அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 22: டிஜிட்டல் காப்பகத்தின் ரகசியம்

குரோனோஸ் அகாதமியின் ரகசிய நூலகத்திற்கு அடியில் அமைந்துள்ள புதிய பரிமாணப் பாதையில் எழில், பவித்ரா மற்றும் கபில் ஆகியோர் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் முன்னேறினர். சுவர்களில் ஒளிவீசும் நியான் நீல நிறக் கோடுகள் டிஜிட்டல் ஆற்றல் பாய்வதைக் காட்டின. மாணவர்களின் டிஜிட்டல் பதிவுகள் அடங்கிய காப்பக அறை திறக்கப்பட்ட பிறகு, அங்கு ஏற்பட்ட அதிர்வுகள் அறை முழுவதும் எதிரொலித்தன. எழில் தன் கையில் இருந்த ஹாலோகிராபிக் புதிர்த் டேப்லெட்டைப் பார்த்தவாறு, “இந்த டிஜிட்டல் பதிவுகள் நமக்குக் கேம் மாஸ்டரின் முகத்திரையைக் கிழிப்பதற்கான முக்கிய துப்புகளைத் தருகின்றன. ஆனால், இந்த முறை அவர் நம்மை மிகவும் எளிதாக விட்டுவிட மாட்டார்,” என்றான் குரலில் உறுதியுடன்.

பவித்ரா தன் ஸ்மார்ட் கண்ணாடியைச் சரிசெய்து கொண்டு, கையில் உள்ள இரட்டை டேட்டா-ஸ்டைலி கருவிகள் மூலம் காப்பகத்தின் பாதுகாப்புச் சுவர்களை ஆராய்ந்தாள். “எழில், நீ சொல்வது சரிதான். இந்தத் தரவு மையத்தின் உள் கட்டமைப்பில் ஒரு புதிய நிரலாக்கப் பாதுகாப்பு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. கேம் மாஸ்டர் நம்மை இந்த அறைக்குள்ளேயே பூட்டிவிட ஒரு மாற்று வழிமுறையை இயக்கியுள்ளார்,” என்று எச்சரித்தாள். அவளது குரலில் பதற்றம் இல்லாவிட்டாலும், நிலைமையின் தீவிரத்தைப் புரியாவிட்டாலும் ஆபத்து பெரிது என்பதை அவளது கண்கள் காட்டின.

கபில் தன் இடது கையில் ஸ்மார்ட் கௌன்ட்லெட் ஒளிர, நுழைவாயிலைப் பார்த்தபடி நின்று கொண்டிருந்தான். “பவித்ரா, உன்னால் அந்த பாதுகாப்புச் சுவரை எவ்வளவு சீக்கிரம் ஊடுருவ முடியும்? டிஜிட்டல் சென்ட்ரி ரோபோக்கள் மீண்டும் செயல்படத் தொடங்கிவிட்டன. அவைகளின் ஒளிரும் சிவப்பு கண்கள் இந்த இருண்ட நடைபாதையை நெருங்குவதை என்னால் பார்க்க முடிகிறது,” என்று கபில் கூறினான். அவனது தற்காப்பு நிலைப்பாடு குழுவினருக்கு ஒரு பாதுகாப்பான அரணாக அமைந்தது.

எழில் உடனடியாக தன் வியூகத்தை மாற்றினான். “கபில், சென்ட்ரி ரோபோக்கள் முழுமையாக வருவதற்கு இன்னும் இரண்டு நிமிடங்கள் உள்ளன. நாம் அவைகளுடன் சண்டையிட வேண்டாம்; மாறாக, பவித்ரா தனது ஹேக்கிங் வேலையை முடிக்கும் வரை அந்தப் பரிமாண வாயிலை நாம் தற்காலிகமாகத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும். அந்தச் சுவிட்ச் பலகையை நான் கவனிக்கிறேன்,” என்று கூறிவிட்டு மின்னணுப் பலகையை நோக்கி விரைந்தான். அவனது கூர்மையான கண்கள் கணித சமன்பாடுகளைத் தேடின.

பேராசிரியர் அக்ஷயா ரகசிய நூலகத்தின் மேல்தளத்தில் இருந்து தனது சிறிய கம்யூனிகேட்டர் மூலம் எழிலைத் தொடர்பு கொண்டார். “எழில், உன்னால் அந்தச் சுவிட்சை இயக்க முடியும், ஆனால் கவனமாக இரு. அந்த ஆற்றல் மையத்தின் பின்னால் ஒரு பழைய காலப் பூட்டு உள்ளது. அதைத் தவறாக இயக்கினால் முழு வளாகத்தின் மின்சாரமும் துண்டிக்கப்பட்டுவிடும். கேம் மாஸ்டர் அதைத்தான் எதிர்பார்க்கிறான்,” என்றார். அவரது குரல் அவசரமாகவும் கண்டிப்புடனும் ஒலிக்க, எழில் தன் முடிவில் உறுதியாக நின்றான்.

