அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 12

புதிய பரிமாணப் பாதைக்குள் கால் பதித்த எழிலும் அவனது குழுவினரும், உடனடியாக ஒரு விசித்திரமான டிஜிட்டல் சூழலை எதிர்கொண்டனர். குரோனோஸ் அகாதமியின் ரகசிய நூலகப் பாதையிலிருந்து வெளியேறிய அவர்கள், இப்போது பிரம்மாண்டமான ஒளிரும் நீல நிற வளைவுகள் கொண்ட ஒரு பெரிய சதுர மண்டபத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தனர். சுவர்களில் டிஜிட்டல் குறியீடுகள் மின்னல் வேகத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. அந்தச் சூழல் ஒருபுறம் அமைதியாகவும் மறுபுறம் எச்சரிக்கை உணர்வைத் தூண்டும் வகையிலும் இருந்தது. எழில் தன் கையில் இருந்த ஹாலோகிராபிக் புதிர்த் டேப்லெட்டை ஆன் செய்து, தங்களின் தற்போதைய இருப்பிடத்தை வரைபடத்தில் உறுதி செய்ய முயன்றான்.

"பவித்ரா, இந்த மண்டபத்தின் டிஜிட்டல் சிக்னல்கள் வழக்கம் போல் இல்லை. ஏதோ ஒரு புதிய பாதுகாப்பு அடுக்கு நம்மைச் சுற்றி இயங்கத் தொடங்கியுள்ளது போல் தெரிகிறது," என்று எழில் மெல்லிய குரலில் எச்சரித்தான். பவித்ரா தனது ஸ்மார்ட்-கண்ணாடியைச் சரிசெய்து கொண்டு, தனது இரட்டை டேட்டா-ஸ்டைலி மூலம் அருகில் இருந்த ஒரு விண்கல் போன்ற முனையத்தை ஸ்கேன் செய்தாள். அவள் முகத்தில் லேசான பதற்றம் படர்ந்தது. "எழில், நாம் வெறும் தரவு மையத்திற்குள் வரவில்லை. இது கேம் மாஸ்டரின் தனிப்பட்ட பரிமாணக் கட்டுப்பாட்டு அறை. நாம் ஒருவேளை தவறான பொத்தானை அழுத்தினால், முழு அகாதமியின் நெட்வொர்க்கும் ஸ்தம்பித்துவிடும்," என்று அவள் விளக்கினாள்.

அதே நேரத்தில், கபில் தன் உடல் திறனைப் பயன்படுத்தி மண்டபத்தின் மறுபுறம் இருந்த ஒரு பெரிய எஃகு கதவைச் சோதித்துப் பார்த்தான். அந்தக் கதவின் மேல் விசித்திரமான எண்கள் ஒளிரும் பலகையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. "நண்பா, இந்த வழி சாதாரணமானதல்ல. இங்கே பாதுகாப்பு லேசர்கள் இல்லை, ஆனால் காற்று மண்டலத்தில் காந்த அலைகள் மாறுகின்றன. நாம் அதிக நேரம் இங்கே நின்றால் நமது கருவிகள் செயலிழந்துவிடும்," என்று கபில் எச்சரித்தான். பேராசிரியர் அக்ஷயா தங்களின் காதுகளில் இருந்த தொடர்பு சாதனத்தின் வழியாக அவர்களிடம் பேசினார். "குழந்தைகளே, கேம் மாஸ்டர் உங்களைச் சோதிக்கப் புதுப்புதிரை ஆரம்பித்துவிட்டான். அந்த எஃகு கதவைத் திறக்க கணிதத்தின் பிரதான சமன்பாடு தேவை. எழில், உனது பழைய டைரியில் உள்ள குறிப்புகளை நினைவுகூருங்கள்," என்றார்.

பேராசிரியரின் குரல் எழிலுக்கு புதிய உத்வேகத்தைத் தந்தது. அவன் உடனடியாகத் தன் டைரியை மூளையில் அசைபோட்டான். கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் காணாமல் போன மாணவர்களின் பெயர்களும் அவர்களின் கணிதக் குறிப்புகளும் அந்த டைரியின் மறைக்கப்பட்ட பக்கங்களில் இருந்தன. "கபில், பவித்ரா, எனக்குச் சரியாக ஐந்து நிமிடங்கள் வேண்டும். இந்த எண்கள் எதைக் குறிக்கின்றன என்பதை நான் கண்டுபிடிக்கப் போகிறேன்,& என்று எழில் தன் சாகசக் கவசக் கருவியின் ஒளிரும் பட்டன்களைத் தட்டத் தொடங்கினான். அவனது கண்கள் டிஜிட்டல் பிரதிபலிப்பு ஒளியுடன் தீவிரமாக இயங்கின.

