அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 74: நூலக ரகசிய அறையின் குவாண்டம் சவால்

குரோனோஸ் அகாதமியின் நூலக ரகசிய அறைக்குள் அந்த விசித்திரமான குரல் எதிரொலித்ததும், எழிலின் கையில் இருந்த கைக் கவசம் உடனடியாக நீல நிற ஒளியை வெளிப்படுத்தியது. அந்த ஒளியின் பிரகாசம் சுற்றியிருந்த பழைய புத்தகங்களின் அடுக்குகளைத் தெளிவாக்கிக் காட்டியது. பவித்ரா உடனடியாக தனது டிஜிட்டல் டேப்லெட்டை இயக்கி, அந்த புதிய அதிர்வெண்ணின் மூலத்தைக் கண்டறிய முயன்றாள். அதன் குறியீடுகள் திரையில் மின்னிய வேகத்தைப் பார்த்து அவள் ஆச்சரியப்பட்டாள். இது சாதாரண ஹேக்கிங் அல்ல; அகாதமியின் மைய அமைப்பிலிருந்து வரும் நேரடி குவாண்டம் சிக்னல் என்பதை அவள் உணர்ந்துகொண்டாள். கபில் தனது தசைகளை இறுக்கிக்கொண்டு, அறைக்கு வெளியே ஏதேனும் ஆபத்து வருகிறதா என்று கூர்ந்து கவனிக்கத் தொடங்கினான். அவனது கண்கள் இருண்டு கிடக்கும் மூலைகளை உற்று நோக்கின.

"எழில், இந்த சிக்னல் நேரடியாக இரண்டாம் நிலை தரவுத் தளத்திலிருந்து வருகிறது. நாம் நினைத்ததை விட கேம் மாஸ்டரின் நெட்வொர்க் மிகவும் ஆழமானது," என்று பவித்ரா தனது குரலில் எச்சரிக்கை உணர்வுடன் கூறினாள். எழில் அவளது டேப்லெட் திரையைப் பார்த்துவிட்டு, தன் கைக் கவசத்தின் பொத்தானை அழுத்தினான். அந்த முனையத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட புதிய தகவல், நூலகத்தின் தரைப்பகுதிக்கு அடியில் மற்றொரு ரகசிய இடம் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தியது. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு காணாமல் போன மாணவர்களின் இறுதி டிஜிட்டல் பதிவுகள் அந்த இடத்தில்தான் சேமிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று அவனது மூளை கணக்கிட்டது. அகாதமியின் பகல்நேர விதிகளுக்கு மாறாக, இந்த ரகசிய அறை எப்போதுமே கேம்-வேர்ல்ட் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இயங்கி வந்துள்ளது.

கபில் சற்று முன்னேறி வந்து, பழைய புத்தக அலமாரி ஒன்றைத் தள்ளிப் பார்த்தான். அதன் பின்னால் இருந்த இரும்புச் சுவரில் ஒரு விசித்திரமான டிஜிட்டல் பூட்டு இருந்தது. அந்தப் பூட்டின் மீது மின்னும் சின்னம், எழிலின் கைக் கவசத்தில் உள்ள முத்திரையுடன் சரியாகப் பொருந்துவது போல் இருந்தது. "எழில், உன் கையை அந்தப் பூட்டிற்கு அருகில் கொண்டு வா. இது நம்மை உள்ளே அனுமதிக்கப் போகிறது போலிருக்கிறது," என்று கபில் கூறினான். எழில் சற்றும் யோசிக்காமல் தனது கைக் கவசத்தை அந்த டிஜிட்டல் முத்திரைக்கு அருகில் கொண்டு சென்றான். நீல நிற மின்னோட்டம் அந்த இரும்புச் சுவரின் வழியே பரவியது. ஒரு சிறு முனகல் சத்தத்துடன் அந்த ரகசிய அறையின் கதவு மெதுவாகத் திறந்தது. உள்ளிருந்து வெளிப்பட்ட குளிர்ந்த காற்று அவர்களின் முகத்தில் அடித்தது.