எழில் தன் கணித அறிவைப் பயன்படுத்தி, ஆற்றல் மையத்தின் முதல் பாதுகாப்புக் குறியீட்டைச் சரியாக உள்ளிட்டுச் சுவிட்சைத் திருப்பினான். உடனடியாக, அந்த நடைபாதையில் பாய்ந்த நியான் விளக்குகள் ஒரு கணத்திற்குப் பச்சையாக மாறி அமைதியடைந்தன. சென்ட்ரி ரோபோக்களின் நகர்வு உடனடியாக நின்றுபோனது. பவித்ரா பெருமூச்சு விட்டபடி, “சிறப்பான நேரம் எழில்! நான் இப்போது காப்பகத்தின் பிரதான கோப்பினை அணுகிவிட்டேன். கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் காணாமல் போன மாணவர்களின் முழுமையான பட்டியல் என் ஸ்கிரீனில் வந்துவிட்டது,” என்று உற்சாகமாகக் கூறினாள்.

அவர்கள் திரையில் பார்த்த அந்தப் பட்டியல் அகாதமியின் ஒரு பெரிய இரகச发த்தை வெளிப்படுத்தியது. காணாமல் போன அனைத்து மாணவர்களும் சாதாரண முறையில் மறையவில்லை; அவர்கள் அனைவரும் கேம் மாஸ்டரின் சோதனைக் கூடத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட டிஜிட்டல் வடிவமாக மாற்றப்பட்டுச் சேமிக்கப்பட்டுள்ளனர். எழில் தன் கைகளை இறுக்கி, “இனிமேலும் நாம் தாமதிக்கக் கூடாது. அந்தச் சோதனைக் கூடம் எங்கிருக்கிறது என்பதற்கான வரைபடம் இப்போது நமக்குக் கிடைத்துவிட்டது. அடுத்த கட்டம் மிக ஆபத்தானது, ஆனால் நாம் அனைவரையும் மீட்டே தீர வேண்டும்,” என்று உறுதிபடக் கூறினான்.

குழுவினர் அனைவரும் புதிய உற்சாகத்துடனும் தெளிவான இலக்குடனும் அந்த டிஜிட்டல் காப்பக அறையைக் கடந்து, கேம் மாஸ்டரின் பிரதான கோட்டையை நோக்கிச் செல்லும் அடுத்த பரிமாணப் பாதையில் நுழைந்தனர். அவர்களின் பின்னால் மூடப்பட்ட வாயில் ஒரு புதிய ரகசிய குறியீட்டை விட்டுச் சென்றது, அதுவே அடுத்த சவாலுக்கான தொடக்கப் புள்ளியாக அமைந்தது.

அந்த புதிய பரிமாணப் பாதையின் சுவர்களில் ஒளிரும் நீல நிற டிஜிட்டல் கோடுகள் அலை அலையாகப் பாய்ந்தன. அவர்கள் வந்த கதவு முழுமையாக அடைபட்டவுடன், அதன் மையப் பகுதியில் ‘ஒமேகா-09’ என்ற ஒளிரும் ஹோலோகிராம் குறியீடு மிதந்தது. பவித்ரா உடனடியாகத் தன் கையடக்கச் சாதனத்தை இயக்கி அந்தக் குறியீட்டைச் சேகரித்தாள். “எழில், இந்த குறியீடு சாதாரணமான பாதுகாப்புப் பூட்டு அல்ல. இது கேம் மாஸ்டரின் முதன்மைத் தரவுத் தளத்துடன் இணைக்கப்பட்ட ஒரு சிக்கலான காலவரிசைக் குறியீடு. நாம் இந்த பாதையைக் கடப்பதற்குள் இதைச் சரியாகத் தீர்க்காவிட்டால், இந்த நடைபாதை ஒரு மீளமுடியாத டிஜிட்டல் சுழலாக மாறிவிடும்,” என்று பவித்ரா தீவிரமான குரலில் எச்சரித்தாள். அவளது விரல்கள் திரையின் மீது மின்னல் வேகத்தில் இயங்கித் தரவுகளை அலசின.

கபில் தன் கௌன்ட்லெட்டைத் தயார் நிலையில் வைத்தபடி, முன்னால் விரிந்திருந்த இருண்ட நடைபாதையைக் கூர்ந்து கவனித்தான். “நண்பர்களே, இந்த இடத்தில் ஏதோ விசித்திரமான மாற்றம் நிகழ்கிறது. சுவர்களின் இயற்பியல் அடர்த்தி குறைந்து, கணினி மாயத்தோற்றங்கள் உருவாகத் தொடங்குகின்றன. இவை வெறும் பிம்பங்கள் மட்டுமல்ல, நமது ஆற்றலை உறிஞ்சக்கூடிய டிஜிட்டல் காவலர்கள்,” என்று குரல் உயர்த்திக் கூறினான். அவனது எச்சரிக்கையைத் தொடர்ந்து, பாதையின் இருபுறமும் ஒளிரும் சிவப்பு நிழல் வடிவங்கள் மெல்ல உருவெடுத்தன. கபில் தன் தற்காப்புத் ஆற்றல் திரையை விரித்து, அவற்றுக்கு எதிராக ஒரு வலுவான அரணை அமைத்து நின்றான்.

