அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 159: Architect’s Sanctum Discovery
குரோனோஸ் அகாடமியின் Shadow Library நிலத்தடிப் பகுதியில் அமைந்திருக்கும் Architect’s Sanctum கதவின் முன் எழில் நின்றுகொண்டிருந்தான். அவனது கையில் இருந்த Legacy Clearance Key மெல்லிய நீல நிற ஒளியை வெளிப்படுத்தியது. அந்த ஒளியின் பிரகாசம் சுற்றியுள்ள பழைய புத்தக அலமாரிகளிலும், டிஜிட்டல் தரவு நீரோடைகளிலும் பிரதிபலித்தது. பவித்ரா தனது smart-glasses வழியே அறையின் சுவர்களில் உள்ள குறியீடுகளை ஸ்கேன் செய்தபடி, “எழில், இந்த அறையின் பரிமாண அலைவரிசை சாதாரண இடங்களைப் போலல்ல. இது அகாடமியின் பிரதான கோர் மையத்துடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது” என்று எச்சரித்தாள். கபில் கதவின் இருபுறமும் விழிப்புடன் நின்று, கேம் மாஸ்டரின் எச்சரிக்கை ஏதேனும் வரக்கூடும் என்பதால் தனது உடற்பயிற்சி ஆற்றலைத் தயார்படுத்தி வைத்திருந்தார்.
எழில் அமைதியாகத் தலையசைத்துவிட்டு, தனது gauntlet-ஐ Architect’s Sanctum பிரதான லாக் பேனலில் தொட்டான். உடனடியாக ஒரு பெரிய டிஜிட்டல் திரை வெளிப்பட்டது. அதில் அகாடமியின் நிறுவனரும், எழிலின் குடும்பத்தின் மூதாதையரும் இணைந்து உருவாக்கிய Project Chronos-ன் அசல் வரைபடம் தோன்றியது. பேராசிரியர் அக்ஷயா அருகில் வந்து, “எழில், இப்போது நீ திறக்கப் போவது வெறும் கதவல்ல. இது கடந்த காலத்தில் மறைக்கப்பட்ட உண்மையான வரலாற்றின் நுழைவாயில்” என்றார். அந்த வார்த்தைகள் எழிலின் மனத்தில் ஒரு புதிய பொறுப்பை உணர்த்தின. அவனது amber நிறக் கண்கள் டிஜிட்டல் திரையில் ஓடும் குறியீடுகளைத் தீவிரமாகக் கவனித்தன.
பவித்ரா தனது dual data-styli உதவியுடன் ஃபயர்வால் பாதுகாப்பை விலக்க முயன்றாள். “பாதுகாப்பு அடுக்குகள் மிகவும் வலுவாக உள்ளன. ஆனால், Legacy Clearance Key-ன் உதவியால் நாம் உள்ளே நுழைய முடியும்” என்றவள், அடுத்த சில விநாடிகளில் குறியீடுகளை வெற்றிகரமாக மாற்றினாள். கதவு மெதுவாகச் சத்தத்துடன் திறந்தது. உள்ளே இருந்து வெளிப்பட்ட நீல நிறக் காந்த ஒளி அலைகள் ஒட்டுமொத்த நிலத்தடி அறையையும் ஒளிரச் செய்தன. அந்தப் பரிமாணப் பாதையின் வழியே சென்றால், அகாடமியின் உண்மையான ரகசியங்கள் அனைத்தையும் கண்டறியலாம் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர்.
உள்ளே நுழைந்தவுடன், பிரம்மாண்டமான ஒரு கட்டுப்பாட்டு அறை அவர்களின் கண்களுக்குத் புலப்பட்டது. சுவரெங்கும் மிதக்கும் holographic அமைப்புகள் Chronos Academy-ன் ஒட்டுமொத்த இயக்கத்தையும் வரைபடமாகக் காட்டின. பவித்ரா உடனே தனது கன்சோலில் டேட்டாவைச் சேகரிக்கத் தொடங்கினாள். “இங்குள்ள பதிவுகள் அனைத்தும் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாகக் காணாமல் போன மாணவர்களின் நினைவகக் காப்பகங்களுடன் நேரடியாகத் தொடர்பு கொண்டுள்ளன” என்று அவளது குரலில் ஆச்சரியம் வெளிப்பட்டது. எழில் அறையின் மையத்தில் இருந்த பிரதான மேடையை நெருங்கினான். அங்கு வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பழைய 3D Spatial Blueprint அவனது கவனத்தை ஈர்த்தது.
