அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 35: எழிலின் புதிய சவால்

எழிலின் புதிய சவால்

குரோனோஸ் அகாதமியின் அதிநவீன மற்றும் மாயாஜால டிஜிட்டல் சூழல் நிறைந்த மையக் கோபுரத்தின் உள்ளே, பத்தாவது நிமிடத்திற்கான நேரக்கட்டுப்பாட்டு கருவி மென்மையாக ஒளிரத் தொடங்கியது. எழில் தன் கையில் இருந்த ஹாலோகிராபிக் புதிர்த் டேப்லெட்டைப் பார்த்தான். அதன் திரை முழுவதும் விசித்திரமான எண்களும் குறியீடுகளும் அதிவேகமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தன. கேம் மாஸ்டரின் சோதனைக் கூடத்திற்குள் நுழைந்த பிறகு, அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வொரு நொடியும் மிகவும் ஆபத்தானது என்பதை அவனது கூர்மையான கண்கள் உணர்ந்திருந்தன. பக்கத்தில் இருந்த பவித்ரா தனது இரட்டை டேட்டா-ஸ்டைலி கருவிகளைக் கொண்டு பாதுகாப்புச் சுவர்களை ஒவ்வொன்றாக உடைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“எழில், இந்த முறை கேம் மாஸ்டர் சாதாரண குறியீடுகளைப் பயன்படுத்தவில்லை. இது முற்றிலும் புதிய பரிமாணக் குறியீடு. இதைக் கடக்க நாம் நமது கடந்த கால அனுபவங்களை இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்” என்று பவித்ரா தன் ஸ்மார்ட்-கண்ணாடியைத் சரிசெய்துகொண்டே எச்சரித்தாள். அவளது குரலில் லேசான எச்சரிக்கை உணர்வு இருந்தது. ஆனால் அவளது விரல்களின் வேகம் குறையவில்லை. அகாதமியின் ரகசிய காப்பாளராகவும் சிறந்த குறியீட்டு நிபுணராகவும் அவள் ஆற்றிய பணிகள் இப்போது அவளுக்குப் பெரிதும் உதவின.

கபில் தன் இடது கையில் ஸ்மார்ட் டாக்டிக்கல் கௌன்ட்லெட்டின் ஒளியை அணைத்துவிட்டு, பாதையின் இருண்ட மூலைகளை உற்று நோக்கினான். சென்ட்ரி ரோபோக்களின் அடுத்த அலை எப்போது வேண்டுமானாலும் வரலாம் என்ற நிலை இருந்ததால், அவன் தன் உடல் திறனைப் பயன்படுத்தி குழுவிற்குப் பாதுகாப்பான அரணாக நின்றான். “பவித்ரா, உனக்கு இன்னும் எவ்வளவு நேரம் தேவைப்படும்? எதிரியின் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் நம்மைச் சுற்றிலும் இறுக்கமாகிக் கொண்டே செல்கின்றன” என்று கபில் சற்று பதற்றத்துடன் கேட்டான்.

“இன்னும் இரண்டு நிமிடங்கள். ஆனால் இதிலுள்ள முக்கியச் சிக்கல் என்னவென்றால், கேம் மாஸ்டர் நம்மைத் திசைதிருப்பச் செயற்கையான தரவு அலைகளை அனுப்பிக் கொண்டிருக்கிறார்” என்று பவித்ரா பதில் அளித்துவிட்டு, தனது கணினிப் பலகையில் அதிவேகமாகத் தட்டச்சு செய்தாள். அவளது முகத்தில் வியர்வை துளிர்த்தாலும், அவளது சிந்தனைத் தெளிவு சற்றும் குறையவில்லை. எழில் அவளுக்கு அருகில் வந்து, டேப்லெட்டில் ஓடும் கணிதச் சமன்பாடுகளைத் தன் கூர்மையான பார்வையால் ஆராய்ந்தான்.

“பவித்ரா, அந்தத் தரவு அலையின் மையத்தில் ஒரு சிறிய பிழை இருக்கிறது பார். கேம் மாஸ்டர் தனது சொந்தப் பாதுகாப்புக் குறியீட்டில் ஒரு பழைய கணித விதியைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். அதைக் கொண்டு நாம் இந்தச் சுவரை உடைக்க முடியும்” என்று எழில் தன் விரலால் திரையின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதைத் தொட்டுக் காட்டினான். அவனது கணிதப் புத்தி கூர்மை அந்தச் இக்கட்டான சூழ்நிலையிலும் மிகச்சரியாக வேலை செய்தது.

