அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 15: நினைவுகளின் கூடம் மற்றும் கேம் மாஸ்டரின் புதிய சவால்

குரோனோஸ் அகாதமியின் ரகசியப் பாதாள தரவு மையத்திற்குச் செல்லும் புதிய பரிமாணப் பாதைக்குள் எழில், பவித்ரா மற்றும் கபில் ஆகியோர் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் நுழைந்தனர். அந்தப் பாதை சாதாரண சுவர்களால் ஆனது அல்ல; முழுவதும் நியான் சயன் மற்றும் ஊதா நிற டிஜிட்டல் அலைகள் ஒளிரும் பிரம்மாண்டமான கியூப் அமைப்புகளால் உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. ஒவ்வொரு அடியும் எடுத்து வைக்கும் போதும், தரையில் உள்ள டிஜிட்டல் குறிகள் புதிய சமன்பாடுகளை வெளிப்படுத்தின. எழில் தனது ஸ்மார்ட் காண்ட்கெட்டைப் பயன்படுத்தி காற்றில் மிதக்கும் அந்தச் சமன்பாடுகளை உன்னிப்பாகக் கவனித்தான். அகாதமியின் அமைதியான பகல் நேரத்திற்கும், இந்த இரவுக் கால நிஜ உலகப் பரிமாணத்திற்கும் இடையே உள்ள கடுமையான முரண்பாடு அவனது மனதை உலுக்கியது. எனினும், காணாமல் போன மாணவர்களை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்ற லட்சியம் அவனுக்குத் துணிச்சலைக் கொடுத்தது.

பவித்ரா தனது இரண்டு டேட்டா-ஸ்டைலிகளைப் பயன்படுத்தி சுவரில் ஓடும் பைனரி குறியீடுகளை மிக வேகமாக ஹேக் செய்யத் தொடங்கினாள். “எழில், இந்த நெட்வொர்க் பாதுகாப்பு மிகவும் தீவிரமாக உள்ளது. கேம் மாஸ்டர் நம்மை இந்தத் தரவு மையத்திற்குள்ளேயே சிக்க வைக்க ஒரு லூப் ஹோியை உருவாக்கியிருக்கிறான்,” என்று அவள் எச்சரித்தாள். அவளது கண்கள் ஸ்மார்ட் கண்ணாடியின் ஊடாகப் பிரகாசித்த மல்டி-கலர் தரவுத் திரைகளைப் பின்தொடர்ந்தன. எழில் உடனே தனது ஹாலோகிராபிக் டேப்லெட்டை இயக்கி, பவித்ரா காட்டிய பிழைக் குறியீட்டைக் கணித முறையில் பகுப்பாய்வு செய்தான். “பவித்ரா, கவலைப்பட வேண்டாம். அந்த லூப் ஹோல் என்பது ஒரு மடக்கை புதிர்தான். அதன் தொடக்க புள்ளியை நாம் மாற்றினால், பாதுகாப்புச் சுவரை நமது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வரலாம்,” என்று அமைதியாக விளக்கினான்.

அப்போது திடீரென அந்தப் பாதையின் இருபுறமும் இருந்த சுவர்கள் வேகமாக அசையத் தொடங்கின. லேபிரிந்த் அரங்கம் போல அந்தப் பரிமாணப் பாதை தன்னைத்தானே மாற்றிக் கொள்ளும் ஆபத்தான எந்திரவியல் இயக்கத்தை வெளிப்படுத்தியது. கபில் தன் உடல் திறனை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி, நகரும் பிரம்மாண்டக் கற்கள் மற்றும் லேசர் கட்டங்களுக்கு நடுவே பாய்ந்து சென்று ஒரு முக்கிய கட்டுப்பாட்டு சுவிட்சைப் பிடித்தான். “நண்பர்களே, இந்த வழி நீண்ட நேரம் திறந்திருக்காது! சீக்கிரம் நகருங்கள்!” என்று கபில் குரல் கொடுத்தான். அவனது தடகளப் பயிற்சியும் விரைவான அசைவுகளும் குழுவை உடனடியாக ஒரு பெரிய விபத்திலрந்து காப்பாற்றின. பேராசிரியர் அக்ஷயா ரகசிய நூலகத்தில் இருந்து அனுப்பிய வழிகாட்டுதல் அலைவரிசை கபிலின் காதுக்கருவியில் ஒலிக்க, அடுத்த கட்டப் பயணத்திற்குத் தேவையான சரியான திசையை அவர்கள் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டனர்.