மண்டபத்தின் இருண்ட மூலைகளில் இருந்து விசித்திரமான நிழல் உருவங்கள் தோன்றியபோது நிலைமை மேலும் சுவாரஸ்யமாக மாறியது. அவை உண்மையான உருவங்கள் அல்ல, மாறாக கடந்த கால மாணவர்களின் தரவுப் பிம்பங்கள். அவை எழிலைத் தாக்கும் நோக்கில் வரவில்லை, மாறாக ஒரு சவாலின் எச்சரிக்கையாக மெதுவாக நகர்ந்தன. பவித்ரா உடனே தன் டிஜிட்டல் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி அந்தப் பிம்பங்களின் அலைவரிசையை மடக்கினாள். "அவை நம்மைத் தொந்தரவு செய்யாது, ஆனால் அவை தரும் குறியீடுகள் தான் கதவைத் திறக்கும் திறவுகோல்," என்று பவித்ரா குரல் கொடுத்தாள்.

எழில் மிகக் கூர்மையான சிந்தனையுடன் அந்த எண்களை ஒன்றிணைத்தான். "கணக்கு முடிந்துவிட்டது! சமன்பாடு சரி," என்று கூறியபடியே அவன் தன் டேப்லெட்டை அந்த எஃகு கதவின் மையப் பகுதியில் இருந்த டிஜிட்டல் முனையத்தில் இணைத்தான். ஒரு சிறிய பீப் சத்தத்துடன் கதவு மெதுவாகத் திறந்தது. உள்ளிருந்து வெளிப்பட்ட தங்கம் மற்றும் நீல நிற ஒளிரும் வெளிச்சம் அவர்கள் முகத்தில் அறைந்தது. அந்த அறைக்குள் கடந்த கால மாணவர்களின் நினைவுகள் ஒளிரும் கோளங்களாக மிதந்து கொண்டிருந்தன.

பவித்ரா ஆச்சரியத்துடன் அந்த கோளங்களைப் பார்த்தாள். "பார் எழில், காணாமல் போன மாணவர்களின் நினைவுகள் இங்குதான் சேமிக்கப்பட்டுள்ளன! கேம் மாஸ்டர் அவர்களை அழிக்கவில்லை, அவற்றை ஒரு பெரிய தரவுத் தொகுப்பாக மாற்றி வைத்துள்ளான்," என்றாள். கபிலும் வியப்புடன் அந்த அதிசயக் காட்சியை உற்று நோக்கினான். எழில் தன் நண்பர்களைப் பார்த்து உறுதியான குரலில் சொன்னான், "நாம் சரியான பாதையில்தான் இருக்கிறோம். இந்த நினைவுகளை மீட்டெடுத்தால், கேம் மாஸ்டரின் முகத்திரையை எளிதில் கிழித்துவிடலாம்."

ஆனால், அவர்கள் அடுத்த கட்டத்திற்குள் நுழையும் முன், மண்டபத்தின் பிரதான திரையில் கேம் மாஸ்டரின் குளிர்ச்சியான குரல் எதிரொலித்தது. "புதிரின் முதல் அரங்கை வெற்றிகரமாகக் கடந்துவிட்டீர்கள், எழில். ஆனால் அடுத்தது உண்மையான பரிமாணச் சோதனை. உங்களால் தாங்க முடியுமா?" என்ற சவால் ஒலித்தது. உடனே அவர்களைச் சுற்றியிருந்த தளம் மென்மையாக அதிர்ந்தது, மேலும் பல புதிய பாதைகள் ஒளிரத் தொடங்கின. எழிலும் அவனது குழுவினரும் எந்தவித பயமும் இல்லாமல் அடுத்த சவாலை எதிர்கொள்ளத் தயாராக நின்றனர்.

அதிர்ந்த தளம் மெதுவாக மறுசீரமைக்கப்பட்டு, முப்பரிமாணக் கணிதக் தளங்களாக மாறியது. காற்றில் மிதந்த ஒளிரும் கோளங்கள் ஒவ்வொன்றும் தங்களின் சுழற்சி வேகத்தை அதிகரித்தன. எழில் தன் கவசக் கருவியின் தொடுதிரையைப் பார்த்தபடி, “இந்தக் கோளங்கள் வெறும் நினைவுகள் மட்டுமல்ல, அவை அகாடமியின் பாதுகாப்பு அமைப்போடு இணைக்கப்பட்டமையத் தரவு முனையங்கள்” என்று கூறினான். அவன் முன்னேறிச் சென்று நீல நிறக் கோளத்தின் அருகே கைவைத்தபோது, அதில் ஒரு பழைய கணிதப் பேராசிரியரின் குறியீட்டு முறைகள் வெளிப்பட்டன.

