அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 53: மைய நினைவக முனையின் திறப்பு
குரோனோஸ் அகாதமியின் அடியில அமைந்திருந்த மைய சோதனைக் கூடத்தின் நடுவே நீல நிற ஒளிரும் ஹாலோகிராபிக் பிம்பம் காற்றில் மிதந்து கொண்டிருந்தது. எழில் தன் கண்களை அசைக்காமல் அந்த உருவத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அது அவனது காணாமல் போன அண்ணனின் டிஜிட்டல் பதிவேடுதான் என்பதை அவனது வேகமான இதயத்துடிப்பு உறுதிப்படுத்தியது. “எழில்… நீ இந்த இடத்திற்கு வருவாய் என்று எனக்குத் தெரியும்,” என்ற அந்த ஹாலோகிராபிக் குரல் சோதனைக் கூடத்தின் அடர்ந்த உலோகச் சுவர்களில் மெதுவாக எதிரொலித்தது. எழிலின் இடது கையில் அமைந்திருந்த தந்திரோபாயக் கவாத்து சாதனம் சற்றே அதிர்ந்து, அந்த ஹாலோகிராபிக் சமிக்ஞையுடன் தானாகவே இணையத் தொடங்கியது. அவனது கண்களில் தென்பட்ட தீவிரமான பார்வையில் அச்சமில்லை, மாறாக உண்மையை வெளிக்கொணரும் உறுதியே நிறைந்திருந்தது. பவித்ரா தன் இரு தரவு ஸ்டைலஸ்களைக் கொண்டு கையில் இருந்த டிஜிட்டல் திரையில் வேகமாக குறியீடுகளை உள்ளீடு செய்து கொண்டிருந்தாள். “எழில், இந்த ஹாலோகிராபிக் பிம்பம் வெறும் குரல் பதிவு மட்டுமல்ல; இது கேம் மாஸ்டரின் பாதுகாப்பு முனையத்துடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்ட ஒரு குவாண்டம் அமைப்புக் குறியீடு,” என்று எச்சரிக்கை குரலில் கூறினாள் பவித்ரா.
சோதனைக் கூடத்தின் சுவர்களில் அமைந்திருந்த நியான் சயான் மின்னணு பாதைகள் திடீரென்று அதிக பிரகாசத்துடன் ஒளிரத் தொடங்கின. பவித்ராவின் விரல்கள் டிஜிட்டல் திரையில் மின்னல் வேகத்தில் இயங்கின. அவள் எழிலின் கவாத்து சாதனத்திற்கும் அண்ணனின் பிம்பத்திற்கும் இடையிலான அதிர்வெண் இடைவெளியைச் சரிசெய்யத் தொடங்கினாள். “கேம் மாஸ்டர் இந்த சோதனைக் கூடத்தை ஒரு சிக்கலான இடஞ்சார்ந்த புதிராக மாற்றியுள்ளார். நாம் ஒவ்வொரு அடியையும் மிகக் கவனமாக வைக்க வேண்டும்,” என்று பவித்ரா தரவுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்தபடியே சொன்னாள். எழில் அண்ணனின் பிம்பத்தை நோக்கி ஒரு அடி முன்னெடுத்து வைத்தான். அவனது கவாத்து சாதனத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட சயான் நிற ஒளிரும் கோடுகள் காற்றில் மிதந்த ஹாலோகிராபிக் பிம்பத்துடன் பிணைந்தன. அண்ணனின் பிம்பம் சற்றே தெளிவடைந்து, அகாதமியின் மையக் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பின் பல பரிமாண வரைபடத்தை வான்வெளியில் விரட வைத்தது. அந்த வரைபடத்தில் நூற்றுக்கணக்கான சிறு ஒளிப்புள்ளிகள் மிளிர்ந்தன. அவை அனைத்தும் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் காணாமல் போன மாணவர்களின் டிஜிட்டல் நினைவகப் பதிவுகள் என்பதை எழில் உடனடியாகப் புரிந்துகொண்டான்.
