அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 82: இரண்டாம் நிலை நிழல் மண்டல ரகசியம்

இரண்டாம் நிலை நிழல் மண்டலத்தின் (Secondary Shadow Sector) இருண்ட இரும்பு கதவு பெரும் சத்தத்துடன் திறந்ததும், அங்கிருந்து வெளிப்பட்ட நீல நிற ஒளிக் கதிர்கள் அந்தப் பகுதியையே ஒளிரச் செய்தன. பால்கனியில் நின்ற அந்த மர்மமான நிழல் அவதாரம் மெதுவாகத் தன் கையை உயர்த்தி எழிலுக்கு ஏதோ ஒரு சைகையைக் காட்டியது. அந்தச் சைகை எந்தவிதமான ஆபத்தையும் உணர்த்தவில்லை, மாறாக அது ஒரு எச்சரிக்கைக் குறிப்பு போல இருந்தது. எழில் தன் இடது கையில் அணிந்திருந்த கேடயத்தை (Gauntlet) இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டான். அவனது கண்கள் அந்த அவதாரத்தின் ஒவ்வொரு அசைவையும் கூர்மையாகக் கவனித்தன. பவித்ரா உடனடியாக தனது டேட்டா-ஸ்டைலி மூலம் காப்பகத்தின் முனையத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட புதிய குறியீடுகளை ஸ்கேன் செய்யத் தொடங்கினாள். அவளது முகத்தில் வியர்வை துளிர்த்தது, என்றாலும் அவளது விரல்கள் விசைப்பலகையில் மின்னல் வேகத்தில் இயங்கின.

"எழில், இந்தச் சமிக்ஞை சாதாரணமானதல்ல," என்று பவித்ரா எச்சரித்தவாறே கூறினாள். "இது வெளிப்புற ஷேடோ நெட்வொர்க்கின் பிரதான கணினியிலிருந்து வராமல், அகாதமியின் பழைய உள் கட்டமைப்பிலிருந்து அனுப்பப்படுகிறது. யாரோ ஒருவர் நமக்குத் தெரியாமல் இந்தச் சுழற்சியைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள்." இதைக் கேட்ட கபில் தன் உடல் திறனை முழுமையாகக் குவித்து, அருகில் இருந்த படிகத் தூண்களைப் பாதுகாக்கும் வகையில் தனது நிலையை மாற்றிக் கொண்டான். அகாதமியின் விதிகளின்படி, இந்த இரண்டாம் நிலை மண்டலத்தில் ஒவ்வொரு நடவடிக்கையும் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரக் கெடுவிற்கு உட்பட்டது. நேரம் செல்லச் செல்ல, சுற்றியுள்ள சுவர்கள் சுருங்கத் தொடங்கும் அபாயம் இருந்தது.

எழில் சற்று யோசனையுடன் அந்தப் படிகத் தூண்களை நெருங்கினான். அந்தத் தூண்களுக்கு உள்ளே உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் மாணவர்களின் முகங்கள் இப்போது தெளிவாகத் தெரிந்தன. அவர்களின் நினைவுகள் இன்னும் முழுமையாக அழிக்கப்படவில்லை, மாறாக அவை ஒரு டிஜிட்டல் உறக்க நிலையில் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தன. "நாம் இந்தத் தூண்களின் முதன்மைக் குறியீட்டை மீட்டெடுக்க வேண்டும்," என்று எழில் உறுதியான குரலில் கூறினான். "கேம் மாஸ்டர் நம்மை இந்த இடத்திற்கு வேண்டுமென்றே அழைத்து வந்துள்ளார். இது ஒரு திறந்தவெளிப் புதிர் மட்டுமல்ல, நம்மைச் சோதிக்கும் ஒரு உளவியல் களம்." அவனது பேச்சில் இருந்த தெளிவு பவித்ராவுக்கும் கபிலுக்கும் புதிய நம்பிக்கையைக் கொடுத்தது. உடனடியாக அவர்கள் தங்கள் பணியைத் தொடர்ந்தனர்.

பவித்ரா தனது டேட்டா-ஸ்டைலி மூலம் தூண்களின் பாதுகாப்புச் சுவரை உடைக்க முயன்றபோது, திடீரென அந்த இடத்தின் வளிமண்டலம் மாறியது. தரையில் இருந்த ஹாலோகிராபிக் கட்டங்கள் சிவப்பு நிறத்தில் ஒளிரத் தொடங்கின. இது இரண்டாவது நிலை பாதுகாப்பு எச்சரிக்கையாகும். மேலே பால்கனியில் நின்ற அந்த நிழல் அவதாரம் இப்போது மெதுவாக மறைந்து, ஒரு சிறிய தரவுக் கோப்பை (Data file) எழிலின் கேடயத்திற்கு அனுப்பியது. எழில் தன் கைக் கேடயத்தை உயர்த்தியவுடன், அந்தத் தரவு தானாகவே பதிவிறக்கம் ஆனது. அது கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் காணாமல் போன மாணவர்களின் இறுதி இடத்தைப் பற்றிய மிக முக்கியமான வரைபடமாக இருந்தது. அதைப் பார்த்த எழிலின் கண்கள் ஆச்சரியத்தில் விரிந்தன.