அவர்கள் இருவரும் இணைந்து உருவாக்கிய அந்தத் தற்காலிக வைரஸ் நிரல், கேம் மாஸ்டரின் பிரதான கணினிக்குள் ஊடுருவியது. அடுத்த கணத்தில், பிரம்மாண்டமான ஹாலோகிராபிக் கதவுகள் மெல்லத் திறந்தன. அந்தத் திறக்கப்பட்ட கதவின் வழியே நீல நிற நியான் ஒளியும், டிஜிட்டல் சர்க்யூட் வரிகளால் ஆன பிரம்மாண்டமான அறையும் வெளிப்பட்டன. அங்கே ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு காணாமல் போன மாணவர்களின் டிஜிட்டல் வடிவங்கள் காப்சூல்களில் மிதந்து கொண்டிருப்பதைக் கண்டனர். அந்தக்காட்சி அவர்களுக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியைத் தந்தது.

பேராசிரியர் அக்ஷயா நூலகத்திலிருந்து அனுப்பிய எச்சரிக்கைச் செய்தி எழிலின் கௌன்ட்லெட்டில் ஒளிரத் தொடங்கியது. “எழில், உங்களைச் சுற்றியுள்ள ஆற்றல் மையம் இப்போது செயல்படத் தொடங்கியுள்ளது. கேம் மாஸ்டர் உங்களைச் சிக்க வைக்க ஒரு புதிய கண்ணியை உருவாக்கியுள்ளார். உடனடியாக அடுத்த கட்ட புதிரைத் தீர்க்கத் தொடங்குங்கள்” என்றார் அவர். அந்த எச்சரிக்கை எழிலின் குழுவை மேலும் உஷார்படுத்தியது.

எழில் அந்தத் திரையை உற்றுப் பார்த்துவிட்டு, தன் நண்பர்களைப் பார்த்து உறுதியான குரலில் கூறினான், “நாம் இவ்வளவு தூரம் வந்துவிட்டோம். மாணவர்களை மீட்கும் நேரம் இதுவே. கேம் மாஸ்டரின் முகத்திரையைக் கிழிக்கும் இறுதிப் புதிரைத் தீர்க்கத் தயாராகுங்கள்.” அவனது கண்களில் ஒரு புதிய தீர்க்கமான ஒளி மின்னியது, அது அடுத்த கட்டப் போருக்கான தொடக்கமாக அமைந்தது.

புதிய சவாலின் விளிம்பு

நீல நிற நியான் ஒளி எழில் மற்றும் அவனது குழுவினரின் முகங்களில் பிரதிபலித்தது. காப்சூல்களில் மிதந்து கொண்டிருந்த டிஜிட்டல் வடிவங்கள் வெறும் மாயை அல்ல என்பதை அவர்களின் கௌன்ட்லெட்டுகள் உறுதிப்படுத்தின. அந்த அமைப்பின் மையப்பகுதியில் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஹாலோகிராபிக் கடிகாரம் எதிர்மறை எண்ணில் பின்னோக்கி ஓடத் தொடங்கியது. இன்னும் சரியாக மூன்று நிமிடங்களில் அகாதமியின் முழு பாதுகாப்பு அமைப்பும் முற்றிலுமாக முடக்கப்பட்டுவிடும் அபாயம் இருந்தது. பவித்ரா உடனடியாகத் தன் முனையத்தை அந்த மையக் கட்டமைப்புடன் இணைத்து, தரவுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்யத் தொடங்கினாள். அவளது கண்கள் திரையில் ஓடும் பச்சைக் குறியீடுகளை ஊடுருவிப் பார்த்தன.

“கபில், மேற்குப் பக்கச் சுவர்களில் இருந்து மின்காந்த அலைகள் தீவிரமடைகின்றன. சென்ட்ரி ரோபோக்களின் புதிய அலை இந்த முறை சாதாரண ஆயுதங்களால் கட்டுப்படுத்த முடியாதவை” என்று எச்சரித்த பவித்ரா, தனது மென்பொருள் திறமையால் அந்தப் பாதையைத் தற்காலிகமாகத் தடுத்தாள். கபில் தன் கௌன்ட்லெட்டில் உள்ள ஆற்றல் அளவைச் சரிபார்த்துவிட்டு, உறுதியான குரலில் கூறினான், “நீங்கள் உங்கள் வேலையைத் தொடருங்கள் பவித்ரா. இந்தப் பகுதியைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பு என்னுடையது.” அவன் அந்த இருண்ட நடைபாதையின் நுழைவாயிலில் நிலைநின்று, தனது தற்காப்பு ஆற்றலைச் செயல்படுத்தினான்.

