அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 33: பரிமாணக் கியூபின் வீழ்ச்சியும் புதிய ரகசியமும்

குரோனோஸ் அகாதமியின் மையக் கட்டுப்பாட்டு அறைக்குள் நுழைந்த எழில், தன் ஸ்மார்ட் டாப்டிகல் கௌன்ட்லெட் திரையை வேகமாக இயக்கினான். பத்தாவது நிமிடம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்த கவுன்டவுன் டைமர் டிஜிட்டல் திரையில் சிவப்பு நிறத்தில் ஒளிரத் தொடங்கியது. அந்த அறையின் விளிம்புகளில் மிதந்த டிஜிட்டல் பாட்களுக்குள் காணாமல் போன மாணவர்கள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருப்பதுபோல் தெரிந்தனர். அவர்களின் உடலில் மின்னும் நீல நிற ஆற்றல் கதிர்கள், மத்திய கோபுரத்தின் பிரதான மையத்துடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. இது சாதாரண மாயை அல்ல; மாணவர்களின் நினைவாற்றலை உறிஞ்சி அகாதமியின் அடுத்த கட்ட பரிமாணத் திறனுக்காகப் பயன்படுத்தும் ஒரு மேம்பட்ட அமைப்பாகும் என்பதை எழில் தெளிவாக உணர்ந்துகொண்டான்.

“எழில், கேம் மாஸ்டரின் பாதுகாப்பு அடுக்குகள் இப்போது மிகவும் தீவிரமாகியுள்ளன. நாம் இந்த முதல் முனையத்தை உடனே ஹேக் செய்ய வேண்டும், இல்லையெனில் முழு அமைப்பும் நம்மைத் தனிமைப்படுத்திவிடும்” என்று பவித்ரா தனது டூயல் டேட்டா ஸ்டைலியை மின்னல் வேகத்தில் விசைப்பலகையில் தட்டியவாறு எச்சரித்தாள். அவளது முகம் வியர்வையில் நனைந்திருந்தாலும், குறியீட்டு வரிகளைத் தேடும் அவளது பார்வையில் துளியும் சோர்வு இல்லை. அருகில் நின்று கொண்டிருந்த கபில் தனது உடல்திறனைப் பயன்படுத்தி, அறையின் நுழைவாயிலை நோக்கி வர முயன்ற சிறிய டிஜிட்டல் சென்ட்ரி ரோபோக்களின் பாதையைத் தன் ஷீல்டு கருவியால் தடுத்து நிறுத்தினான்.

“கபில், வலதுபுற சுவரில் உள்ள ஆற்றல் குழாயை உடைத்துவிடு! அதுதான் சென்ட்ரி ரோபோக்களுக்கான பிரதான மின்சார இணைப்பு” என்று எழில் கட்டளையிட்டான். ஒரு நொடியும் தாமதிக்காமல் கபில் தன் முழு பலத்தையும் பயன்படுத்தி அந்தப் பகுதியில் குதித்து, ஒளிரும் சுவிட்சை நோக்கித் தன் கைப்பட்டையை வீசினான். ஒரு சிறிய மின் பொறிதியுடன் அந்த ரோபோக்களின் இயக்கம் நின்றுபோனது. அதே நேரத்தில், பவித்ரா ஸ்கிரீனில் ஒரு புதிய கோப்பைப் பிரித்து, “எழில்! கேம் மாஸ்டரின் இரண்டாவது புதிர்க்கான அல்காரிதம் இதோ கிடைத்துவிட்டது. இது கணிதச் சமன்பாடுகளுடன் தொடர்புடையது அல்ல, இது கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாக அகாதமி பதிவேடுகளிலிருந்து மறைக்கப்பட்ட மாணவர்களின் அடையாள எண்களின் கூட்டுத்தொகை!” என்று குரல் உயர்த்தினாள்.

எழில் உடனடியாக தனது ஹாலோகிராபிக் டேப்லெட்டில் அந்த எண்களை உள்ளீடு செய்தான். பேராசிரியர் அக்ஷயா நூலகத்திலிருந்து அனுப்பிய கடைசி எச்சரிக்கை ஒலியும் அவனது காதில் ஒலித்தது — ‘குழந்தைகளே, கேம் மாஸ்டரின் பிரதான சுவிட்ச் நடு அறையின் உச்சியில் உள்ளது. அதை அடைவதற்கு நீங்கள் பரிமாணத் தடைகளைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டும்’. எழில் தனது விழித்திறனை ஒருமுகப்படுத்தி, அந்தப் புதிரின் கடைசி இலக்கத்தை நிரப்பினான். உடனே அறையின் நடுவே இருந்த தரைப்பகுதி இரண்டாகப் பிளந்து, மேலே செல்லும் ஒரு ஒளிரும் படிக்கட்டு வெளிப்பட்டது. ஆனால் அந்தப் படிக்கட்டின் நடுவே ஒரு பிரம்மாண்டமான கியூப் வடிவிலான பாதுகாப்புச் சுமை சுழன்றுகொண்டிருந்தது.

