தந்தையின் இல்லத்தில் மறைந்திருக்கும் ரகசியம்

தந்தையின் இல்லத்தில் மறைந்திருக்கும் ரகசியம்

டோம்-4 இன் அமைதியான மற்றும் சற்றுப் பாழடைந்த பழைய குடியிருப்புத் தெருக்களின் வழியே கிரனும் மீராவும் எச்சரிக்கையுடன் நகர்ந்தனர். அவர்கள் நின்றுகொண்டிருந்த இடம், கிரனின் தந்தை சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த பழைய இல்லத்தின் முன் பகுதி ஆகும். அந்த வீட்டின் கதவு துருப்பிடித்த இரும்புச் சட்டங்களுடன், காலத்தின் அழுகிய அடையாளங்களுடன் காட்சியளித்தது. வீட்டின் சுவர்களைச் சுற்றிலும் செடிகள் படர்ந்திருந்தன. அந்தச் சூழல் ஒருபுறம் கடந்த கால நினைவுகளை மீட்டெடுத்தாலும், மறுபுறம் எப்போது வேண்டுமானாலும் ரோந்து ரோபோக்கள் வரக்கூடும் என்ற பதற்றத்தையும் ஏற்படுத்தியது.

‘மீரா, இதுதான் அந்த வீடு. பாமா மாமா சொன்ன அடையாளங்கள் சரியாகப் பொருந்துகின்றன’ என்று கிரன் மெல்லிய குரலில் கூறிவிட்டு, தனது பழைய மர கித்தாரை மார்போடு அணைத்துக் கொண்டான். அவனது பழுப்பு நிறக் கண்களில் ஏக்கமும் உறுதியும் ஒரே நேரத்தில் நிழலாடின. மீரா தனது மஞ்சள் நிற ஜாக்கெட்டின் பைகளில் இருந்து சின்னக் கருவிகளை வெளியில் எடுத்தவாறே வீட்டின் பூட்டைப் பார்வையிட்டாள். அவளது முகம் தீவிரமான ஆராய்ச்சியாளரின் கவனத்துடன் பிரகாசித்தது.

‘கவலைப்படாதே கிரன், இந்தப் பழைய டிஜிட்டல் பூட்டு ரொம்பவும் பழமையானது. இவர்களின் மையக் குழுவின் நவீன சென்சார்களை விட இது மிகவும் எளிமையானது’ என்று புன்னகைத்த மீரா, தனது டேப்லெட்டைப் பூட்டின் கண்ட்ரோல் பாயிண்டோடு இணைத்தாள். சில வினாடிகளுக்கு மெல்லிய பீப் சத்தங்கள் கேட்டன. அடுத்த கணத்தில், துருப்பிடித்த பழைய கதவு மெதுவாகச் சத்தத்துடன் திறந்தது. உள்ளே நுழையும்போதே ஒரு பழைய புத்தகத்தின் வாசனையும், தூசி தட்டிய நினைவுகளும் அவர்களை வரவேற்றன.

உள்ளே நுழைந்தவுடன் கிரன் தனது கித்தாரின் கம்பிகளை மிக மெதுவான அதிர்வெண்ணில் மீட்டினான். அந்த ஒலியலை வீட்டின் சுவர்களில் பட்டு எதிரொலித்து, அங்கு வேறு ஏதேனும் ஆபத்தான சாதனங்கள் அல்லது மறைந்திருக்கும் மின்கலங்கள் உள்ளதா என்பதைச் பரிசோதித்தது. ‘எல்லாம் பாதுகாப்பாகத்தான் இருக்கிறது கிரன். இங்கு ஆபத்துகள் எதுவும் இல்லை’ என்று மீரா தனது ரோபோ உதவியாளரின் திரையைப் பார்த்துக் உறுதிப்படுத்தினாள். உடனடியாக அவர்கள் அந்த வீட்டின் நடு ஹாலில் ஒரு சிறிய பாதுகாப்பான முகாமை அமைத்தனர்.

மீரா சும்மா இருக்கவில்லை. அவள் உடனடியாக வீட்டின் மூலையில் இருந்த தூசி படிந்த பழைய கணினி அமைப்பைத் தனது டேப்லெட்டுடன் இணைத்தாள். பல வருடங்களாக மின்சாரம் இல்லாமல் முடங்கியிருந்த அந்தச் சாதனம், மீராவின் தொழில்நுட்பத் திறமையால் மெல்ல உயிர் பெற்றது. கணினியின் சிறிய திரை வெளிச்சத்தில் அவளது முகம் மின்னியது. ‘கிரன், இங்கு ஏதோ முக்கியமான தரவுகள் இருக்கின்றன. ஆனால் அவற்றை அணுக ஒரு கடவுச்சொல் தேவைப்படுகிறது’ என்று அவள் கூறினாள்.

கிரன் தனது தந்தையின் கடந்த கால நினைவுகளைச் சிந்தித்துப் பார்த்தான். அவனது தந்தை இசையையும் இயற்கையையும் நேசிப்பவர். ‘பாத்தா, அவர் எப்போதும் இசைக் குறிப்புகளைத்தான் பாதுகாப்பாக வைப்பார்’ என்று கூறிய கிரன், தனது கித்தாரில் ஒரு குறிப்பிட்ட மெல்லிசையை மீட்டினான். அந்த இசையின் அதிர்வெண்ணை மீராவின் டேப்லெட் உடனடியாகப் பதிவு செய்து கணினிக்கு அனுப்பியது. ஆச்சரியப்படும் விதமாக, அந்த இசைக் குறிப்பே கடவுச்சொல்லாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு கணினி முழுமையாகத் திறக்கப்பட்டது!

திரையில் கோடிக்கணக்கான பழைய ஆவணங்கள் திறந்தன. அப்போது வீட்டின் சுவரொட்டிகள் மற்றும் பழைய குடும்பப் புகைப்படங்களுக்குப் பின்னால் ஏதோ காகிதம் மடிக்கப்பட்டு மறைக்கப்பட்டிருப்பதை மீரா கவனித்தாள். அவள் உடனே ஓடிச் சென்று அந்தப் புகைப்படத்தை மென்மையாக விலக்கி, அதன் பின்னால் ஒட்டப்பட்டிருந்த ஒரு பழைய குறிப்பை எடுத்தாள். அது கிரனின் தந்தையின் கையெழுத்தில் எழுதப்பட்ட ரகசியக் குறிப்பு ஆகும்.

‘கிரன், இதைப் பார்!’ என்று மீரா உற்சாகத்துடன் அந்தக் காகிதத்தை நீட்டினாள். இருவரும் சேர்ந்து அந்தக் குறிப்பைப் படித்தனர். அந்தத் தாளில்தான் மையக் குழுவின் அடுத்த ரகசியத் திட்டம் பற்றிய அதிர்ச்சியூட்டும் தகவல் இடம் பெற்றிருந்தது. ‘அமைதியான மூடுபனி’ இயற்கையானது அல்லவென்றும், அது குமிழி நகரங்களின் உணர்ச்சிகரமான ஆற்றலைக் கட்டுப்படுத்த மையக் குழுவால் செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சோதனைக் கவசம் என்பதற்கான அறிவியல் ஆதாரங்கள் அதில் தெளிவாகக் குறிக்கப்பட்டிருந்தன. அதைப் பார்த்த கிரன் திகைத்துப் போனான்.