அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 37: குரோனோஸ் அகாதமியின் மையக் கட்டுப்பாட்டு அறையின் நீல நிற நியான் ஒளியில்

குரோனோஸ் அகாதமியின் மையக் கட்டுப்பாட்டு அறையின் நீல நிற நியான் ஒளியில், பத்தாவது நிமிடத்திற்கான கவுண்டன் டோர் டைமர் மிக வேகமாக ஒளிரத் தொடங்கியது. எழில் தன் கையில் இருந்த ஹாலோகிராபிக் புதிர்த் பலகையை இறுக்கமாகப் பிடித்தபடி, காப்பகத்தின் குவாண்டம் பூட்டைக் கடந்த பாதையை உற்றுப் பார்த்தான். அந்த மையச் சுவரின் திரைகளில், ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மாயமான மாணவர்களின் டிஜிட்டல் வடிவங்கள் உறங்கும் பாடுகள் மெல்லிய ஊதா நிற ஒளியில் அசைந்தன. அகாதமியின் நிழல் விளையாட்டு உலகம் சாதாரண மாயை அல்ல; அது மனிதர்களின் நினைவுகளையும் ஆற்றலையும் டிஜிட்டல் வடிவமாக மாற்றிச் சேமிக்கும் ஒரு பிரம்மாண்டமான பரிமாணச் சுழற்சி இயந்திரம் என்பது இப்போது தெளிவாகப் புரிய ஆரம்பித்தது. எழிலின் முகத்தில் எந்தச் சோர்வும் இல்லை; மாறாக, தன் அண்ணனையும் மற்ற மாணவர்களையும் எப்படியாவது மீட்டுவிட வேண்டும் என்ற உறுதியும் கூர்மையான புத்தி கூர்மையும் அவன் கண்களில் தெளிவாகத் தெரிந்தன.

‘பவித்ரா, கேம் மாஸ்டரின் இரண்டாவது நிலைச் புதிரின் சிக்னல் எங்கிருந்து ஒளிர்கிறது என்று பார்! இந்தத் தற்காலிக பாதுகாப்புச் சுவர் இன்னும் சில நிமிடங்களுக்கு மேல் தாக்குப்பிடிக்காது,’ என்று எழில் தனது ஸ்மார்ட் காண்டலெட் கவசத்தின் மூலம் அவளிடம் அவசரமாகக் கூறினான். பவித்ரா தனது இரட்டை டேட்டா-ஸ்டைலி கருவிகளைக் கொண்டு காப்பகத்தின் முக்கிய நெட்வொர்க்கை மின்னல் வேகத்தில் ஹேக் செய்துகொண்டிருந்தாள். அவளது சில்வர் ஸ்மார்ட் கண்ணாடியில் குவாண்டம் குறியீடுகள் வரிகளாக ஓடிக்கொண்டிருக்க, அவள் தன் கணினித் திறனால் அந்தப் புதிரின் பிரதான முத்திரையை உடைக்க முயன்றாள். ‘எழில், கேம் மாஸ்டர் சாதாரண ஆள் அல்ல. அவன் அகாதமியின் கட்டமைப்பையே தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறான். இந்தத் தரவுக் குறியீட்டின் பின்னால் ஒரு பெரிய ஆபத்து மறைந்துள்ளது,’ என்று பவித்ரா எச்சரித்தாலும், அவளது விரல்கள் துரிதமாகச் செயல்பட்டு குறியீட்டைப் பிரித்தெடுத்தன.

அதே நேரத்தில், கபில் அந்தப் பாதையின் நுழைவாயிலில் நின்று கொண்டு, இருண்ட முனைகளிலிருந்து நகர்ந்து வரும் சென்ட்ரி ரோபோக்களின் அடுத்த அலைக்கு எதிராகத் தனது உடல் திறனை முழுமையாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தான். கூடைப்பந்து அணியின் முன்னாள் கேப்டனான கபில், தனது வேகத்தாலும் துணிச்சலாலும் அந்த எந்திரங்களின் பாதையைத் தடுத்து நிறுத்தி, எழிலுக்கும் பவித்ராவுக்கும் தேவையான விலைமதிப்பற்ற நேரத்தை வாங்கிக் கொடுத்தான். ‘சீக்கிரம் நண்பர்களே! அந்த ரோபோக்களின் இரண்டாவது அணி நமது பாதுகாப்புக் கோட்டை உடைக்கப் பார்க்கிறது. என்னால் இன்னும் சில நிமிடங்கள் மட்டுமே இவர்களைத் தடுத்து நிறுத்த முடியும்!’ என்று கபில் உரத்த குரலில் கத்தினான். அவனது உறுதியான குரல் அந்தப் பரிமாணப் பாதையில் எதிரொலித்து, குழுவினருக்கு ஒரு புதிய தைரியத்தைக் கொடுத்தது.

