Episode 24 – பெற்றோரை நோக்கிய பயணம்

டோம்-4 அறிவியல் கூடத்தின் குறுகலான இரகசிய வென்டிலேஷன் பாதை வழியாக கிரனும் மீராவும் மெதுவாக முன்னோக்கி நகர்ந்தனர். அந்தப் பாதையின் இருபுறமும் இருந்த சிறிய எல்.ஈ.டி விளக்குகள் நீல நிற ஒளியைப் பரப்பி, அந்த இடத்திற்கு ஒரு விசித்திரமான அறிவியல் தோற்றத்தைத் தந்தன. கிரனின் கைகளில் எப்போதும் இருக்கும் பழைய மர கித்தார் வாத்தியம் அவனது முதுகில் பத்திரமாகக் கட்டப்பட்டிருந்தது. அவனது காதுகளில் காவலர் இன்பாவின் ரோந்துப் படைகளின் பூட்ஸோசை எதிரொலிப்பது போல இருந்தது, என்றாலும் அவன் தன் மனதை ஒருமுகப்படுத்தித் தனது உணர்ச்சி ஆற்றலைச் சீராக வைத்துக் கொண்டான்.

"மீரா, நாம் இப்போது என் பெற்றோர்கள் அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள முக்கியக் கட்டுப்பாட்டு அறைக்கு மிக அருகில் வந்துவிட்டோம் போலிருக்கிறது," என்று கிரன் தனது குரலை மிகக் குறைவாக வைத்துக் கொண்டு முணுமுணுத்தான்.

மீரா தனது கையிலிருந்த சிறிய டேப்லெட்டின் திரையைத் தட்டிப் பார்த்தபடி, "ஆம் கிரன், இந்த வென்டிலேஷன் பாதை நேராக அந்த அறையின் மேல்Ventilation Grille-ஐ நோக்கிச் செல்கிறது. ஆனால் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் மிகக் கடுமையாக உள்ளன. மையக் குழுவின் தானியங்கி ரோபோக்கள் அந்த அறையைச் சுற்றியுள்ள சுவர்களில் ரோந்துப் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளன" என்றாள். அவளது முகத்தில் லேசான பதட்டம் இருந்தாலும், எப்பொழுதும் போலக் குறும்புத் தனமும் புத்திசாலித்தனமும் கலந்த தீர்க்கமான பார்வை இருந்தது.

அவர்கள் இருவரும் பாதையின் முடிவை அடைந்தனர். அங்கே ஒரு சிறிய காற்றோட்டக் கதவு வழியாகக் கீழே இருந்த பிரம்மாண்டமான அறையின் காட்சி தெளிவாகத் தெரிந்தது. அந்த அறையின் நடுவில் கிரனின் பெற்றோரான ஆனந்தும் கமலாவும் ஒரு பாதுகாப்பான ஒளிரும் கண்ணாடிச் கூண்டிற்குள் அமர்ந்திருந்தனர். அவர்களின் முகத்தில் சோர்வு இருந்தாலும், தங்கள் மகன் எப்போதாவது ஒரு நாள் தன்னைத் தேடி வருவான் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை இருந்தது. அவர்களின் அருகில் ஒரு பெரிய கணினித் திரை இருந்தது, அதில் ‘அமைதியான மூடுபனி’ திட்டத்தின் முக்கிய இரகசியக் குறியீடுகள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன.

கிரன் தன் பெற்றோரை நேரில் கண்டவுடன் உணர்ச்சிவசப்பட்டான். அவனது இதயத்துடிப்பு அதிகரித்தது. அவனுக்குள் இருந்த இசை ஆற்றல் இயல்பாகவே அவனது நரம்புகளில் பாய்ந்தது. அவனது அச்சுறுத்தலான பயம் மறைந்து, அவர்களை எப்படியாவது மீட்டுவிட வேண்டும் என்ற வைராக்கியம் அவனுக்கு ஏற்பட்டது. "மீரா, நான் என் கிதாரை எடுத்து ஒரு மெதுவான அதிர்வெண் ஒலியை எழுப்பினால், இந்த அறையின் டிஜிட்டல் பூட்டு தற்காலிகமாகச் செயலிழந்துவிடும் என்று என் தாத்தா சொல்லிக் கொடுத்தது நினைவிருக்கிறது. ஆனால் காவலர் இன்பாவின் கவனத்தை திசைதிருப்ப நாம் ஒரு சிறிய நாடகம் ஆட வேண்டும்" என்றான்.

