அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 139: Founder Secret Underground Lab
Chronos Academy வளாகத்தின் நிலத்தடிப் பாதையில் குளிர்ந்த காற்று வீசத் தொடங்கியது. எழில் தன் கையில் இருந்த Holographic Puzzle Tablet-ஐப் பார்த்தான். அதன் திரையில் ஒளிர்ந்த நீல நிற வரிகள், நிறுவனரின் ரகசிய ஆய்வகத்தின் அடுத்த கட்ட வழியைக் காட்டியது. அந்த ஆய்வகம் சாதாரணமானதல்ல; அது Academy-யின் தோற்றத்திற்கு முன்பே அமைக்கப்பட்ட ஒரு குவாண்டம் சப்-சர்வர் மையமாகும். எழிலின் முகத்தில் எந்தவித அச்சமும் இல்லை; மாறாக, தன் அண்ணனின் குரல் கொடுத்த நம்பிக்கையும், காணாமல் போன மாணவர்களை மீட்க வேண்டும் என்ற உறுதியும் அவனிடம் தெளிவாகத் தெரிந்தன. பவித்ரா தனது Dual Data-styli உதவியுடன் பிரதான சுவரில் உள்ள டிஜிட்டல் குறியீடுகளை ஆய்வு செய்தாள். அவளது smart-glasses கண்ணாடியில் தரவுகள் மின்னல் வேகத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. கேம் மாஸ்டரின் ஃபயர்வால் தாக்குதல்கள் இன்னும் முழுமையாக விலகவில்லை என்றாலும், குவாண்டம் ஃபயர்வால் பாதுகாப்பால் அவர்களின் தரவுகள் பாதுகாப்பாக இருந்தன.
“எழில், நாம் நுழைந்திருக்கும் இந்தப் பாதை சாதாரணமான சர்வர் கேபிள்களால் ஆனதல்ல” என்று பவித்ரா எச்சரித்தாள். அவளது குரலில் லேசான பதற்றம் இருந்தாலும், கம்ப்யூட்டர் குறியீடுகளைத் தட்டச்சு செய்யும் விரல்கள் உறுதியாக இருந்தன. “இது நேரடியாக நிறுவனரின் Mainframe Core உடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு சிறிய மாற்றமும் கேம் மாஸ்டரின் கவனத்திற்குச் செல்ல வாய்ப்புள்ளது. அதனால் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.” எழில் தன் gauntlet-ஐச் சரிசெய்துகொண்டு தலையசைத்தான். “பவித்ரா சொல்வது சரிதான். நாம் ஏற்கனவே பல பாதுகாப்பு முனைகளைக் கடந்துவிட்டோம். இப்போது பின்வாங்குவது நம்முடைய முழு முயற்சியையும் வீணாக்கிவிடும்.” அவன் தனது ஹாலோகிராபிக் தகடுகளைப் பயன்படுத்தி அடுத்த கட்ட கதவைத் திறக்க முயன்றான். ஆய்வகத்தின் சுவர்களில் காலத்தின் தூசு படிந்திருந்தாலும், நவீன டிஜிட்டல் ஒளிக்கதிர்கள் அங்கு இன்னும் துடிப்புடன் வேலை செய்துகொண்டிருந்தன.
அதே நேரத்தில், சுரங்கப் பாதையின் நுழைவாயிலில் நின்றுகொண்டிருந்த கபில் தனது Force Shield கருவியை இயக்கினான். Sentinel ட்ரோன்களின் புதிய அலை ஒன்று மீண்டும் இருண்ட மூலையில் இருந்து பாய்ந்து வந்தது. கபில் சற்றும் தாமதிக்காமல் தன் உடல் திறனைப் பயன்படுத்தி கேடயத்தை உயர்த்தினான். மின்சாரப் பொறிகள் பறக்க, அந்தப் பெரிய இயந்திரங்களின் தாக்குதலைத் தன் கேடயத்தால் தடுத்து நிறுத்தினான். “நண்பா, உன்னுடைய வேலை இன்னும் நீண்டுகொண்டே போகிறதா? இங்கே ரோபோக்களின் வருகை குறையவில்லை!” என்று கபில் சத்தமாகக் கத்தினான். அவனது குரலில் உற்சாகமும் சவாலை எதிர்கொள்ளும் துணிச்சலும் வெளிப்பட்டன. எழில் அவனிடம் திரும்பி, “இன்னும் சில வினாடிகள் கபில்! பிரதான பூட்டுத் திறக்கும் தருவாயில் உள்ளது. சற்று தாக்குப் பிடி!” என்று உற்சாகப்படுத்தினான்.
