மிதக்கும் கோட்டையின் அழைப்பு

மிதக்கும் கோட்டையின் அழைப்பு

அஸ்ட்ரியா அகாதமிக்குச் செல்லும் வான்வழிப் படகின் பலகையில் நின்றுகொண்டு, அறிவு மெதுவாகக் கீழ்நோக்கிப் பார்த்தான். மேகங்களுக்கு மேல் மிதந்து கொண்டிருக்கும் அந்தப் பிரம்மாண்டமான கோட்டை அமைப்பு, அவனது கண்களுக்கு ஒரு விசித்திரமான கனவுலகம் போலத் தெரிந்தது. சுற்றிலும் ஒளிரும் நீல நிற வான்வெளியும், தங்க நிற விண்மீன் ஒளியும் அந்த இடத்திற்குத் தனித்துவமான அழகைத் தந்தன. அறிவின் கையில் அவனது கைவசமிருந்த சிறப்பு வியூக வரைபடம் மெலிதாக அதிர்ந்தது. அவனது பிரியமான பித்தளை பாக்கெட் திசைகாட்டி, எதிர்கால வியூக நிபுணர்களுக்கான பயிற்சிக் கூடத்தை நோக்கி அவனது திசையைக் காட்டியது. அவனுக்கு வயது பதினான்குதான் என்றாலும், அவனது கூர்மையான பார்வையும் அமைதியான குணமும் அவனது தந்தையின் நினைவுகளை அவனுக்குள் மீட்டிக்கொண்டிருந்தன.

“அறிவு! நாம் அகாதமியின் நுழைவாயிலை நெருங்கிவிட்டோம்” என்று உற்சமான குரலில் அழைத்தான் வெற்றி. குறுகிய சிகப்பு முடியும், உறுதியான பார்வையும் கொண்ட வெற்றி, அறிவின் மிகச்சிறந்த நண்பன் மற்றும் கள வியூகவாதி ஆவான். அவனது தோளில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த கச்சிதமான வியூகக் கருவி, எதற்கும் தயாராக இருக்கும் அவனது சுறுசுறுப்பைக் காட்டியது. அவர்களின் அருகில் நீண்ட ஊதா நிற முடியைக் கச்சிதமாகப் பின்னி, கையில் இரு-திரை தரவுக் டேப்லெட்டுடன் நின்றுகொண்டிருந்தாள் நிலா. அவளது கூரிய விழிப்பார்வை அகாதமியின் டிஜிட்டல் அமைப்புகளை ஏற்கனவே ஸ்கேன் செய்யத் தொடங்கியிருந்தது.

“வெற்றி சொல்வது சரிதான், அறிவு. அஸ்ட்ரியா அகாதமியின் பிரதான கணினி அமைப்புடன் நமது தரவு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்குள்ள பாதுகாப்பு நெறிமுறைகள் மிகவும் கடுமையானவை. நாம் எமது நடவடிக்கைகளில் மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்” என்றாள் நிலா, தனது டேப்லெட்டின் திரையைத் தட்டியபடியே.

அறிவு தலையசைத்தான். அவர்கள் மூவரும் வான்வழிப் படகிலிருந்து இறங்கி, அகாதமியின் பிரம்மாண்டமான மாபெரும் மண்டபத்திற்குள் (Astraea Grand Hall) நுழைந்தனர். அங்கே உயர்ந்த மேற்கூரைகளில் நகரும் ஒளிரும் விண்மீன் தொகுதிகள் வியக்கத்தக்க வகையில் ஒளிர்ந்தன. புதிய மாணவர்களின் ஆரவாரமும், ஆசிரியர்களின் கண்டிப்பான வழிகாட்டல்களும் அந்த இடத்தை உயிர்ப்புடன் வைத்திருந்தன. அப்போது, அகாதமியின் தலைமை வழிகாட்டியான பேராசிரியர் கபிலன் அவர்களின் எதிரே வந்தார். அவரது அனுபவமிக்க முகத்தில் ஒரு கடுமையான ஆனால் கனிவான பார்வை இருந்தது.

“வரவேற்கிறோம் இளம் வியூக நிபுணர்களே. அஸ்ட்ரியா அகாதமியின் விதிகள் மிகத் தெளிவானவை. இங்கே உடல் பலத்தை விட மூளையின் சாமர்த்தியமே முக்கியமானது” என்று கூறிவிட்டு, தனது வகுப்பறையை நோக்கிச் செல்லுமாறு அவர்களுக்குச் சைகை செய்தார் பேராசிரியர் கபிலன். அவரது வழிகாட்டுதலின்படி, அறிவு தனது குழுவினருடன் மாணவர்களுக்கான பயிற்சி அரங்கத்தை நோக்கி நடந்தான்.

பயிற்சி அரங்கம் வட்ட வடிவ கிரிட் தளத்தைக் கொண்டிருந்தது. அங்குதான் மாணவர்கள் தங்கள் வியூகங்களைச் சோதித்துப் பார்ப்பார்கள். அறிவு தனது இடத்தை அடைந்து, அறையைச் சுற்றி தனது பார்வையைச் செலுத்தும்போது, அவனது கண்கள் தற்செயலாகப் பிரதான கண்ணாடி மாடத்தின் வழியே வெளியே உள்ள வானத்தை நோக்கின. வழக்கமாக அந்த நேரத்தில் ஒளிரும் பெரும் விண்மீன் ஒன்று, திடீரென ஒரு சிறு கணத்தில் மங்கத் தொடங்கி, அப்படியே முழுமையாக மறைந்துபோனது.

அறிவு தனது இருக்கையில் அசையாமல் நின்றான். அவனது பித்தளை திசைகாட்டி சட்டென ஒரு விசித்திரமான ஒளியுடன் அதிர்ந்தது. “நிலா, வெற்றி… அதைப் பாருங்கள்” என்று தனது கையை நீட்டி வானத்தைக் காட்டினான்.

வானத்தில் நட்சத்திரம் மறைந்த அந்த இடத்தில், ஒரு சாதாரண இருள் அல்லாமல், விசித்திரமான வடிவியல் கோடுகளுடன் கூடிய ஒளிரும் குறியீடு ஒன்று திடீரெனத் தோன்றி மறைந்தது. அது வெறும் இயற்கையான வான்வெளி மாற்றம் அல்ல; யாரோ திட்டமிட்டு இயக்கும் ஒரு வியூகக் குறிப்பு போல அது தோன்றியது. அறிவின் இதயம் வேகமாகத் துடிக்கத் தொடங்கியது. இதுவே அவர்களின் மாபெரும் தேடுதலின் முதல் புதிராக இருந்தது.