அந்த ப்ளூபிரிட்டில் எழிலின் அண்ணனின் கையெழுத்து போன்ற சில குறிப்புகள் காணப்பட்டன. அதைத் தொட்டவுடன், ஒரு மெல்லிய ஒலிப்பதிவு அங்கே ஒலிக்கத் தொடங்கியது. “எழில், நீ இந்த இடத்தை அடைந்துவிட்டாய் என்றால், கேம் மாஸ்டரின் இறுதித் திட்டத்தை உன்னால் முறியடிக்க முடியும்” என்று அண்ணனின் குரல் தெளிவாகக் கேட்டது. அந்தச் செய்தி கேட்டவுடன் எழிலின் முகத்தில் லேசான பதற்றமும் அதே சமயம் உறுதியும் தோன்றியது. பவித்ரா அந்த ஒலிப்பதிவின் குறியீட்டைப் பகுப்பாய்வு செய்து, “இது ஒரு நேரடி சிக்னல் அல்ல; இது பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பதிவு செய்யப்பட்டு இங்கே பாதுகாக்கப்பட்டுள்து” என்று விளக்கினாள்.
கபில் அறையின் நுழைவு வாயிலை உற்றுப் பார்த்தபடி, “வெளியில் ஏதோ புதிய அலை அதிர்வு ஏற்படுகிறது. கேம் மாஸ்டரின் சப்-சர்வர்கள் மீண்டும் இயங்கத் தொடங்குகின்றன போலிருக்கிறது” என்று எச்சரித்தார். பேராசிரியர் அக்ஷயா உடனடியாகத் தனது tactical gauntlet-ஐ இயக்கிக் கதவை தற்காலிகமாக லாக் செய்தார். “நாம் அதிக நேரம் தாமதிக்கக் கூடாது. அடுத்த கட்டப் புதிரைத் தீர்க்க வேண்டிய நேரம் இது” என்றார். எழில் அந்த 3D ப்ளூபிரிட்டை தனது holographic puzzle tablet-க்கு மாற்றிக் கொண்டு, அடுத்த பரிமாணப் பாதையை நோக்கித் தனது காலடியை எடுத்து வைத்தான்.
பவித்ரா தனது smart-glasses வழியாகப் பாதையின் பாதுகாப்பு நிலையைச் சரிபார்த்துவிட்டு, “எழில், இந்த முறைக் குறியீடு மிகவும் சிக்கலானது. இது ஒரு குவாண்டம் ஜாக்பாட் போன்றது. நாம் சரியான கோணத்தில் கணக்கிட்டால் மட்டுமே அடுத்த அறைக்குள் செல்ல முடியும்” என்றாள். எழில் தனது கணிதத் திறமையைப் பயன்படுத்தி அந்த இடஞ்சார்ந்த புதிரை உடனே ஆராயத் தொடங்கினான். அவனது gauntlet டிஜிட்டல் ஒளிக்கற்றைகளை வீச, அறையின் தரைப்பகுதி மெதுவாக நகர்ந்து புதிய பாதையை உருவாக்கியது. அந்தப் புதிய பாதை நேரடியாக கேம் மாஸ்டரின் கோர் அறைக்குச் செல்வதை அவர்கள் உணர்ந்தனர்.
குழுவினர் அனைவரும் அந்தப் புதிய பரிமாணப் பாதையில் அடி எடுத்து வைத்தனர். அப்போது அகாடமியின் மணி ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அந்தச் சத்தம் சாதாரண பள்ளி மணியைப் போலல்லாமல், ஒரு புதிய பரிமாணத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கும் டிஜிட்டல் நாதமாக அமைந்தது. எழில் தன் நண்பர்களைப் பார்த்துக்坚定மாக, “நாம் எதற்காக இங்கே வந்தோமோ, அந்த லட்சியத்தை இன்றுடன் நிறைவேற்றுவோம்” என்று கூறினான். அவர்களின் பயணம் இப்போது இறுதி மற்றும் மிக ஆபத்தான கட்டத்தை நோக்கித் தொடர்ந்தது.
புதிய பாதையின் வழியே அவர்கள் ముందుకుச் செல்லச் செல்ல, காந்த ஒளி அலைகளின் அடர்த்தி மேலும் அதிகரித்தது. சுவரில் பதிக்கப்பட்டிருந்த டிஜிட்டல் குறியீடுகள் ஒவ்வொரு விநாடியும் மாறிக் கொண்டே இருந்தன. இது சாதாரண அகாடமியின் ஆய்வகம் அல்ல; இது மனித மூளையின் நினைவகங்களை டிஜிட்டல் வடிவில் சேமித்து இயக்கும் ஒரு பிரம்மாண்டமான கேம்-வேர்ல்ட் சர்வர் என்பதை அவர்களின் சிஸ்டம் காட்டியது. கபில் தனது ஆயுதங்களை எப்போதும் தயார் நிலையில் வைத்தபடி, பாதுகாப்பான இடைவெளியை உறுதி செய்தான்.