மீரா உடனடியாக ஒரு புன்னகையுடன் தனது சிறிய ரோபோ கருவியைக் கையில் எடுத்தாள். "கவலைப்படாதே கிரன்! உனது கித்தார் இசை ஒலிக்கத் தொடங்கியதும், இந்த ரோபோவை எதிர் திசையில் உள்ள கட்டுப்பாட்டு அறைக்கு அனுப்பி, அங்கே ஒரு செயற்கையான எச்சரிக்கை அலாரத்தை ஒலிக்கச் செய்கிறேன். உடனே காவலர் இன்பாவின் படைகள் அந்தப் பக்கம் ஓடிவிடும்&திய திட்டத்தை விளக்கினாள் மீரா.

திட்டத்தின்படி, கிரன் மெதுவாகத் தனது மர கிதாரின் கம்பிகளை விரல்களால் தொட்டான். அவனது விசித்திரமான ஆற்றல் அந்த இசையுடன் இணைந்து ஒரு தனித்துவமான நீல நிற ஒலியலை அதிர்வெண்ணை உருவாக்கியது. அந்த அதிர்வெண் காற்று மண்டலத்தில் பரவி, வென்டிலேஷன் பாதையின் வழியே கீழே இருந்த அறிவியல் கூடத்தின் மின்னணு கட்டுப்பாட்டுப் பலகையை அடைந்தது. அதே நேரத்தில் மீரா தனது ரோபோவை ரகசியமாக நழுவவிட்டு, மூலையில் இருந்த அலாரத்தை இயங்கச் செய்தாள்.

"எச்சரிக்கை! எச்சரிக்கை! பிரிவு-நான்கில் கணினிப் பிழை!"

அந்தக் கட்டளையின் சத்தம் கேட்டவுடன், வெளியில் ரோந்துப் பணியில் இருந்த காவலர் இன்பாவின் படைகளும், ரோபோக்களும் பரபரப்புடன் அந்தப் பக்கமாக ஓடின. "விரைவாகச் செல்வோம்! இதுதான் சரியான சமயம்!" என்று மீரா கூறினாள்.

கிரன் தனது பலத்தை ஒன்றுதிரட்டி, வென்டிலேஷன் கண்ணாடியைத் தள்ளித் திறந்து கீழே குதித்தான். அவனுக்குப் பின்னால் மீராவும் லாவகமாக இறங்கினாள். அவர்கள் இருவரும் நேரடியாகத் தங்கள் பெற்றோர்கள் அடைக்கப்பட்டிருந்த கண்ணாடிச் கூண்டின் கதவை அடைந்தனர். கிரனின் கைகள் கிதாரின் மீது மீண்டது. அந்த ஒலியின் அதிர்வெண் கூண்டின் பிரதான பாதுகாப்புக் கதவை மெல்லத் திறக்கச் செய்தது.

கூண்டின் கதவு திறந்த சத்தம் கேட்டு ஆனந்தும் கமலாவும் அதிர்ச்சியும் ஆச்சரியமும் கலந்த முகத்துடன் நிமிர்ந்து பார்த்தனர். "கிரன்!… என் மகனே!" என்று கமலாவின் கண்கள் ஆனந்தக் கண்ணீரில் நனைந்தன. ஆனந்த் தனது மகனை ஓடிவந்து அரவணைத்துக் கொண்டார். "நீ இவ்வளவு தூரம் ஆபத்தான மூடுபனியைக் கடந்து வருவாய் என்று நாங்கள் நினைக்கவே இல்லை&quot என்றார் அவர்.

கிரன் தன் பெற்றோரை இறுகக் கட்டிக்கொண்டு, "நான் உங்களை விட்டு எங்கும் செல்ல மாட்டேன் அப்பா. நாம் அனைவரும் சேர்ந்து இந்த டோம்-4 நகரத்திலிருந்து வெளியேறி, நம் குடும்பத்தை ஒன்று சேர்ப்போம்&quot என்று உறுதியளித்தான்.

அதே நேரத்தில், மீரா தனது டேப்லெட்டைப் பார்த்துக் கொண்டே, "நண்பர்களே, நாம் இப்போது உடனடியாக இங்கே இருக்கக் கூடாது. காவலர் இன்பாவுக்கு இது ஒரு ஏமாற்று வேலை என்று சீக்கிரமே தெரிந்துவிடும். மத்தியக் குழுவின் முக்கியத் தரவுகள் அனைத்தும் இப்போது என்னிடம் உள்ளன. அடுத்த கட்டமாக நாம் டோம்-4 இன் பிரதான ஆற்றல் மையத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்&quot என்று எச்சரித்தாள்.