“இதுதான் அந்த இரண்டாவது நிலைச் சவால்” என்று பவித்ரா மூச்சு வாங்கக் கூறினாள். எழில் சற்றும் யோசிக்காமல் தனது வியூகக் கௌன்ட்லெட்டைப் பயன்படுத்தி அந்தச் சுழலும் கியூபின் சுழற்சி வேகத்தைக் கணக்கிட்டான். அதன் மையத்தில் ஒரு சிறிய கருப்பு நிற புள்ளி துடித்துக்கொண்டிருந்தது. அதுவே அந்தச் சவாலின் பலவீனமான பகுதி என்பதை அவன் கண்டுகொண்டான். “பவித்ரா, என்னை அந்தத் தளம் வரை ஊடுருவ உன்னுடைய சிக்னல் பூஸ்டர் வேண்டும். கபில், என் பின்னால் வந்து இந்தச் சுழலும் அலகுக்கு எதிராகக் காப்பரண் கொடு” என்று கட்டளையிட்டபடி எழில் அந்த ஒளிரும் படிக்கட்டை நோக்கிப் பாய்ந்தான். அகாதமியின் இரவுக் கால நிழல் உலகை எதிர்த்து அவர்கள் நடத்தும் இந்தத் துணிச்சலான போராட்டம் உச்சகட்டத்தை எட்டியிருந்தது.

பரிமாணக் கியூபின் வீழ்ச்சியும் புதிய ரகசியமும்

எழில் அந்த ஒளிரும் படிக்கட்டுகளில் மின்னல் வேகத்தில் ஏறினான். அவனது காலடியில் பதிந்த ஒவ்வொரு படியும் டிஜிட்டல் அலைகளை ஏற்படுத்தியது. சுழன்று கொண்டிருந்த கியூபின் மையத்தில் இருந்த கருப்புப் புள்ளியை நெருங்குவது அவ்வளவு எளிதாக இல்லை. ஒவ்வொரு முறையும் கியூப் சுழலும்போது அது ஒரு கடுமையான காந்த விசையை வெளிப்படுத்தியது, அது எழிலை பின்னோக்கித் தள்ள முயன்றது. எனினும், பவித்ராவின் சிக்னல் பூஸ்டர் சரியான நேரத்தில் வேலை செய்து, எழிலின் கௌன்ட்லெட்டிற்குத் தேவையான நிலைப்புத் தன்மையை வழங்கியது.

“கபில், இப்போது!” என்று எழில் கத்தினான். கபில் தன் பிரம்மாண்டமான ஷீல்டு கருவியை உயர்த்தி, கியூபிலிருந்து வெளியேறிய மின்சார அலைகளைத் தன் மீது ஏற்றுக்கொண்டு ஒரு பெரிய கேடயமாக மாறினான். அந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட எழில், தன் கௌன்ட்லெட்டின் ஆற்றல் பிளேடை வெளிப்படுத்தி, கியூபின் மையப் புள்ளியில் துல்லியமாகக் குத்தினான். ஒரு சிறிய வெடிப்புச் சத்தத்துடன், அந்தப் பிரம்மாண்டமான கியூப் பல நூறு ஒளிரும் டிஜிட்டல் துண்டுகளாக உடைந்து சிதறியது.

அறையின் மறுமுனையில் இருந்த பிரதான கட்டுப்பாட்டு அறை இப்போது தெளிவாகத் தெரிந்தது. அங்கே மிதந்து கொண்டிருந்த நீல நிற ஆற்றல் கதிர்கள் அனைத்தும் துண்டிக்கப்பட்டு, உறக்கத்தில் இருந்த மாணவர்கள் மெல்லக் கண்விழிக்கத் தொடங்கினர். பவித்ரா தனது டேப்லெட்டில் ஓடிக்கொண்டிருந்த குறியீடுகளைச் சரிபார்த்துவிட்டு மகிழ்ச்சியுடன் குரல் கொடுத்தாள். “எழில், நாம் முதல் கட்டத் தரவுகளை வெற்றிகரமாக மீட்டுவிட்டோம்! மாணவர்களின் நினைவாற்றல் முற்றிலும் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால்… கேம் மாஸ்டரின் பிரதான மையத்திலிருந்து ஒரு அவசரத் தகவல் வெளிவருகிறது.”