அதே நேரத்தில், சோதனைக் கூடத்தின் நுழைவு வாயிலில் நின்றிருந்த கபில் தன் கூர்மையான பார்வையைச் சுற்றிலும் செலுத்தி பாதுகாப்பை உறுதிசெய்து கொண்டிருந்தான். திடீரென அடிவாரக் கூடத்தின் தரையில் அமைந்திருந்த சதுர வடிவ டிஜிட்டல் ஓடுகள் மெதுவாக நகரத் தொடங்கின. “எழில், பவித்ரா, சீக்கிரம் ஏதேனும் செய்யுங்கள்! இந்த அறைத் தரை தன்னிச்சையாக மாறத் தொடங்குகிறது!” என்று உரக்கக் குரல் கொடுத்தான் கபில். கபிலின் எச்சரிக்கையைக் கேட்டு எழில் சட்டென்று சுதாரித்தான். தரையின் பலகைகள் சுழலும் ஒரு கணித புதிர் போல அமைப்பை மாற்றிக் கொண்டிருந்தன. ஒவ்வொரு சதுர ஓடும் ஒரு குறிப்பிட்ட கணித வரிசையின் அடிப்படையில் மட்டுமே நிலைபெற்றிருந்தது. “கபில், பதற்றமடையாதே! நகரும் ஓடுகளின் விளிம்புகளில் உள்ள நியான் நிறங்களின் அதிர்வெண்ணைக் கவனி. அவை முதன்மை எண்களின் வரிசையில் இயங்குகின்றன. சிவப்பு விளக்கு எரியும் ஓடுகளில் காலடி வைக்காதே!” என்று எழில் உரத்த குரலில் அறிவுறுத்தினான். கபில் தன் இயல்பான உடல் சுறுசுறுப்பைப் பயன்படுத்தி, பாதுகாப்பான சயான் நிற ஓடுகளுக்குத் தாவி நிலைத்து நின்றான்.
ஹாலோகிராபிக் பிம்பத்திலிருந்து எழிலின் அண்ணனின் குரல் மீண்டும் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. “எழில், கேம் மாஸ்டரின் உண்மையான பலம் இந்த அகாதமியின் நினைவகக் கட்டமைப்பில்தான் உள்ளது. காணாமல் போன மாணவர்களின் நினைவுகள் முற்றிலும் அழிக்கப்படவில்லை; அவை மூன்று முக்கிய இடஞ்சார்ந்த முனைகளில் (Spatial Nodes) டிஜிட்டல் பூட்டுகளாக மறைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த சோதனைக் கூடத்தின் மைய மையப் புள்ளியைத் திறப்பதே அந்த நினைவகங்களை மீட்டெடுப்பதற்கான முதல் படி,” என்று அந்தப் பதிவு விளக்கியது. எழில் தன் கையில் இருந்த ஹாலோகிராபிக் புதிர் மாத்திரையை (Holographic Puzzle Tablet) உயர்த்திப் பிடித்தான். அதன் திரையில் மூன்று முப்பரிமாணக் குறியீடுகள் தோன்றின. “பவித்ரா, அண்ணன் சொல்வது உண்மைதான். முதல் முனையின் டிஜிட்டல் விசையை நாம் இப்போது கண்டுபிடித்தாக வேண்டும். இந்த குவாண்டம் கணிதச் சமன்பாட்டைத் தீர்க்க உன் ஹேக்கிங் மென்பொருளின் உதவியும் தேவை,” என்றான் எழில்.
பவித்ரா தன் இரு சாதனங்களையும் பயன்படுத்தி, சோதனைக் கூடத்தின் பிரதான நெட்வொர்க் ஃபயர்வால் அமைப்பை ஊடுருவத் தொடங்கினாள். “எழில், நான் கேம் மாஸ்டரின் முதல் பாதுகாப்பு அடுக்கை முடக்கிவிட்டேன். ஆனால் மைய நினைவக முனையை அணுக வேண்டுமென்றால், நீ இந்தத் தரையில் உள்ள கணிதப் புதிரை சரியாக ஒருங்கிணைக்க வேண்டும்,” என்று பவித்ரா கூறினாள். எழில் சோதனைக் கூடத்தின் தரையைப் பார்த்தான். நகரும் ஓடுகள் இப்போது ஒரு பிரம்மாண்டமான முப்பரிமாண விண்வெளிப் புதிராக உருவெடுத்திருந்தன. எழில் தன் கூர்மையான கணித மூளையைப் பயன்படுத்தி, ஓடுகளின் நகர்வுகளை மனதிற்குள் கணக்கிட்டான். “அமைப்பின் சுழற்சி வேகம் 1.618 என்ற தங்க விகிதத்தின்படி அமைகிறது. பவித்ரா, நான் சொல்லும் தரவுப் புள்ளிகளை உடனே முனையத்தில் பூட்டு!” என்று எழில் கட்டளையிட்டான். அவனது கவாத்து சாதனம் ஒளிரும் சயான் கதிர்களைத் தரை ஓடுகளின் மீது பாய்ச்சியது.