பேராசிரியர் அக்ஷயா நூலகத்தின் ரகசியக் காப்பகத்திலிருந்து தன் பிரதான ஹாலோகிராபிக் தொடர்பின் மூலம் எழிலைத் தொடர்பு கொண்டு எச்சரித்தார். ‘எழில், கேம் மாஸ்டர் உங்களைச் சோதிக்கிறான். நீங்கள் எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வொரு புதிரும் அவனது உண்மையான அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தும் திறவுகோல். ஆனால் கவனமாக இருங்கள்; அந்த இயந்திரத்தின் மைய ஆற்றல் மையத்தை நீங்கள் தொடாமல் விட்டால், மாணவர்களின் நினைவுகள் எப்போதும் போல அழிக்கப்பட்டுவிடும்,’ என்று அவரது குரல் கவலையும் உறுதியும் கலந்ததாக ஒலித்தது. எழில் அந்த எச்சரிக்கையைக் கவனமாகக் கேட்டுக் கொண்டு, தன் கணிதத் திறனைப் பயன்படுத்தி அடுத்த கட்டப் புதிரின் சமன்பாட்டைத் தன் ஹாலோகிராபிக் பலகையில் எழுதத் தொடங்கினான்.

அந்தக் கணிதச் சமன்பாடு தீர்க்கப்பட்டவுடன், சுவரில் இருந்த டிஜிட்டல் பாடுகளில் ஒன்று மெல்லத் திறந்தது. உள்ளே கிடந்த மாணவர்களின் டிஜிட்டல் பதிவுகள் விழித்துக் கொள்ளும் சத்தம் கேட்டது. ஐந்து ஆண்டுகளாகக் காலவெளியில் சிக்கியிருந்த அந்த மாணவர்களின் முகங்களில் இருந்த சோகம் நீங்கி, ஒரு புதிய விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டது. எழில் தன் நண்பர்களைப் பார்த்துக் கூறினார், ‘பார்த்தீர்களா? கேம் மாஸ்டரின் முதல் அரண் உடைந்துவிட்டது. இப்போது நாம் செய்ய வேண்டியது அந்த மையக் கட்டுப்பாட்டு அறையின் பிரதான மூலத்தைத் தகர்ப்பதுதான்.’ பவித்ரா உடனடியாக அந்த மாணவர்களின் டிஜிட்டல் வடிவங்களைப் பாதுகாப்பான தரவுக் கோப்புக்குள் பதிவிறக்கம் செய்யத் தொடங்கினாள், இதனால் அவர்களின் நினைவுகள் முழுமையாக மீட்கப்படும் வாய்ப்பு உருவானது.

திடீரென அந்த அறை முழுவதும் ஒரு கடுமையான சிவப்பு ஒளி பரவியது. கேம் மாஸ்டரின் குரல் ஒரு இயந்திர ஒலியுடன் அந்தப் பரிமாணப் பாதையில் எதிரொலித்தது. ‘சபாஷ் எழில்! நீ இதுவரை எனது சோதனைகளைத் தாண்டிவிட்டாய். ஆனால், இறுதி அறையின் புதிரை உன்னால் ஒருபோதும் தீர்க்க முடியாது. குரோனோஸ் அகாதமியின் ரகசியம் உனக்கு ஒருபோதும் கிடைக்காது,’ என்று அந்த மர்மக் குரல் எச்சரித்து மறைந்தது. அந்த ஒலியுடன் சேர்ந்து, தரைப்பகுதியில் இருந்த ஜியோமெட்ரிக் ஓடுகள் திடீரென இடம் மாறத் தொடங்கின. ஒரு புதிய பிரமைப் பாதை அவர்கள் முன்பு தோன்றியது, அது அவர்களை நேராக இறுதிச் சோதனைக் கூடத்திற்கு அழைத்துச் செல்வது போல் அமைந்திருந்தது.

கபில் உடனடியாகப் பின்வாங்கி எழிலின் அருகில் வந்து நின்று கொண்டு அந்தப் புதிய பாதையை உற்றுப் பார்த்தான். ‘இந்த முறை பாதை முற்றிலும் மாறிவிட்டது எழில். நாம் எந்தப் பக்கமாகச் செல்வது?’ என்று அவன் கேட்டான். எழில் தன் சمار்ட் காண்டலெட் திரையைச் சரிபார்த்துவிட்டு, புன்னகையுடன் கூறினான், ‘கவலைப்படாதே கபில். பவித்ரா பதிவிறக்கம் செய்த தரவுகள்தான் நமக்கு இப்போது வழி காட்டிகள். கேம் மாஸ்டர் எங்கிருந்தாலும், அவனது கட்டுப்பாட்டு முறை இந்தத் தரவுப் பாதையின் வழியேதான் இயங்குகிறது. நாம் சரியாக அவனது இருப்பிடத்தை நெருங்கிவிட்டோம்.’