எழில் அந்த விசித்திரமான அறையின் நடுவே இருந்த பிரதான கன்சோலை நெருங்கினான். அதன் மேல் பகுதியில் மிதந்த ஒளிக்கீற்றுகள் கடந்த காலத்தில் காணாமல் போன மாணவர்களின் கல்வி விவரங்களைக் காட்டியது. பேராசிரியர் அக்ஷயா அனுப்பிய எச்சரிக்கைச் செய்தி மீண்டும் ஒளிரவே, எழில் அந்தக் கணினியின் மையத் தரவுத் தளத்தில் ஒரு விசித்திரமான முத்திரையைக் கண்டான். அது அகாதமியின் நிறுவனர்களில் ஒருவரால் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பயன்படுத்தப்பட்ட பழைய குறியீட்டு முறை. கேம் மாஸ்டர் அந்த ரகசியத்தை எப்படித் தெரிந்து கொண்டார் என்ற கேள்வி எழிலின் மனதில் வலுத்தது.

“இது சாதாரண விளையாட்டு அல்ல. அகாதமியின் அடிக்கல் நாட்டப்பட்டபோதே இந்தக் கேம்-வேர்ல்ட் முறை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது” என்று முணுமுணுத்த எழில், தன் டேப்லெட்டைப் பயன்படுத்தி அந்த பழைய குறியீட்டிற்கான விடையைத் தேடத் தொடங்கினான். அவனது விரல்கள் திரையில் மின்னல் வேகத்தில் இயங்கின. அவனது ஒவ்வொரு அடியும் இந்தச் சோதனையிலிருந்து தப்ப மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்த அகாதமியின் உண்மையான முகத்திரையைக் கிழிப்பதற்கும் வழிவகுத்தது. நண்பர்களின் கூட்டு முயற்சியும் அவர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையும் அந்த இருண்ட அறையில் ஒரு புதிய ஒளியைப் பாய்ச்சியது. இறுதிப் புதிரைத் தீர்க்கும் தருணம் நெருங்கிவிட்டதை உணர்ந்த எழில், தன் குழுவினரை எச்சரித்துக்கொண்டே அடுத்த கட்டக் குறியீட்டை உள்ளிடத் தயாரானான்.

கடிகாரத்தின் முட்கள் நிமிடத்திற்கு ஒருமுறை பெரும் சத்தத்துடன் பின்னோக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்க, அறையின் வெப்பநிலை சற்றுக் குறைந்து உறைநிலையை நெருங்கியது. பவித்ராவின் விரல்கள் விசைப்பலகையில் துரிதமாகச் செயல்பட்டு, மையக் கணினியின் பாதுகாப்புச் சுவர்களை ஒவ்வொன்றாக உடைத்தன. “எழில், இன்னும் தொண்ணூறு விநாடிகள் மட்டுமே மீதமுள்ளன. இந்தச் சுழற்சி முடிந்தால், முழு அகாதமியும் கேம் மாஸ்டரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் முழுமையாகச் சென்றுவிடும்” என்று அவள் தனது முனையத்திலிருந்து கத்தினாள். கபில் மேற்குப் பாதை வாசலில் ரோபோக்களின் தாக்குதலைத் தன் ஒற்றைக் கௌன்ட்லெட் மூலம் தடுத்துக் கொண்டிருந்தான்; அவனது ஆற்றல் கவசம் நீல நிற மின்பொறிகளுடன் வெடித்துச் சிதறியது, ஆனாலும் அவன் பின்வாங்கவில்லை. எழில் தன் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, அந்தப் பழைய நிறுவனரின் குறியீட்டில் இருந்த கடைசி இலக்கத்தைத் தன் டேப்லெட்டில் தட்டினான். ஒரு மெல்லிய ரீங்காரச் சத்தத்துடன், பிரதான கன்சோலில் இருந்த சிவப்பு நிற எச்சரிக்கை ஒளி திடீரென அமைதியான நீல நிறமாக மாறியது. ஹாலோகிராபிக் கடிகாரம் அப்படியே உறைந்து நின்றது. காப்சூல்களில் சிக்கியிருந்த மாணவர்களின் டிஜிட்டல் வடிவங்கள் விடுபட்டு, உண்மையான வடிவங்களாக மெல்ல தரையில் இறங்கத் தொடங்கின. இந்த வெற்றிகரமான நகர்வு அகாதமியின் ரகசியங்களை வெளிக் கொண்டுவருவதற்கான பாதையை அகலத் திறந்தது.