"இது… இது நம் அண்ணன் விட்டுச்சென்ற மறைக்கப்பட்ட குறியீட்டின் நீட்சி!" என்று எழில் வியப்புடன் கூறினான். அந்த வரைபடம் அகாதமியின் மிக ஆழமான பகுதியில் உள்ள பிரதான கட்டுப்பாட்டு அறைக்குச் செல்லும் வழியைக் காட்டியது. இதுவரை தடை செய்யப்பட்டிருந்த அந்தப் பகுதி, இப்போது இந்த இரண்டாம் நிலை நிழல் மண்டலத்தின் வழியாக மட்டுமே திறக்க முடியும் என்ற உண்மை வெளிப்பட்டது. பவித்ரா அந்தத் தரவை உடனடியாகப் பகுப்பாய்வு செய்து உறுதிப்படுத்தினாள். "ஆம் எழில், நாம் சரியான திசையில்தான் நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால், கேம் மாஸ்டர் இதற்காக ஒரு பெரிய வலையை விரித்திருக்க வேண்டும்." என்று அவள் எச்சரித்தாள்.

கபில் தன் கைகளைத் தட்டி, தனது தசைகளைத் தளர்த்தியவாறு புன்னகைத்தான். "வலை எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும் சரி, அதை வெட்டித் தள்ளும் வழி நமக்குத் தெரிந்துவிட்டது," என்றான் தைரியமாக. குழுவின் இந்த ஒருமைப்பாடு அவர்களுக்குப் பெரிய பலத்தைக் கொடுத்தது. எழில் அந்த வரைபடத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு அடுத்த கட்ட நகர்வைத் திட்டமிட்டான். படிகத் தூண்களில் இருந்த மாணவர்களின் டிஜிட்டல் வடிவங்கள் இப்போது மெதுவான அதிர்வுகளை வெளிப்படுத்தத் தொடங்கின. அவர்களின் நினைவகப் பேழைகளைத் திறக்கும் திறவுகோல் இப்போது எழிலின் கையில் உள்ள கேடயத்திற்குள் பாதுகாப்பாகச் சேமிக்கப்பட்டிருந்தது.

அந்தக் கணத்தில், சுற்றியுள்ள சுவர்களில் இருந்து ஒரு மெல்லிய குரல் எதிரொலித்தது. அது கேம் மாஸ்டரின் குரல் அல்ல, மாறாக அகாதமியின் ஆரம்ப கால அமைப்பாளர் ஒருவரின் பதிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கைச் குரலாகும். "எவன் ஒருவன் நிழலின் ஆழத்தைத் தாண்டி ஒளியைத் தேடுகிறானோ, அவன் தன் கடந்த காலத்தின் உண்மையை எதிர்கொள்ள வேண்டும்," என்று அந்தக் குரல் ஆழமாகக் கூறியது. எழில் அந்த ஒலியைக் கவனித்தபடியே தன் அணியினரை அழைத்துக்கொண்டு அடுத்த பரிமாணக் கதவை நோக்கி வேகமாக நடக்கத் தொடங்கினான். அவர்கள் கடக்க வேண்டிய கடைசித் தடை இப்போது அவர்களின் கண்முன்னே நின்றது.

புதிய பரிமாணக் கதவின் திறப்பு விழாவை ஒத்த அந்த நிகழ்வு, அகாதமியின் பகல் மற்றும் இரவு உலகங்களுக்கு இடையிலான எல்லையை மெதுவாக்கியது. பவித்ரா தனது கடைசி குறியீட்டுச் சாவியைப் பயன்படுத்தி கதவின் பூட்டைத் தகர்த்தாள். பெருமளவு ஒளியும் நீல நிற டிஜிட்டல் துகள்களும் அவர்களைச் சூழ்ந்தன. எழில் பின்வாங்காமல் தன் நண்பர்களுடன் அந்தப் புதிய பாதைக்குள் தைரியமாக அடிவைத்தான். அடுத்த கட்ட சவாலும், கேம் மாஸ்டரின் முகத்திரையைக் கிழிக்கும் உண்மையும் அவனுக்காகக் காத்திருந்தன.