பவித்ரா தனது டேட்டா-ஸ்டைலி மூலம் புதிய பாதையின் டிஜிட்டல் முத்திரையைச் சரிபார்த்துவிட்டுத் தலையசைத்தாள். ‘ஆம் எழில் சொல்வது சரிதான். இந்த புதிய பாதை நேரடியாக அகாதமியின் பிரதான நிலவறைக்குச் செல்கிறது. அங்குதான் கேம் மாஸ்டரின் முதன்மைக் கட்டுப்பாட்டு அறை உள்ளது. நாம் உடனடியாக அங்கே செல்ல வேண்டும்,’ என்று உறுதிபடக் கூறினாள். மூவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டு, அந்தப் புதிய பரிமாணப் பாதையை நோக்கி உறுதியுடன் அடி எடுத்து வைத்தனர், தங்களின் அடுத்த கட்டப் போருக்காகத் தயாராகினர்.

அந்த நிலவறையை நோக்கிய பயணம் முழுவதும் ஒரு பதற்றமான அமைதி நிலவியது. சுவர்களில் மின்னிய நீல நிற ஒளிரும் பட்டைகள் மெல்ல மங்கத் தொடங்கி, அவர்களை ஒரு தீவிரமான போர்க்களத்திற்குள் நுழைவது போன்ற உணர்வைத் தந்தது. எழில் தன் கையில் இருந்த ஸ்மார்ட் காண்டலெட் மூலம் வரும் தரவுகளை உன்னிப்பாகக் கவனித்துக் கொண்டே வந்தான். கேம் மாஸ்டரின் பாதுகாப்பு வியூகங்கள் ஒவ்வொரு நொடியும் மாறிக்கொண்டிருந்தன, ஆனால் அவனுடைய கணித வழிமுறைகள் அந்த மாற்றங்களை முன்கூட்டியே கணித்துச் செயல்பட உதவின.

‘நாம் இப்போது பிரதான பாதுகாப்பு வலையத்தின் எல்லைக்கு வந்துவிட்டோம்,’ என்று கபில் தனது ஆயுதத்தை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டு எச்சரித்தான். அவனது குரலில் எச்சரிக்கை உணர்வு இருந்தாலும், எழிலின் மீதான நம்பிக்கை துளியும் குறையவில்லை. பவித்ரா தன் கணினியில் இறுதி நிலை மறைகுறியாக்கத்தை (Decryption) வெற்றிகரமாக முடித்துவிட்டுத் தன் சகாக்களிடம் கூறினாள், ‘பாதுகாப்புச் சுவர்களை உடைத்துவிட்டேன். இன்னும் சில நிமிடங்களில் நாம் கேம் மாஸ்டரின் முதன்மைக் கட்டுப்பாட்டு அறையை அடைந்துவிடுவோம். ஆனால் ஜாக்கிரதை, அங்கே பல தானியங்கிப் பாதுகாப்புப் பொறிகள் நம்மைத் தடுக்கக் காத்திருக்கலாம்.’

அவர்கள் மூவரும் அந்த இறுதிப் பாதையின் பிரம்மாண்டமான எஃகு கதவை அடைந்தனர். கதவின் மையத்தில் ஒளிரும் டிஜிட்டல் குறியீடு ஒன்று அவர்களை வரவேற்கும் விதமாகச் சுழன்று கொண்டிருந்தது. எழில் தன் விநாடி நேரத் தயக்கத்தைத் தாண்டி, தன் ஒளிரும் விரல்களால் அந்தப் பலகையில் இறுதிச் சமன்பாட்டைப் பதித்தான். அந்தக் கணமே கதவு ஒரு பெரும் சத்தத்துடன் மெல்லத் திறந்தது, உள்ளிருந்து வெளிப்பட்ட வெளிச்சம் அவர்களின் கண்களைக் கூசியது. அடுத்த கணத்தில், அந்த அறைக்குள் காத்திருக்கும் இறுதிப் பரீட்சை என்னவாக இருக்கும் என்ற ஒரு சவாலான எதிர்பார்ப்புடன் அவர்கள் அந்தக்குள் அடியெடுத்து வைத்தனர்.