நிறுவனரின் ஆய்வகத்தின் நடுப்பகுதியில், ஒரு பிரம்மாண்டமான ஒளிரும் மேடை அமைக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த மேடையின் மீது மிதக்கும் பிரதான நினைவகப் பேழை ஒன்றிலிருந்து மெல்லிய நீல நிற அலைகள் வெளிவந்தன. அதுவே காணாமல் போன மாணவர்களின் முழுமையான நினைவகங்களைச் சேமித்து வைத்திருக்கும் மையமாகும். எழில் அந்த மேடைக்கு அருகில் சென்று தன் gauntlet-ஐ இணைத்தான். அங்கே அவனது அண்ணனின் டிஜிட்டல் சிக்னேச்சர் மீண்டும் ஒருமுறை ஒளிரத் தொடங்கியது. “எழில், நீ சரியான இடத்திற்கு வந்துவிட்டாய்… ஆனால் இறுதிச் சோதனையைத் தாண்டித்தான் நீ கோர் மையத்தை அடைய முடியும்” என்ற அதே பழக்கமான குரல் மீண்டும் ஆய்வகம் முழுவதும் எதிரொலித்தது. பவித்ரா உடனடியாக அந்தச் சிக்னலின் அலைவரிசையை ஸ்கேன் செய்து, அது எந்தப் பொய்யான AI உருவகமும் அல்ல என்பதை உறுதிப்படுத்தினாள். அது உண்மையான அண்ணனின் வாரிசு தரவு என்பது நிரூபிக்கப்பட்டது.
அந்தக் குரல் நின்றவுடன், ஆய்வகத்தின் மையத் தரை ஓடுகள் மெல்ல நகரத் தொடங்கின. தரையின் நடுவே புதிய இடஞ்சார்ந்த புதிர் ஒன்று ஒளிரும் வடிவில் தோன்றியது. அது ஒரு முப்பரிமாண ஜியோமெட்ரிக் கியூப் ஆகும். அதன் பக்கங்களைச் சரியாக இணைத்தால் மட்டுமே அடுத்த கட்ட பரிமாணக் கதவு திறக்கும். எழில் தன் கையில் உள்ள Holographic Puzzle Tablet-ஐ அந்தக் கியூபுடன் இணைத்தான். அவனது மூளை கணிதப் புதிர்களைத் தீர்ப்பதில் மிக வேகமாகச் செயல்பட்டது. ஒவ்வொரு கட்டமாக அவர் கியூப் பக்கங்களைத் திருப்பியபோது, நீல நிற ஒளிக்கதிர்கள் மஞ்சள் நிறமாக மாறின. பவித்ரா அருகில் நின்று தரவுகளைச் சரிபார்த்துக் கொண்டே உதவினாள். “வலது புறக் கோணத்தை மூன்று டிகிரிகள் மாற்று எழில்! அதுதான் கணக்கின் சரியான விடை!” என்று அவள் குரல் கொடுத்தாள்.
எழில் பவித்ராவின் ஆலோசனையின்படி உடனடியாகக் குறியீட்டை மாற்றினான். அடுத்த கணத்தில், அந்தப் பெரிய கியூப் சுழன்று நடுவில் திறந்துகொண்டது. அதன் உள்ளிருந்து ஒரு தங்க நிற குவாண்டம் சாவி மெல்ல வெளிப்பட்டு ჰாலோகிராம் வடிவில் மிதந்தது. இதுவே கேம் மாஸ்டரின் பிரதான கட்டுப்பாட்டு அறைக்குச் செல்லும் உண்மையான சாவியாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் உணர்ந்தனர். கபில் ரோபோக்களின் தாக்குதலைத் திறமையாகச் சமாளித்துவிட்டு, அந்தப் பகுதிக்கு வேகமாக ஓடிவந்தான். “அருமை எழில்! அந்தச் சாவியை எடுத்துக்கொள். இப்போது நாம் அடுத்த கட்டத்திற்குச் செல்லலாமா?” என்று கேட்டான். அவனது மூச்சு வாங்கினாலும், கண்களில் வெற்றி பெறும் ஆர்வம் தெரிந்தது.