ஆனந்த் தனது பழைய குறிப்பேடு ஒன்றை கிரனிடம் நீட்டினார். "கிரன், இந்தத் தரவுகளில் மையக் குழுவின் முழுமையான சதித்திட்டம் உள்ளது. இந்த மூடுபனி இயற்கையானது அல்ல, அது நம் நகரங்களின் உணர்ச்சிகளை உறிஞ்சுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு செயற்கையான கட்டுப்பாட்டுத் திட்டம்" என்று விளக்கினார்.

நான்கு பேரும் அந்த ரகசிய அறிவியல் கூடத்தின் மற்றொரு பாதுகாப்பான பாதையை நோக்கி நகர்ந்தனர். வெளியே காவலர் இன்பா தனது படைகளுடன் கட்டுப்பாட்டு அறைக்குத் திரும்பும் ஓசையும், ரோபோக்களின் எந்திரத்தனமான ஒலியும் கேட்கத் தொடங்கின. கிரன் தன் பெற்றோரைப் பாதுகாப்பான வழியில் அழைத்துச் செல்லும்போது, எதிர்கால சாகசத்திற்கான புதிய நம்பிக்கை அவனுக்குள் துளிர்த்தது.

ரகசியப் பாதையின் பயணம்

“நாம் இந்த சுரங்கப் பாதையை அடைந்தால், காவலர் இன்பாவின் கண்களில் மண்ணைத் தூவிவிட்டு எளிதாக ஆற்றல் மையத்தை அடையலாம்” என்று மீரா தனது கையில் இருந்த சிறிய டிஜிட்டல் வரைபடத்தைக் காட்டினாள். அந்தச் சுரங்கப் பாதை மிகவும் இருட்டாகவும், காலங்காலமாகப் பயன்படுத்தப்படாமல் கைவிடப்பட்ட நிலையிலும் இருந்தது. ஆனந்த் தனது கையில் இருந்த பழைய ஒளிரும் விளக்கை எரியச் செய்து, குடும்பத்தினருக்கு வழிகாட்டினார். கமலாவின் முகத்தில் லேசான அச்சம் இருந்தாலும், தன் மகன் கிரனைப் பார்த்தவுடன் அந்த பயம் மறைந்து ஒரு மன உறுதி பிறந்தது. “கிரன், நீ கொண்டு வந்த கித்தார் இசைதான் இந்தச் சுவர்களைத் திறக்க உதவியது என்பது எனக்கு இன்னும் ஆச்சரியமாகத்தான் இருக்கிறது” என்றார் கமலாவ புன்னகையுடன்.

கிரன் தன் தாயின் தோள்களைத் தட்டிக் கொடுத்துவிட்டு, “இது வெறும் தொடக்கம்தான் அம்மா. இந்த டோம்-4 இன் ஒட்டுமொத்த கட்டுப்பாட்டு அமைப்பையும் நம்மால் மாற்ற முடியும்” என்று நம்பிக்கையுடன் கூறினான். அந்தச் சுரங்கப் பாதையின் முடிவில் ஒரு பெரிய இரும்புக்கதவு இருந்தது. அந்தக்கதவு கடந்த பத்தாண்டுகளாக திறக்கப்படவில்லை என்பதை அதன் மேல் படிந்திருந்த துருவே காட்டியது. மீரா உடனடியாக தனது அதிநவீனக் கருவியைக் கொண்டு அந்த மின்னணு பூட்டைத் திறக்க முயன்றாள். “சற்றுப் பொறுங்கள், இதோ அதன் பிரதான மின் இணைப்பைத் துண்டித்துவிட்டேன்” என்று அவள் பெருமூச்சுடன் கூறினாள். இரும்புக்கதவு மெதுவான கீச்சொலியுடன் திறந்துகொண்டது.