அதே நேரத்தில், பேராசிரியர் அக்ஷயாவின் குரல் கம்யூனிகேட்டர் வழியே மீண்டும் தெளிவாகக் கேட்டது. “எழில், பவித்ரா, நீங்கள் இப்போது கேம் மாஸ்டரின் பிரதான கோட்டையின் வெளிப் பாதுகாப்பு வளையத்திற்குள் அடி எடுத்து வைத்துள்ளீர்கள். அங்குள்ள குவாண்டம் பூட்டுகள் ஒவ்வொரு மூன்று நிமிடங்களுக்கும் தங்களின் குறியீட்டு அதிர்வெண்ணை மாற்றிக்கொண்டே இருக்கும். நீங்கள் காப்பகத்தில் கண்டறிந்த, காணாமல் போன மாணவர்களின் டிஜிட்டல் கையொப்பங்களைப் பயன்படுத்தி மட்டுமே அந்தப் பூட்டை முழுமையாக உடைக்க முடியும். தாமதிக்க வேண்டாம், நிலைமை கைமீறிப்போகும் முன் செயல்படுங்கள்,” என்று அவர் பதற்றத்துடன் வழிகாட்டினார்.

எழில் தன் கூர்மையான கணித அறிவைப் பயன்படுத்தி, அகாதமியின் பழமையான குறியீடுகளையும், காப்பகத்தில் கண்டறிந்த மாணவர்களின் குறியீட்டு வரிசையையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தான். “பவித்ரா, காணாமல் போன முதல் ஐந்து மாணவர்களின் அடையாள எண்களை இந்த ஒமேகா குறியீட்டுடன் பிணைத்து பார். அதுதான் இந்த மாயச் சுழலை உடைப்பதற்கான உண்மையான திறவுகோல்!” என்று உரக்கக் கூறினான். பவித்ரா எழில் சொன்ன கணிதச் சமன்பாட்டைத் தரவுத் தளத்தில் உடனடியாக உள்ளிட்டாள். ஒரு நொடியில், அந்த நடைபாதையில் பரவியிருந்த சிவப்பு நிழல் வடிவங்கள் காற்றில் சிதறி மறைந்தன. ஒளிரும் நீல நிறப் பாதை ஒரு அமைதியான தங்க நிறப் பாதையாக மாறியது.

ஆனால், ஆபத்து அத்துடன் முடியவிலை. நடைபாதையின் தரையிலிருந்து ஒரு புதிய மின்னணு அதிர்வு கிளம்பியது. “எழில், இந்த கட்டமைப்பு முழுவதும் ஒரு பெரிய ஆற்றல் பரிமாற்றத்திற்குத் தயாராகிறது,” என்று பவித்ரா எச்சரித்தாள். கபில் தன் கௌன்ட்லெட்டின் ஆற்றலை அதிகரித்துக் கொண்டு, “எதுவாக இருந்தாலும் நான் உங்களைக் காக்கத் தயார்,” என்று உறுதியளித்தான். எழில் முன்னேறிச் சென்று, சுவரில் இருந்த ஒரு ரகசிய விசைப் பலகையில் இறுதிப் பாதுகாப்புக் குறியீட்டைச் சரியாக அமைத்தான்.

அவர்கள் சுதாரித்துக்கொண்டு முன்னோக்கி நகர்ந்தபோது, நடைபாதையின் முடிவில் இருந்த ஒரு பிரமாண்டமான கருங்கல் கதவு கனத்த ஓசையுடன் திறந்தது. அந்த அறைக்குள் வரிசையாகப் பல ஒளிரும் டிஜிட்டல் திரவக் கொள்கலன்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. அவற்றில் காணாமல் போன மாணவர்கள் அனைவரும் மயக்க நிலையில் மிதந்துகொண்டிருந்தனர். அறையின் நடுவில் இருந்த ஒரு பிரதான திரையில் பத்து நிமிடங்களுக்கான எண்ணும் கடிகாரம் தலைகீழாக இயங்கத் தொடங்கியது. கேம் மாஸ்டரின் கம்பீரமான குரல் அறை முழுவதும் எதிரொலித்தது: “என் ரகசியக் கோட்டைக்குள் நல்வரவு எழில்… உங்கள் குழுவின் இறுதிப் பரீட்சை இப்போது தொடங்குகிறது!” இந்த அதிர்ச்சி தரும் காட்சியும் எச்சரிக்கையும் அவர்களின் அடுத்த கட்ட போராட்டத்திற்கான தீவிரமான தொடக்கமாக அமைந்தது.