கபில் சுற்றிலும் இருந்த பாதைகளைக் கூர்ந்து கவனித்தான். “எழில், இந்த ஒளிரும் பாதைகள் அனைத்தும் ஒரே இடத்திற்குச் செல்லவில்லை. ஒவ்வொரு பாதையும் ஒரு குறிப்பிட்ட மாணவனின் தரவுத் தொகுப்பிற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது. நாம் தவறான பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தால், இந்த விளையாட்டுலகின் ‘பூஜ்ஜிய மண்டலத்திற்குள்’ சிக்கிக்கொள்வோம்” என்று எச்சரித்தான். பவித்ரா தன் கைகளில் இருந்த அதிநவீன உணரிகளால் சூழலை அளவிட்டாள். அவளது டிஜிட்டல் திரையில் அலைவரிசைகள் வேகமாக மாறின.

“கபில் சொல்வது முற்றிலும் உண்மை,” என்று பவித்ரா தொடர்ந்தாள். “கேம் மாஸ்டர் நம்மைப் பிரிக்கப் பார்க்கிறான். இந்த நினைவுக் கோளங்களைச் சிதைக்க அவன் ஒரு வைரஸ் நிரலை முடுக்கிவிட்டுள்ளான். இன்னும் பத்து நிமிடங்களில் இந்த நினைவுகள் அனைத்தும் நிரந்தரமாக அழிக்கப்பட்டுவிடும். அதற்குள் நாம் முக்கியமான கோளத்தின் குறியீட்டை மீட்டெடுக்க வேண்டும்.” பவித்ரா தன் மடிக்கணினியை அந்த தளத்தின் மத்திய கட்டுப்பாட்டு முனையத்துடன் இணைத்து, தரவுகளைப் பாதுகாக்கும் பாதுகாப்பு வளையத்தை உருவாக்கத் தொடங்கினாள்.

இந்தக் தருணத்தில் பேராசிரியையின் குரல் மீண்டும் அவர்களின் காதுகளில் தெளிவானது. “எழில், பவித்ரா, கபில்… கவனமாகக் கேளுங்கள். அந்த மண்டபத்தின் மையத்தில் மிதக்கும் தங்க நிறக் கோளம்தான் முதல் தலைமுறை மாணவனின் நினைவகம். அதில் கேம் மாஸ்டரின் உண்மையான குறியீட்டு முகவரி மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது. நீங்கள் மூவரும் பிரிந்து செல்லாமல், ஒன்றாக இணைந்து செயல்பட வேண்டும். காந்த அலைகளின் மாறுபாட்டை உங்களுடைய சாகசக் கவசங்கள் மூலம் சமன் செய்யுங்கள்,” என்று வழிகாட்டினார்.

பேராசிரியையின் வழிகாட்டுதலை ஏற்று, எழில் தங்க நிறக் கோளத்தை நோக்கித் தன் கையை நீட்டினான். கபில் தன் டிஜிட்டல் தடுப்புக் கவசத்தை உருவாக்கிச் சுற்றிலும் வந்த ஆற்றல் அலைகளைத் தடுத்தான். பவித்ரா தரவுப் பரிமாற்றத்தை விரைவுபடுத்தினாள். தங்கக் கோளத்தின் உள்ளே இருந்த தகவல்கள் எழிலின் டேப்லெட்டிற்குள் பாயத் தொடங்கின. அப்போது திரையில் ஒரு பழைய கோப்பு திறந்தது. அதில் அகாடமியின் நிறுவனர்களின் முத்திரை ஒளிரத் தொடங்கியது. கேம் மாஸ்டர் என்பது வெளியாள் அல்ல, அகாடமியின் உயர்மட்டக் குழுவில் உள்ள ஒருவர்தான் என்ற திடுக்கிடும் உண்மை அவர்களுக்குப் புரியத் தொடங்கியது.

திடீரென்று மண்டபத்தின் விளக்குகள் அனைத்தும் சிவப்பு நிறமாக மாறின. கேம் மாஸ்டரின் சிரிப்பொலி அந்தப் பரிமாண அறை முழுதும் எதிரொலித்தது. “என் இரகசியத்தின் முதல் அடுக்கைக் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்கள். ஆனால் அடுத்த நொடி உங்களை நோக்கி வரப்போகும் அச்சுறுத்தலை உங்களால் தடுக்க முடியுமா?” என்று கேம் மாஸ்டர் முழங்கினான். தளத்தின் மத்தியப் பகுதி பிளந்து, ஒரு புதிய டிஜிட்டல் பாதுகாப்பு அமைப்பு உயிர்பெறத் தொடங்கியது. எழிலும் அவனது குழுவினரும் அடுத்தப் போராட்டத்திற்குத் தயாராகத் தங்களின் ஆயுதங்களை உயர்த்தினர்.