அப்போது அவர்களின் காதுகளில் பொருத்தியிருந்த தொடர்பு சாதனத்தின் வழியே நூலகத்தின் ரகசியப் பிரிவிலிருந்து பேராசிரியர் அக்ஷயாவின் அவசரக் குரல் கேட்டது. “எழில், கவனமாக இருங்கள்! அகாதமியின் முதன்மை அமைப்பு உங்கள் செயல்பாட்டைக் கண்டறிந்துவிட்டது. கேம் மாஸ்டர் ஒரு புதிய ஆற்றல் அலையை சோதனைக் கூடத்தை நோக்கி அனுப்பியுள்ளார். இன்னும் சில நிமிடங்களில் சோதனைக் கூடத்தின் கதவுகள் நிரந்தரமாக மூடிவிடக்கூடும்,” என்று எச்சரித்தார் பேராசிரியர். “ஆசிரியர், நாங்கள் மிக நெருங்கிவிட்டோம். முதல் நினைவக முனையைத் திறக்காமல் நாங்கள் பின்வாங்கப் போவதில்லை,” என்று உறுதியோடு பதிலளித்தான் எழில். பேராசிரியர் அக்ஷயா சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு, “நல்லது எழில். நூலகத்தின் தரவுத் தளத்திலிருந்து நான் அந்த ஆற்றல் அலையின் வேகத்தைச் சற்றே தாமதப்படுத்துகிறேன். ஆனால் உங்களுக்கு நேரம் மிகவும் குறைவு,” என்று கூறி அமைப்பின் தரவு இணைப்பை வலுப்படுத்தினார்.
எழிலும் பவித்ராவும் ஒரே நேரத்தில் தங்களின் இறுதி உள்ளீடுகளைச் செய்தார்கள். எழில் தன் புதிர் மாத்திரையை சோதனைக் கூடத்தின் மைய மேடையில் இருந்த ஒளிரும் பீடத்தில் பொருத்தினான். அதே நொடியில் பவித்ரா தன் இரு ஸ்டைலஸ்களினாலும் பிரதான டிஜிட்டல் பூட்டை முடக்கினாள். சோதனைக் கூடத்தின் தரை அதிர்வதை நிறுத்தியது. சுவர்களில் இருந்த நியான் ஒளிகள் ஊதா மற்றும் சயான் நிறங்களில் அதிவேகமாகப் பிரகாசித்தன. மைய பீடத்திலிருந்து ஒரு பிரம்மாண்டமான ஒளிக்கற்றை மேல்நோக்கிப் பாய்ந்தது. அந்த ஒளியின் நடுவே, முதல் கட்டமாக பாதிக்கப்பட்ட ஐம்பது மாணவர்களின் டிஜிட்டல் நினைவகக் குறியீடுகள் அடங்கிய பாதுகாக்கப்பட்ட தரவுப் பேழை மெதுவாக வான்வெளியில் தோன்றியது. கபில் வியப்புடன், “எழில், நாம் வெற்றி பெற்றுவிட்டோம்! முதல் தொகுதி நினைவகப் பதிவுகள் நம் கைக்கு வந்துவிட்டன!” என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூவினான்.
ஆனால், அவர்களின் மகிழ்ச்சி நீடிக்கவில்லை. மையப் பீடத்தின் வெளிச்சம் மெதுவாகக் குறையத் தொடங்கியதும், சோதனைக் கூடத்தின் பின்புறச் சுவரில் அமைந்திருந்த ஒரு பிரம்மாண்டமான டிஜிட்டல் கதவு திறக்கத் தொடங்கியது. அந்த கதவுக்குப் பின்னால் அடர்ந்த கருமை நிறைந்த ஒரு புதிய பரிமாணப் பாதை தெரிந்தது. கேம் மாஸ்டரின் குரல் அந்த அறை முழுவதும் கம்பீரமாகவும் குளிர்ந்த தொனியிலும் எதிரொலித்தது: “மிக நன்று, எழில். நீ முதல் கட்ட சோதனையில் வெற்றி பெற்றுவிட்டாய். ஆனால் உன் அண்ணனையும் மற்ற மாணவர்களையும் முழுமையாக மீட்க வேண்டுமென்றால், நீ இந்த அகாதமியின் ஆழமான ‘ஆர்ச்சிவ் சேம்பர்’ பகுதிக்கு வர வேண்டும். அங்கு உனக்காக எனது இறுதி புதிர் காத்துக்கொண்டிருக்கிறது.” கதவின் உள்ளிருந்து வீசிய குளிர்ந்த காற்று சோதனைக் கூடத்தை நிரப்பியது. எழில் தன் நண்பர்களைப் பார்த்து அமைதியாகத் தலையசைத்தான்; கேம் மாஸ்டரின் இறுதிப் சவாலை எதிர்கொள்ள அவர்கள் அனைவரும் புதிய பரிமாணப் பாதைக்குள் அடி எடுத்து வைக்கத் தயாராகினர்.

Leave a comment