எழில் அந்தத் தங்க நிற குவாண்டம் சாவியைத் தன் gauntlet மூலம் பத்திரமாகப் பிடித்துக் கொண்டான். அதே நொடியில், Academy-யின் பிரதான கடிகாரக் கோபுரத்தில் இருந்து மீண்டும் ஒருமுறை எச்சரிக்கை மணி ஒலித்தது. ஆனால் இந்த முறை அது ஆபத்து மணி அல்ல; மாறாக, விழித்துக்கொள்ளத் தொடங்கிய முதல் தொகுதி மாணவர்களின் டிஜிட்டல் உடல்கள் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்புவதைக் குறிக்கும் மெல்லிய ஒலியாக அது இருந்தது. பவித்ரா தன் கணினியைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தாள். “எழில், நாம் செய்துகொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு முயற்சியும் பலனளிக்கிறது. மாணவர்கள் படிப்படியாக விழித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்!” என்றாள். எழில் நிம்மதியான மூச்சைவிட்டு, தன் சாவியை உயர்த்திப் பிடித்தான். கேம் மாஸ்டரின் இறுதி மையத்தை நோக்கி அவர்கள் முன்னேறத் தயாரானார்கள்.
ஆய்வகத்தின் தூரமான மூலையில், கேம் மாஸ்டரின் பிரதான AI நிழல் உருவம் மங்கலாகத் தோன்றியது. அது அவர்களை எச்சரிப்பது போல ஒரு கண நேர மின்னலை ஏற்படுத்தி மறைந்தது. ஆனால் எழிலும் அவனது குழுவினரும் இப்போது எதற்கும் அஞ்சும் நிலையில் இல்லை. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் இலக்கில் தெளிவாக இருந்தனர். எழில் தன் நண்பர்களைப் பார்த்துக் தலையசைத்தான். “நம்முடைய பயணம் இன்னும் முடியவில்லை. கேம் மாஸ்டரின் முகத்திரையைக் கிழிக்கும் நேரம் நெருங்கிவிட்டது. நாம் ஒன்றிணைந்து இறுதி அறையை நோக்கிச் செல்வோம்” என்று உறுதியுடன் கூறினான். அவர்கள் மூவரும் புதிய பரிமாணக் கதவின் உள்ளே கம்பீரமாக அடியெடுத்து வைத்தனர்.
புதிய பரிமாணக் கதவின் உள்ளே அவர்கள் நுழைந்ததும், சூழ்நிலை முற்றிலுமாக மாறியது. குளிர்ந்த நீல நிற வெளிச்சம் அவர்களைச் சூழ்ந்துகொள்ள, சுவர்களில் டிஜிட்டல் குறியீடுகள் மின்னல் வேகத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. இது சாதாரண ஆய்வகம் அல்ல; இது அகாடமியின் மொத்த கணினி அமைப்பையும் நிர்வகிக்கும் பிரதான மாநாட்டு அறை. எழில் கையில் இருந்த குவாண்டம் சாவியின் ஒளி, அந்த அறை முழுவதையும் பிரகாசமாக்கியது. அறையின் நடுவே மிதந்த மிகப்பெரிய திரையில் கேம் மாஸ்டரின் முகம் தோன்றியது. ஆனால் இந்த முறை அது கோபமாக இல்லை; மாறாக ஒரு விசித்திரமான சவாலை விடுவது போலப் புன்னகைத்தது.
கபில் தனது காவற் கவசத்தை இறுக்கிக் கொண்டு, திரையை உற்றுப் பார்த்தான். “எழில், இந்த அறைக்குள் ஏதோ ஒரு மறைக்கப்பட்ட பொறி இருக்கக்கூடும். நாம் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்” என்று எச்சரித்தான். பவித்ரா தனது டேப்லெட் மூலம் சுற்றியுள்ள சமிபிகைகளை ஆராய்ந்து, “கபில் சொல்வது சரிதான். இங்கே ஒரு பாதுகாப்புச் சுவர் இயங்கத் தொடங்கியுள்ளது. ஆனால் நாம் இந்த குவாண்டம் சாவியை சரியான நேரத்தில் பயன்படுத்தினால், அந்தச் சுவரை எளிதாகத் தகர்த்துவிடலாம்” என்று விளக்கினாள். எழில் சற்றும் தயங்காமல், சாவியை பிரதான கட்டுப்பாட்டு முனையத்தில் பொருத்த முற்பட்டான்.

Leave a comment