ரோபோக்களின் வளையத்தில் தப்பியோட்டம்

ரோபோக்களின் வளையத்தில் தப்பியோட்டம்

டோம்-4 குமிழி நகரத்தின் குடியிருப்புப் பகுதிக்குள் நுழைந்த கணத்தில், கிரனும் மீராவும் பெரும் ஆபத்தைச் சந்தித்தனர். சுரங்கப் பாதையின் முடிவு வாயில் திறந்ததும், காவலர் இன்பாவின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இயங்கும் ரோந்து ரோபோக்கள் அவர்களைச் சூழ்ந்து கொண்டன. அந்த மெட்டாலிக் ரோபோக்களின் கண்கள் சிவந்த ஒளியைப் பாய்ச்சின. அவற்றின் டிஜிட்டல் சென்சார்கள் கிரனின் கித்தார் வைத்துள்ள பெட்டியையும் மீராவின் டேப்லெட்டையும் உடனடியாக மோப்பம் பிடித்து எச்சரிக்கை ஒலியை எழுப்பின. காற்று மண்டலம் முழுவதும் ரோபோக்களின் இயந்திரத்தனமான ரீங்காரச் சத்தம் எதிரொலித்தது.

‘எச்சரிக்கை! அங்கீகரிக்கப்படாத நபர்கள்! உடனடியாகக் கீழ்ப்படியுங்கள்!’ என்று ஒரு இயந்திரக் குரல் உரக்கக் கத்தியது. சுற்றியிருந்த குமிழி வீடுகளின் சுவர்களில் அந்த எச்சரிக்கை எதிரொலித்தது. மீராவின் முகம் லேசாகப் பயத்தில் வெளிறியது. எனினும், அவள் பதற்றமடையாமல் தனது சிறிய ரோபோ உதவியைத் திறம்படப் பயன்படுத்தத் திட்டமிட்டாள். ‘கிரன், இந்த ரோபோக்களின் சென்சார்கள் நம்மைத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. நாம் சும்மா நின்றால் மாட்டிக் கொள்வோம். உனது கித்தார் ஒலியலைகளை வைத்து ஏதேனும் செய்!’ என்று துணிச்சலாகக் குரல் கொடுத்தாள்.

கிரன் ஒரு நிமிடம் கூட யோசிக்கவில்லை. தனது நீல நிற ஹூடீயின் தொப்பியைச் சரிசெய்து கொண்டவன், முதுகில் இருந்த தனது பழைய மர கித்தாரை உறுதியாகப் பற்றினான். அவனது பிரகாசமான பழுப்பு நிறக் கண்களில் ஒரு புதிய உறுதி பளிச்சிட்டது. ‘கவலைப்படாதே மீரா, தாத்தா சொல்லிக் கொடுத்த தந்திரத்தை இப்போது சோதித்துப் பார்ப்போம்’ என்று புன்னகைத்தவாறே கித்தாரின் கம்பிகளை வேகமாக மீட்டினான். அவனது விரல் நுனிகளிலிருந்து வெளிப்பட்ட ஒலியலைகள் காற்றில் தங்க மஞ்சள் நிற ஒளிக்கற்றைகளாகப் பரவின. அந்த அதிர்வெண் நேராகச் சுற்றியிருந்த ரோபோக்களின் சென்சார் ரிசீவர்களைத் தாக்கின.

உடனடியாக ரோபோக்களின் கண்கள் காட்டிய சிவப்பு ஒளி மாறி நீல நிறமாக மாறியது. அவற்றின் மத்திய கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு அந்த விசித்திரமான ஒலியலை அதிர்வெண்ணால் குழப்பமடைந்தது. ரோபோக்கள் ஒரே இடத்தில் வின் என்ற சத்தத்துடன் சுழலத் தொடங்கின. அவற்றுக்கு இடையேயான தகவல் தொடர்பு தற்காலிகமாகத் துண்டிக்கப்பட்டது. இந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட மீரா, தனது டேப்லெட்டில் வேகமாகத் தட்டச்சு செய்து, ரோபோக்களின் பார்வைத் திசையைத் திசை திருப்பும் ஒரு டிஜிட்டல் சிக்னலை அப்பகுதியில் உள்ள பழைய விளக்குக் கம்பங்களுக்கு அனுப்பினாள். கம்பங்களில் இருந்த விளக்குகள் திடீரென மாறி மாறி ஒளிரவே, ரோபோக்கள் அந்த ஒளியைத் தேடி வேறு திசைக்கு நகர்ந்தன.

‘இப்போதுதான் சரியான சமயம், கிரன்! ஓடு!’ என்று கத்தியவாறே மீரா முன்னால் ஓடினாள். கிரனும் அவளது பின்னால் தனது கித்தாரைப் பிடித்தபடியே மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்தான். ரோபோக்களின் வளையத்திலிருந்து வெற்றிகரமாகத் தப்பிய அவர்கள், டோம்-4 இன் குறுகிய மற்றும் அமைதியான பழைய குடியிருப்புத் தெருக்களுக்குள் நுழைந்து மறைந்தனர். அந்தத் தெருக்களில் நவீன காலப் பெருநகரங்களின் ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல், சற்று அமைதியான பழைய காலத்து வீடுகள் வரிசையாக நின்றிருந்தன. சுற்றியுள்ள வீடுகளின் ஜன்னல்கள் அனைத்தும் மூடிக்கிடந்ததால் மனித நடமாட்டம் குறைவாக இருந்தது.

இருவரும் மூச்சு வாங்க ஓடிவந்து ஒரு மூலைச் சுவரில் சாய்ந்து நின்று பெருமூச்சு விட்டனர். ஆபத்தான ரோந்து ரோபோக்களிடமிருந்து தப்பியோடிய மகிழ்ச்சி அவர்களின் முகங்களில் நிம்மதியான புன்னகையை வரவழைத்தது. அப்போது மீரா தனது கையில் இருந்த டேப்லெட்டைப் பார்த்துக் கொண்டே வியப்புடன் கூறினாள், ‘கிரன், நாம் தப்பித்த திசை மிகவும் சரியானது போலிருக்கிறது. வரைபடத்தின்படி பார்த்தால் நாம் இப்போது நின்றுகொண்டிருக்கும் தெரு மிகவும் முக்கியமான ஒன்று…’

கிரன் அவளது பேச்சைக் கேட்டுக் கொண்டே தன் எதிரில் இருந்த வீட்டை நிமிர்ந்து பார்த்தான். அவனது கண்கள் ஆச்சரியத்தால் விரிந்தன. அந்த வீட்டின் முகப்பில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த பழைய பெயர்ப்பலகையும், சுவரில் படர்ந்திருந்த மரச் செடிகளும் அவனுக்கு ஏதோ பரிச்சயமான உணர்வைத் தந்தன. அது வேறு எவர் வீடும் அல்ல; பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிரிந்து சென்ற அவனது தந்தையின் பழைய இளமைக் கால இல்லம் அதுவேதான்! அந்த வீட்டின் கதவு பாதியளவு திறந்து கொண்டு பழைய நினைவுகளைச் சுமந்தபடி அவர்களுக்கு வரவேற்பு அளிப்பது போல் காட்சியளித்தது.