அவர்கள் நால்வரும் உள்ளே நுழைந்தபோது, அவர்களுக்கு முன்னால் ஒரு பிரம்மாண்டமான நீல நிற ஒளியால் சூழப்பட்ட கூடகம் தோன்றியது. அதுதான் டோம்-4 இன் பிரதான ஆற்றல் மையம். அந்த மையத்தின் நடுவில் ஒரு பெரிய கோள வடிவிலான எந்திரம் சுழன்று கொண்டிருந்தது. அதுதான் இந்த நகரத்தின் உணர்ச்சி உறிஞ்சும் செயற்கை மூடுபனியை இயக்கும் மூளை என்பது ஆனந்துக்கு உடனே புரிந்தது. “பாருங்கள், இந்த எந்திரத்தை நாம் அழித்துவிட்டால் அல்லது மாற்றி அமைத்துவிட்டால், ஒட்டுமொத்த மூடுபனியும் விலகிவிடும்” என்று ஆனந்த் தனது குறிப்பேட்டைக் காட்டி விளக்கினார். அப்போது திடீரென பிரதான கட்டுப்பாட்டு அறைக்குள் ஒரு சிவப்பு எச்சரிக்கை விளக்கு ஒளிரத் தொடங்கியது.

“எச்சரிக்கை! அங்கீகரிக்கப்படாத நபர்கள் ஆற்றல் மையத்தில் நுழைந்துள்ளனர்!” என்ற எந்திரக் குரல் எங்கும் எதிரொலித்தது. காவலர் இன்பா தனது அதிநவீன ரோபோ படைகளுடன் அந்த ஆற்றல் மையத்தின் மற்றொரு நுழைவு வாயிலை நோக்கி அதிவேகமாக வந்து கொண்டிருப்பது அவர்களின் மானிட்டரில் தெளிவாகத் தெரிந்தது. மீரா உடனே பதற்றத்துடன், “விரைவுபடுத்துங்கள்! இன்பா வந்துவிட்டார். இன்னும் சில நிமிடங்களில் நம்மைச் சுற்றி வளைத்துவிடுவார்கள்” என்று எச்சரித்தாள். கிரன் தனது கிதாரைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, அந்த ஆற்றல் மையத்தின் பிரதான மின் பலகையை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.

கிரனின் கண்களில் ஒரு புதிய தீர்க்கமான பார்வை மின்னியது. “காவலர் இன்பா வருவதற்குள் இந்த எந்திரத்தின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்ற வேண்டும்” என்று கூறியபடியே, தன் கிதாரின் இணைப்புக் கம்பியை அந்த ஆற்றல் மையத்தின் பிரதான கட்டுப்பாட்டுப் பலகையில் இணைத்தான். அவனது கிதாரில் இருந்து வெளிப்பட்ட அதிர்வலைகள், அந்த மையத்தின் எந்திரத்தனமான ஒலிகளை மெல்ல ஈர்த்து ஒரு புதிய இசை வடிவமாக மாற்றின. அந்த விசித்திரமான இசை மாற்றத்தால், மையத்தில் சுழன்று கொண்டிருந்த நீல நிறக் கோளம் சற்று நடுங்கியது.

கமலா தன் மகனின் செயலை வியப்புடன் பார்த்துக்கொண்டே, ஆனந்தின் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டார். “நம்ம பையன் நம்ம குடும்பத்தை மட்டும் காப்பாத்தலை, இந்த முழு நகரத்தையுமே காப்பாத்தப் போறான்” என்றார் பெருமிதத்துடன். மீரா தனது மானிட்டரை வேகமாகத் தட்டி, இன்பாவின் படைகள் இன்னும் எத்தனை தூரத்தில் உள்ளன என்பதைத் துல்லியமாகக் கணக்கிட்டாள். “அவர்கள் அடுத்த முனையை நெருங்கிவிட்டார்கள். இன்னும் அறுபது விநாடிகள்தான் நமக்கு அவகாசம் உள்ளது!” என்று அவள் குரல் எச்சரித்தது.

ஆனந்த் தனது குறிப்பேட்டில் இருந்த இறுதிச் சமன்பாட்டைச் சரிபார்த்து, மீராவிடம் தந்தார். “இந்தக் குறியீட்டை அந்த பிரதான கணினியில் உள்ளிடு, இது இன்பாவின் ரோபோக்களைத் தற்காலிகமாக உறைய வைக்கும்” என்றார். மீரா அதை வாங்கிய நொடியில் கணினியில் பதிவிட்டாள். அடுத்த கணத்தில், நுழைவாயிலை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்த ரோபோ படைகள் தங்கள் வேகத்தைக் குறைத்து அப்படியே நின்றன. ஆனால், காவலர் இன்பா மட்டும் தனது தனிப்பட்ட ஆயுதத்துடன் எல்லாவற்றையும் மீறி அந்த ஆற்றல் மையத்திற்குள் நுழைந்தார்.