கதவு திறந்ததும் வெளிப்பட்ட காட்சியைக் கண்டு மூவரும் வியப்படைந்தனர். அந்த அறைக்குள் நூற்றுக்கணக்கான ஹாலோகிராபிக் திரைகள் மிதந்து கொண்டிருந்தன. ஒவ்வொரு திரையிலும் காணாமல் போன மாணவர்களின் பெயர்களும், அவர்களின் டிஜிட்டல் வடிவங்களும் மெதுவான இயக்கத்தில் இருந்தன. பவித்ரா உடனடியாக அந்தத் தரவுகளை ஸ்கேன் செய்யத் தொடங்கினாள். "இவர்கள் எங்குமில்லை; இவர்களின் நினைவுகள் அனைத்தும் இந்த குவாண்டம் சர்வரில்தான் சுழன்று கொண்டிருக்கின்றன," என்று அவளது கண்கள் விரிந்தன. ஆனால், அந்தத் திரைகளின் நடுவே ஒரு பெரிய சிவப்பு நிற கவுண்டவுன் இயங்கத் தொடங்கியது. இன்னும் பத்து நிமிடங்களில் அந்தச் சேமிப்பு மையம் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டுவிடும் என்ற எச்சரிக்கை செய்தி ஒளிர ஆரம்பித்தது.

எழில் அந்த கவுண்டவுன் நேரத்தைப் பார்த்ததும் முகத்தில் தீவிரமான கவனம் பற்றிக்கொண்டது. "பவித்ரா, இந்த கவுண்டவுனை உடனடியாக நிறுத்து. நாம் இந்த மாணவர்களின் நினைவுகளை மீட்டெடுக்காவிட்டால், கேம் மாஸ்டர் எப்போதும்போல தன் வெற்றியைப் பெற்றுவிடுவான்," என்று அவன் அவசரமாகக் கூறினான். பவித்ரா தனது டூயல் டேட்டா ஸ்டைலியைப் பயன்படுத்தி, அந்த ஃபயர்வாலை உடைக்கத் தொடங்கினாள். அவளது விரல்கள் மின்னணு விசைப்பலகையில் அதிவேகமாக இயங்கின. அதே நேரத்தில், அறைக்குள் ஒரு விசித்திரமான மின்சார அதிர்வு பரவத் தொடங்கியது. சுவரில் இருந்த பழைய கன்சோல்கள் ஒவ்வொன்றாக ஒளிர ஆரம்பித்து, ஏதோ ஒரு பெரிய ஆபத்து நெருங்குவதை உணர்த்தின.

கபில் தனது பலத்தைப் பயன்படுத்தி, மின்காந்த அலைகளால் அசைவற்றுக் கிடந்த ஒரு பெரிய கேபிள் இணைப்பைச் சரிசெய்தான். அவனது கைகளில் சிறு காயங்கள் ஏற்பட்டாலும், அதைப் பொருட்படுத்தாமல் தனது பணியைத் தொடர்ந்தான். "சீக்கிரம் பவித்ரா! மின்சார வழங்கல் மீண்டும் துண்டிக்கப்படப் போகிறது!" என்று கபில் கத்தினான். பவித்ராவின் நெற்றியில் வியர்வை துளிர்த்தது, ஆனாலும் அவள் தனது கவனத்தைச் சிதறவிடாமல் குவாண்டம் குறியீடுகளை ஒன்றிணைத்தாள். இறுதியாக, அவளது டேப்லெட்டில் ஒரு பச்சை நிறப் புள்ளி தோன்றியது. ஃபயர்வால் வெற்றிகரமாக முடக்கப்பட்டது என்பதைக் குறிக்கும் சத்தம் அந்த அறை முழுவதும் எதிரொலித்தது. மிதந்து கொண்டிருந்த மாணவர்களின் டிஜிட்டல் நினைவுகள் இப்போது எழிலின் கைக் கவசத்திற்குள் மாற்றப்படத் தொடங்கின.

நினைவுகள் மாற்றப்படும் அந்த நொடியில், நூலகத்தின் பிரதான கூடத்தில் ஒரு பெரிய அதிர்வு ஏற்பட்டது. பகல் நேர அகாதமி அமைதியின்றி நடுங்குவது போன்ற உணர்வு அவர்களுக்குக் கிடைத்தது. பேராசிரியர் அக்ஷயாவின் அவசரக் குரல் அவர்களின் காதுகளில் ஒலிக்கும் கம்யூனிகேட்டர் வழியாகக் கேட்டது. "எழில்! நீங்கள் இருக்கும் இடத்தை யாரோ வெளிப்புறத்திலிருந்து லாக் செய்ய முயற்சிக்கிறார்கள்! உடனடியாக வெளியே வாருங்கள்!" என்று எச்சரித்தார். ஆனால் எழிலால் பாதியில் அந்தச் செயல்முறையை நிறுத்த முடியாது. மாணவர்களின் நினைவகப் பேழை இன்னும் முப்பது சதவீதம் மாற்றப்பட வேண்டியிருந்தது. ஆபத்து நெருங்கிவிட்டதை உணர்ந்தும், எழில் தனது இலக்கிலிருந்து பின்வாங்க மறுத்தான்.