டிஜிட்டல் துகள்கள் மெதுவாக அடங்கியதும், எழிலும் அவனது அணியினரும் அகாதமியின் ஆழமான மத்திய கட்டுப்பாட்டு அறைக்குச் செல்லும் ஒரு நீண்ட கண்ணாடியிலான இடைநாழியில் அடிவைத்தனர். அந்தப் பாதையின் இருபுறமும் ஒளிர்ந்த மெய்நிகர் திரைகள், அகாதமியில் கடந்த காலங்களில் நடந்த ரகசியப் பயிற்சிகளையும், காணாமல் போன மாணவர்களின் அரிய நினைவுகளையும் தொடர்ச்சியாகக் காண்பித்தன. பவித்ரா தனது கையடக்கத் திரையை நோக்கித் தனது கவனத்தைத் திருப்பினாள். “எழில், இந்த அலைவரிசைகள் சாதாரணமானவை அல்ல. இங்கிருக்கும் அமைப்புகள் நம் சிந்தனை அலைகளை நேரடியாகக் கண்காணிக்கும் திறனைப் பெற்றுள்ளன. நமது அடுத்த நகர்வை நாம் நினைப்பதற்கு முன்பே இது கணிக்கக்கூடும்,” என்று நடுங்கும் குரலில் எச்சரித்தாள்.

எழில் தன் கைக் கேடயத்தை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, சுற்றியிருந்த ஒவ்வொரு திரை அமைப்பையும் உற்றுநோக்கினான். திடீரென அப்பாதையின் வெளிப்படைத் தரைப்பகுதி மெதுவாக அதிர்ந்து, இரண்டு பெரிய ஹாலோகிராபிக் கோபுரங்கள் அவர்களுக்கு முன்னால் வான்நோக்கி எழுந்தன. அந்த கோபுரங்களில் இருந்து அடர் நீல நிற லேசர் கதிர்கள் குறுக்கும் நெடுக்குமாகப் பாய்ந்து ஒரு நுட்பமான பாதுகாப்புக் கூட்டை உருவாக்கின. கபில் தன் வாளை உயர்த்தி, “இந்த லேசர் தடையை நாம் நேரடியாகப் பலத்தைப் பயன்படுத்தி உடைக்க முடியாது. ஒரு சிறிய தவறான நகர்வும் நம் அனைவரையும் இந்த கேம் உலகிலிருந்து நிரந்தரமாக வெளியேற்றிவிடும்,” என எச்சரித்தான்.

எழில் தன் கேடயத்தில் பதிவிறக்கமான புதிய வரைபடத்தைச் சோதித்தான். அதில் லேசர் கதிர்களின் அதிர்வெண்ணைக் கட்டுப்படுத்தும் ஒரு மறைமுகக் குறியீடு ஒளிரத் தொடங்கியது. “பவித்ரா, உனது குறியீட்டு அமைப்பை இந்த வரைபடத்தின் மூன்றாம் அடுக்கோடு உடனடியாக இணைக்க வேண்டும். கபில், நீ வலதுபுறக் கோபுரத்தின் ஆற்றல் மூலத்தைச் சற்றே திசைதிருப்பத் தயாராக இரு,” என்று எழில் துரிதமாகக் கட்டளையிட்டான். பவித்ரா கணநேரத்தில் தன் ஸ்டைலி மூலம் தரவுகளைப் பாய்ச்சத் தொடங்கினாள். கபில் தன் முழு பலத்தையும் பயன்படுத்தி வலது கோபுரத்தின் லென்ஸ் அமைப்பைச் சற்றே மாற்றினான். சில நொடிகள் நீடித்த கடுமையான பதற்றத்திற்குப் பிறகு, லேசர் கதிர்கள் தற்காலிகமாக மறைந்து பாதை திறந்தது.

அவர்கள் மூவரும் தாமதிக்காமல் முன்னேறிச் சென்று அப்பாதையின் இறுதி கதவை அடைந்தனர். அங்கே ஒரு பிரம்மாண்டமான டிஜிட்டல் கதவு நின்றது. அதன் மையத்தில் எழிலின் அண்ணன் பயன்படுத்திய அதே தனித்துவமான முத்திரை பிரகாசமாகப் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால், அந்த கதவைத் திறப்பதற்கான விசைப்பலகை சிவப்பு நிறத்தில் மின்னியதுடன், ஒரு புதிய உளவியல் சவாலை முன்வைத்தது: “உண்மையைக் காண விரும்புபவன், தனது மிக முக்கியமான நினைவை இங்குத் தியாகம் செய்ய வேண்டும்.” எழில் அதிர்ச்சியுடன் தன் நண்பர்களைப் பார்த்தான். அந்த கதவுக்குப் பின்னால் கேம் மாஸ்டரின் உண்மையான முகம் காத்திருக்கிறதா அல்லது வேறு ஏதேனும் ஆபத்தான பொறி காத்திருக்கிறதா என்ற கேள்வி அவர்களுக்குள் எழுந்தது.