எழில் கட்டுப்பாட்டு அறைக்கு அருகில் சென்று திரையைப் பார்த்தான். அங்கே அகாதமியின் அஸ்திவாரத்தை மாற்றியமைக்கும் ஒரு ரகசிய வரைபடம் தோன்றியது. பேராசிரியர் அக்ஷயா குறிப்பிட்ட பிரதான சுவிட்ச் உண்மையில் அகாதமியின் நிலவறைக்குள் இல்லை; அது இந்த கேம்-வேர்ல்ட் அமைப்பின் உருவாக்கியவரின் உண்மையான அறைக்குள் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த மோதல் இன்னும் முடியவில்லை என்பதை அந்தத் தகவல் உணர்த்தியது. அடுத்த கட்டப் போருக்கான பாதை இப்போது அவர்களுக்குத் தெளிவாகத் திறந்திருந்தது.

உருவாக்கியரின் ரகசிய சன்னதி

எழில் திரையில் தெரிந்த வரைபடத்தை ஆழமாக உற்றுநோக்கினான். அந்த வரைபடத்தில் அகாதமியின் அதிநவீன சிமுலேஷன் தளங்களுக்கு அடியில் மறைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு ரகசிய வழிப்பாதை ஒளிரத் தொடங்கியது. “இந்த அறை சாதாரண டிஜிட்டல் குறியீடுகளால் உருவாக்கப்பட்டது அல்ல, இது அகாதமியின் உண்மையான நிறுவனரின் மூல நினைவுகளுடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது” என்று பவித்ரா வியப்புடன் கூறினாள். அதே நேரத்தில், கண்விழித்த மாணவர்கள் தங்களுக்கு என்ன நடந்தது என்று தெரியாமல் குழப்பத்துடன் சுற்றிலும் பார்த்தனர். கபில் அவர்களை அமைதிப்படுத்தி, பாதுகாப்பான மண்டலத்திற்கு அழைத்துச் செல்லத் தொடங்கினான்.

எழில் தன் கௌன்ட்லெட்டில் அந்த வரைபடத்தின் ஆயங்களைப் பதிவிறக்கம் செய்தான். அப்போது திரையில் சிவப்பு நிறத்தில் ஒரு புதிய எச்சரிக்கைச் செய்தி பளிச்சிட்டது: ‘முதன்மை கணினி ஆக்கிரமிப்பு கண்டறியப்பட்டது. தானியங்கி அழிவுத் திட்டம் தொடங்குகிறது.’ சுவர்கள் அதிர்ந்தன. அறையின் மூலையிலிருந்த மின்மினி விளக்குகள் அனைத்தும் சிவப்பு நிறமாக மாறின. கேம் மாஸ்டர் தங்கள் இருப்பைக் கண்டறிந்துவிட்டான் என்பதை எழில் உணர்ந்தான்.

“நாம் இங்கிருந்து உடனடியாக வெளியேற வேண்டும்! பத்து நிமிடங்களில் இந்தத் தளம் முற்றிலும் பூட்டப்பட்டுவிடும்!” என்று பவித்ரா கத்தினாள். ஆனால் எழில் பின்வாங்கவில்லை. அந்த வரைபடத்தின் மையத்தில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த குறியீடு அவனது தந்தை அகாதமியில் விட்டுச் சென்ற பழைய ஆராய்ச்சிக் குறியீட்டுடன் கச்சிதமாகப் பொருந்தியது. “பவித்ரா, இந்த பாதை நம்மை ஆபத்திற்கு மட்டுமல்ல, என் தந்தையின் மறைவுக்குப் பின்னணியில் இருக்கும் உண்மைக்கும் அழைத்துச் செல்லும்” என்று எழில் உறுதியான குரலில் கூறினான்.

மூவரும் நிலவறையின் பக்கவாட்டிலிருந்த அவசர வழிப்பாதையை நோக்கி விரைந்தனர். பின்னால் டிஜிட்டல் தளங்கள் ஒவ்வொன்றாக நொறுங்கி விழுந்தன. அவசர வழியின் கதவை அடையும் தருணத்தில், அதன் நடுவே ஒரு புதிய டிஜிட்டல் முத்திரை தோன்றியது. அது உருவாக்கியவரின் கைரேகையைக் கோரியது. எழில் சற்றும் தயங்காமல் தன் கையை அந்த ஒளிரும் முத்திரையின் மீது வைத்தான். கதவு திறந்தது, ஆனால் அதற்குப் பின்னால் காத்திருந்தது ஒரு இருண்ட, முடிவில்லாத பரிமாண இடைவெளி.