அவர்கள் மூவரும் ஓடிச் சென்று சேர்ந்த அந்த புதிய அறை, ‘நினைவுகளின் கூடம்’ என்று அழைக்கப்படும் பிரம்மாண்டமான கோள வடிவ அரங்கு ஆகும். அந்த அறையின் சுவர்களில் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் அகாதமியில் காணாமல் போன நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்களின் உருவப்படங்கள் ஹாலோகிராபிக் ஒளியாக மிதந்து கொண்டிருந்தன. எழிலின் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது; அவனது அண்ணனின் உருவமும் அந்த ஒளிரும் திரைகளில் மங்கலாகத் தெரிவது போல் அவனுக்கு ஒரு கணம் தோன்றியது. “இது சாதாரண விளையாட்டு அல்ல பவித்ரா… இங்குள்ள ஒவ்வொரு மாணவரின் நினைவுகளும் டிஜிட்டல் தரவுகளாக மாற்றப்பட்டு கேம் மாஸ்டரின் கோட்டையில் சேமிக்கப்படுகின்றன,” என்று எழில் தனது கண்டுபிடிப்பைப் பகிர்ந்துகொண்டான்.

பவித்ரா அந்தத் தரவுக் கூடத்தின் பிரதான கணினி மையத்துடன் தனது சாதனத்தை இணைத்தாள். உடனடியாக ஒரு நீல நிற ஒளிரும் வெளிச்சம் அவளது முகத்தில் பிரதிபலித்தது. “எழில், உன்னுடைய கணிப்பு உண்மைதான்! இந்த நினைவுகள் அனைத்தும் ஒரு குறிப்பிட்ட மையச் சேமிப்பகத்திற்குச் செல்கின்றன. ஆனால் அந்த மையத்தை அடைய நாம் ஒரு ஆபத்தான சோதனையைக் கடக்க வேண்டும்,” என்று பவித்ரா கவலை கலந்த குரலில் கூறினாள். அவளது விரல்கள் விசைப்பலகையில் மின்னல் வேகத்தில் இயங்கின. அப்போது அந்த அறையின் மையத்தில் ஒரு பெரிய டிஜிட்டல் மேடை எழுந்தது. அந்த மேடையின் மேல் கேம் மாஸ்டரின் குரல் மீண்டும் எதிரொலித்தது.

“புத்திசாலி மாணவர்களே, நீங்கள் எதிர்பார்த்ததைவிட வேகமாகவே வந்துவிட்டீர்கள். ஆனால் இந்த நினைவுகளின் கூடத்திலிருந்து வெளியேற வேண்டுமென்றால், உங்கள் சொந்த கடந்த காலத்தின் மிகக் கடிதியான ரகசியத்தை நீங்கள் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்,” என்று அந்த செயற்கைக் குரல் எச்சரித்தது. அறை முழுவதும் குளிர் காற்று வீசத் தொடங்கியது, மேலும் சுவர்களில் இருந்த மாணவர்களின் முகங்கள் இன்னும் தெளிவாக ஒளிர ஆரம்பித்தன. எழில் சிறிது நேரம் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் மூழ்கினான். கேம் மாஸ்டர் தன் மனதின் பலவீனத்தை அல்லது அச்சத்தை மூலதனமாக வைத்து இந்தச் சவாலை உருவாக்கியுள்ளான் என்பதை அவன் உடனடியாகப் புரிந்து கொண்டான்.

“எழில், அவன் நம்மைப் பிரிக்கப் பார்க்கிறான். இந்தச் சவாலில் விழுந்துவிடாதே,” என்று கபில் தன் கைமுட்டியை இறுக்கியவாறு எச்சரித்தான். ஆனால் எழில் அமைதியாகத் தன் ஸ்மார்ட் காண்ட்கெட்டைச் சரிசெய்துவிட்டு, மேடையை நோக்கி தைரியமாக முன்னால் நடந்தான். “கேம் மாஸ்டர் நினைப்பது போல் எனது அச்சம் என்னை ஒருபோதும் பலவீனப்படுத்தாது. என் குடும்பத்திற்கும் இந்த அகாதமிக்கும் உள்ள தொடர்பை நான் இங்கேயே நிரூபிக்கப் போகிறேன்,” என்று தன் நண்பர்களிடம் உறுதியளித்தான். அவனது கண்களில் இருந்த அந்த ஆழமான உறுதி, பவித்ராவிற்கும் கபிலுக்கும் புதிய நம்பிக்கையைக் கொடுத்தது.

பவித்ரா உடனடியாக எழிலின் பாதுகாப்பு கவசத்தை ஆன் செய்து, தரவுப் பாதையை உறுதிப்படுத்தினாள். “நாங்கள் உன்னுடன் இருக்கிறோம் எழில். இந்த விளையாட்டை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவோம்,” என்று பவித்ரா தனது டேட்டா-ஸ்டைலியைக் கட்டளையிட்டாள். எழில் தன் வலது கையை அந்த ஒளிரும் டிஜிட்டல் மேடையின் மீது வைத்தான். அடுத்த வினாடி, அறை முழுவதும் ஒரு புதிய ஆற்றல் அலை பரவியது, மற்றும் கேம் மாஸ்டரின் அடுத்த கட்டப் புதிரின் உண்மையான முகம் அவர்களின் கண்களுக்கு முன்னால் பிரம்மாண்டமாக வெளிப்படத் தொடங்கியது.