கடைIசி தரவுப் பகுதி வெற்றிகரமாக மாற்றப்பட்டதும், கைக் கவசம் ஒரு பெரிய ஒளியைப் பரப்பி அமைதியடைந்தது. அந்த ஹாலோகிராபிக் திரைகள் அனைத்தும் மறைந்து, அறை மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்பியது. ஆனால் அந்தச் சுவரின் மறுமுனையில் ஒரு புதிய பாதையின் வரைபடம் தோன்றி மறைந்தது. கேம் மாஸ்டரின் உண்மையான கட்டுப்பாட்டு அறை எங்கோ இந்த வளாகத்திற்கு கீழே இயங்குகிறது என்பதை அந்த வரைபடம் காட்டியது. எழில் தன் கைக் கவசத்தைப் பார்த்தபடி, அடுத்த கட்ட சவாலை எதிர்கொள்ளத் தயாரானான். பவித்ராவும் கபிலும் அவனுடன் சேர்ந்து அந்தப் புதிய பாதையை நோக்கி மெதுவாக நடக்கத் தொடங்கினர்.

அந்த புதிய பாதையின் திறப்பு அகாதமியின் கட்டமைப்பையே மாற்றியமைக்கும் திறன் கொண்டதாக இருந்தது. தரையில் பதிக்கப்பட்டிருந்த நீல நிற ஒளிரும் கோடுகள் மறைந்து, இப்போது செங்கல் நிறத்திலான பழைய படிக்கட்டுகள் கீழே செல்வதைக் காட்டின. பேராசிரியர் அக்ஷயாவின் எச்சரிக்கை குரல் இன்னும் கம்யூனிகேட்டரில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தாலும், எழில் தனது முடிவில் உறுதியாக இருந்தான். “பேராசிரியர், நாங்கள் இப்போதுதான் உண்மையான இலக்கைக் கண்டுபிடித்துள்ளோம். இனி பின்வாங்கும் பேச்சுக்கே இடமில்லை,” என்று கம்யூனிகேட்டரில் பதிலளித்தான் அவன்.

கபில் தனது கைகளில் இருந்த எல்.இ.டி விளக்கை எரியச் செய்து, அந்த இருண்ட பாதையில் முதல் அடியை எடுத்து வைத்தான். அவனது காலடிச் சத்தங்கள் அந்தத் நிலவறையில் எதிரொலித்தன. பவித்ரா தனது டேட்டா பேடைச் சரிபார்த்தபடி, “இந்தக் கீழ்த்தளத்தின் நெட்வொர்க் அமைப்பு மிகவும் பழமையானது. ஆனால், கேம் மாஸ்டர் இதைப் பயன்படுத்தித்தான் கடந்த சில வாரங்களாக வளாகத்தின் அனைத்து கேமராக்களையும் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கிறான்,” என்று விளக்கினாள். மாணவர்களின் நினைவுகள் பத்திரமாக மீட்டெடுக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவற்றை முழுமையாகச் சாதாரண மனித நிலைக்கு மாற்ற இன்னும் சில நடைமுறைகள் பாக்கி இருந்தன.

திடீரென அந்தப் பாதையின் சுவர்களில் இருந்த சென்சார்கள் இயங்கத் தொடங்கின. ஒரு மெல்லிய லேசர் வலை அவர்களின் வழியை மறித்தது. எழில் உடனடியாகத் தன் கைக் கவசத்தின் மூலம் அந்த லேசர் அலைவரிசையை ஸ்கேன் செய்தான். “இது சாதாரண பாதுகாப்பு இல்லை. கேம் மாஸ்டரின் இரண்டாம் நிலை பாதுகாப்பு குறியீடு. இதைத் தாண்ட நாம் துல்லியமான நேரத்தில் ஒரு சிறிய ஹேக்கிங் செய்ய வேண்டும்,” என்று அவன் கூறினான். மூன்று பேரும் அந்த சவாலைச் சமாளிக்கத் தயாராகினர். அகாதமி வளாகத்தின் மேல்பகுதி அமைதியாக இருப்பது போல் தோன்றினாலும், நிலவறைக்குள் நடக்கும் இந்த ஆபத்தான போராட்டம் அடுத்த கட்டத்தை எட்டியிருந்தது.