பவித்ரா தனது டேப்லெட்டின் திரையை உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டே, “எழில், இந்தச் சர்வரில் இருந்து ஒரு மிகப்பெரிய தரவுப் பரிமாற்றம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. கேம் மாஸ்டர் நம்மைப் பின்தொடர்வதை விட, நமது அடுத்த நகர்வை முன்பே கணிக்க முயல்கிறான்” என்று எச்சரித்தாள். பேராசிரியர் அக்ஷயா அமைதியாக நின்று, சூழ்நிலையை ஆராய்ந்து, “நாம் அவனது கணக்கீடுகளை முறியடிக்க வேண்டும் என்றால், எழில் கண்டறிந்த அந்த 3D ப்ளூபிரிட்டில் உள்ள அண்ணனின் குறிப்புகளை முழுமையாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்” என்றார்.
எழில் தனது டிஜிட்டல் gauntlet மூலம் அந்த ப்ளூபிரிட்டை மீண்டும் விரிவுபடுத்தினான். அங்கு ஒளிரும் நீல நிறக் கோடுகள் ஒட்டுமொத்த அகாடமியின் அடித்தள வரைபடத்துடன் இணைந்தன. காணாமல் போன மாணவர்களின் நினைவகங்கள் எங்கு மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதற்கான வழியை அந்த வரைபடம் காட்டியது. அடுத்த கட்ட சோதனையை எதிர்கொள்ள அனைவரும் தயாராகினர். கதவு திறக்கும் அந்த இறுதி মুহূর্তத்தில், கேம் மாஸ்டரின் குரல் அந்த அறை முழுவதும் எதிரொலித்தது.
“மாணவர்களே, நீங்கள் எதிர்பார்த்ததை விட வெகுதூரம் வந்துவிட்டீர்கள். ஆனால், இந்த இறுதிச் சுவரைக் கடப்பது அவ்வளவு எளிதானது அல்ல” என்ற கேம் மாஸ்டரின் குரல் குளிர்ச்சியாகவும் அதே சமயம் மிரட்டலாகவும் ஒலித்தது. அந்த டிஜிட்டல் அறை முழுவதும் சிவப்பு நிற எச்சரிக்கை விளக்குகள் ஒளிரத் தொடங்கின. எழில் சற்றும் பதட்டமின்றி, தனது டேப்லெட்டில் பதிவாகியிருந்த தன் அண்ணனின் கடைசி குறியீட்டைச் சரிபார்த்தான். அந்தக்குறியீடு வெறும் எண்களின் தொகுப்பு அல்ல; அது மனித நனவு மனதை மீட்கும் ஒரு மாபெரும் மாற்றுச் சூத்திரம்.
பவித்ரா தனது ஸ்மார்ட் கிளாஸ் மூலம் சுவரில் உள்ள ஃபயர்வால் பாதுகாப்பை உடைக்கும் பணியில் தீவிரமாக இறங்கினாள். “எழில், ஃபயர்வால் ரொம்ப வலுவா இருக்கு. இன்னும் ஐந்து விநாடிகளுக்குள் நாம் இதைத் தாண்டாவிட்டால், சிஸ்டம் முழுவதும் லாக் ஆகிவிடும்” என்று அவசரமாகக் கூறினாள். கபில் தன் காற்றில் மிதக்கும் ஆற்றல் வாளை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டு, பத்தியின் இருபுறமும் இருந்து வரக்கூடும் எந்தவொரு திடீர் தாக்குதலையும் எதிர்கொள்ளத் தயாராக நின்றான். பேராசிரியர் அக்ஷயா தனது கையில் இருந்த கன்சோல் வழியே மத்திய கட்டுப்பாட்டு அறைக்குத் தற்காலிகச் சமிக்ஞையை அனுப்பி, எதிரியின் தரவுத் தடங்களை மறித்தார்.
எழில் ஆழ்ந்த மூச்சுவிட்டு, தனது gauntlet-இன் முழு சக்தியையும் அந்த டிஜிட்டல் பூட்டின் மீது செலுத்தினான். நீல நிற ஒளிக்கற்றைகள் சுவரில் பாய்ந்த வேகத்தில், பல வருடங்களாக மறைக்கப்பட்டிருந்த ரகசியக் கதவு மெல்லத் திறந்தது. அந்தத் திறப்புடன் சேர்ந்து, மாயமான மாணவர்களின் டிஜிட்டல் வடிவ நினைவகங்கள் ஒவ்வொன்றாக வெளிப்படத் தொடங்கின. அடுத்த அறையின் நடுவில் மிதந்து கொண்டிருந்த பிரம்மாண்டமான கோர் ஒளிர ஆரம்பித்தது. அதுவே கேம் மாஸ்டரின் உண்மையான பலம் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். இப்போது அவர்கள் அந்த மையத்தை நோக்கித் தங்கள் இறுதி அடியை எடுத்து வைக்கத் தயாராகினர்.

Leave a comment