற்றில் கடந்த கால மாணவர்களின் முகங்களும் பெயர்களும் மறைந்து வருவது தெளிவாகத் தெரிந்தது. “பார்த்தீர்களா? அந்தத் திரைகளில் இருப்பது நம்முடன் படித்தவர்களின் தரவுகள். கேம் மாஸ்டர் அவர்களின் நினைவுகளை மெல்ல மெல்ல அழித்து வருகிறார்,” என்று பவித்ரா கலக்கத்துடன் கூறினாள்.

எழில் தனது கியான்ட்லெட்டை உயர்த்தி, அந்த முதன்மைக் கட்டுப்பாட்டு மையத்தை நோக்கி ஒரு புதிய சிக்னலை அனுப்பத் தொடங்கினான். “அவரது திட்டத்தை நாம் இப்போதே தடுத்து நிறுத்த வேண்டும்,” என்று உறுதியுடன் கூறிய எழில், அடுத்த கடினமான புதிரைத் தீர்க்கத் தயாரானான். அந்த அறையின் மூலைகளில் இருந்து விசித்திரமான நிழல் உருவங்கள் எழுந்து வருவதை அவர்கள் கவனித்தனர். கேம் மாஸ்டரின் அடுத்த சவால் இப்போது தொடங்குகிறது என்பதை அந்தச் சூழல் உணர்த்தியது, அடுத்த கட்டப் போருக்கு அவர்கள் முழுமையாகத் தயாராகினர்.

நிழல் உருவங்கள் நெருங்கி வரும் வேளையில், அறையின் ஒளிரும் நீல நிற வெளிச்சம் மங்கத் தொடங்கியது. கபில் தன் தசைகளின் முழு பலத்தையும் திரட்டி, தன் கையில் இருந்த டிஜிட்டல் கேடயத்தை உயர்த்தினான். “எழில், இந்த உருவங்கள் வெறும் மாயை அல்ல; இவை கடந்த காலத்தில் காணாமல் போன மாணவர்களின் ஆற்றலால் உருவாக்கப்பட்ட பாதுகாப்புத் தொகுப்புகள்!” என்று எச்சரித்தான். எழில் தன் டேப்லெட்டில் விரல்களை வேகமாக ஓட்டி, அந்த நிழல் உருவங்களின் உருவாக்கத்திற்குக் காரணமான நிரலாக்கக் குறியீட்டைக் கண்டறிந்தான். பவித்ரா தனது சிறப்புப் புலனாய்வுத் திறமையால், அந்த மண்டலத்தின் சக்தி மூலத்தை ஒரு சிறிய ஓரமாகக் கண்டுபிடித்துவிட்டாள்.

“கபில், வலதுபுறம்! அந்த நிழல் உன்னைத் தாக்க வருகிறது!” என்று பவித்ரா எச்சரித்தவுடன், கபில் தன் கேடயத்தால் எதிர்த்தாக்குதல் நடத்தி அந்த உருவத்தைச் சிதறடித்தான். சிதறிய டிஜிட்டல் துகள்கள் காற்றில் மறைவதற்குள், எழில் தனது சிக்னலை மையக் கட்டுப்பாட்டு மையத்தின் முக்கிய கோளத்துடன் இணைத்தான். அப்போது, ஒரு பெரிய ஒளி வெள்ளம் அந்த முழு மண்டலத்தையும் சூழ்ந்தது. கேம் மாஸ்டரின் குரல் இப்போது நேரடியாக அவர்களின் மனதில் எதிரொலித்தது: “புத்திசாலி மாணவர்களே, நீங்கள் இதுவரை செய்த சாதனைகள் வியக்கத்தக்கவை. ஆனால், இந்த மைய மண்டலத்தின் இறுதிக் கதவைத் திறக்க உங்களின் சொந்த நினைவுகளில் ஒன்றைப் বলি கொடுக்க வேண்டும்.”

அந்தக் கட்டளையின் விசித்திரமான நிபந்தனை அவர்களைச் சிறிது நேரம் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. எழில் தன் தோழர்களைத் திரும்பிப் பார்த்தான். அகாதமியின் இந்த விளையாட்டு எத்தகைய ஆபத்தான எல்லைக்குச் சென்றுள்ளது என்பதை அவர்கள் இப்போது முழுமையாகப் புரிந்து கொண்டனர். பவித்ரா சற்றும் தயங்காமல், “நாம் பின்வாங்க முடியாது. உண்மையை வெளிக்கொணர எத்தகைய விலையையும் கொடுக்கத் தயார்” என்றாள். கபிலும் அவளது முடிவுக்குத் தன் முழு ஆதரவைத் தெரிவித்தான். எழில் தன் சுவாசத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, அந்தச் சவாலை எதிர்கொள்ளத் தன் கியான்ட்லெட்டில் இறுதிப் பொத்தானை அழுத்தத் தயாரானான்.

அந்த இறுதிப் பொத்தான் அழுத்தப்பட்ட விநாடியில், டிஜிட்டல் அறை முழுவதும் ஒருவித அமைதி நிலவியது. எழிலின் கியான்ட்லெட்டில் இருந்து வெளிப்பட்ட நீல ஒளி, அந்த மையக் கட்டுப்பாட்டு கோளத்தை முழுமையாக ஆக்கிரமித்தது. கேம் மாஸ்டரின் குரல் மீண்டும் எதிரொலித்தது, ஆனால் இএবার அதன் தொனியில் ஒரு சிறிய நடுக்கம் இருந்தது. மாணவர்கள் காட்டிய ஒற்றுமையும் உறுதியும் அந்த அமைப்பின் அடிப்படை விதிகளையே கேள்விக்குள்ளாக்கத் தொடங்கின.

பவித்ரா தன் கைகளில் இருந்த குறிப்பேட்டைப் பார்த்தாள். அதில் மறைந்து கொண்டிருந்த பெயர்கள் இப்போது மெல்லத் திரும்பத் தொடங்குவதை அவள் கவனித்தாள். “எழில், பார்! நாம் கொடுத்த விலைக்குரிய பலன் கிடைக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. மாணவர்களின் நினைவுகள் மீட்டெடுக்கப்படுகின்றன” என்று அவள் உற்சாகமாகக் கூறினாள். கபில் தன் கேடயத்தைக் கீழே இறக்கிவிட்டு, அந்தப் புதிய ஒளியின் பிரகாசத்தை வியப்புடன் உற்று நோக்கினான்.

“இதுதான் ஆரம்பம். அகாதமியின் சுவர்களுக்குள் நடக்கும் இந்த விளையாட்டின் பின்னணியில் உள்ள முழு உண்மையும் இனி வெளிவரும்” என்று எழில் உறுதியுடன் கூறினான். அவர்கள் மூவரும் அந்த மைய மண்டலத்தின் அடுத்த தளத்திற்குச் செல்லும் ரகசியப் பாதை திறக்கப்படுவதைக் கண்டனர். அடுத்த கட்ட சவாலை எதிர்கொள்ள அவர்கள் எந்தத் தயக்கமும் இன்றி அந்தப் பாதைக்குள் அடியெடுத்து வைத்தனர்.