அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 18: புதிய பரிமாணத்தின் விளிம்பில்

புதிய பரிமாணத்தின் விளிம்பில்

குரோனோஸ் அகாதமியின் இரவுக் கால நிழல் விளையாட்டு உலகத்தில், புதிய பரிமாணப் பாதை திறக்கப்பட்டவுடன் குளிர்ந்த காற்று அந்தச் பகுதியை முழுமையாக ஆக்கிரமித்தது. எழில் தனது இடது கையில் அணிந்திருந்த ஸ்மார்ட் டேடிகல் கௌன்ட் (smart tactical gauntlet) மூலம் வெளிப்பட்ட நீல நிற ஒளியைப் பார்த்தான். அந்த ஒளி புதிய பாதையின் வழித்தடங்களை மிகத் துல்லியமாக வரைந்து காட்டியது. பேராசிரியர் அக்ஷயா ரகசிய நூலகத்திலிருந்து அனுப்பிய கடைசி வழிகாட்டுதல் ஒலியும் அடங்கியிருந்தது. ‘மாணவர்களே, இந்த புதிய பாதை உங்களை சாதாரண தரவு மையத்திற்கு அழைத்துச் செல்லாது. இது கேம் மாஸ்டரின் மிக முக்கியமான நினைவக மண்டலம்’ என்று அந்த எச்சரிக்கை ஒலி முடிவடைந்தது.

பவித்ரா தனது ஸ்மார்ட் கண்ணாடியை சரிசெய்து கொண்டு, டிஜிட்டல் திரையில் ஓடிக்கொண்டிருந்த குறியீடுகளை உன்னிப்பாகக் கவனித்தாள். அவளது கண்கள் வேகமாக நகர்ந்தன. ‘எழில், நாம் செல்லும் இந்த பாதை சாதாரணமானதாகத் தெரியவில்லை. இங்கே தரவுப் பரிமாற்றம் வழக்கத்தை விட நூறு மடங்கு வேகமாக நடக்கிறது. யாரோ நம்மை உள்நுழைய விடாமல் தடுக்க டிஜிட்டல் சுவர்களை எழுப்புகிறார்கள்’ என்று எச்சரித்தாள் பவித்ரா. அவளது குரலில் லேசான அவசரம் இருந்தாலும், கணினித் திறமையால் அந்தத் தடைகளை உடனுக்குடன் நீக்கத் தொடங்கினாள்.

கபில் தனது உடல் திறனை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி, குழுவினருக்கு முன்னால் நின்று வழியை உறுதி செய்தான். பாதையின் இருபுறமும் இருந்த பிரம்மாண்டமான சுவர்களில் விசித்திரமான ஒளிரும் சின்னங்கள் மின்னின. ‘எழில், இந்த சுவர்கள் அசைகின்றன. நாம் நீண்ட நேரம் இங்கே நின்றால் பாதை அடைபட்டுவிடும் போலிருக்கிறது’ என்று கபில் எச்சரித்தான். அவனது கூர்மையான கவனிப்புத் திறன் சரியான நேரத்தில் குழுவினரை ஒரு பெரிய பொறியில் சிக்காமல் தடுத்தது. அவசரப்பட்டு முடிவெடுக்கும் தன்மையை விடுத்து, இப்போது அவன் மிகவும் எச்சரிக்கையாகச் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

எழில் தனது கையில் இருந்த ஹாலோகிராபிக் புதிரைத் தட்டினான். அந்தப் புதிரில் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் காணாமல் போன மாணவர்களின் பெயர்களும் அவர்களின் டிஜிட்டல் அடையாளங்களும் மினுமினுத்தன. ‘கேம் மாஸ்டர் சாதாரணமான மனிதராக இருக்க முடியாது. அகாதமியின் இந்த முழு அமைப்பையும் உருவாக்கிவிட்டு, மாணவர்களின் நினைவுகளை எதற்காக அவர் சேகரிக்க வேண்டும்?’ என்று எழில் தனக்குள் தீவிரமாகச் சிந்தித்தான். அவனது புத்தி கூர்மை அந்தப் புதிரின் அடுத்த கட்டத்திற்கான விடையைக் கண்டறியத் தொடங்கியது.

திடீரென அந்தப் புதிய பரிமாணப் பாதையின் நடுவே ஒரு பிரம்மாண்டமான டிஜிட்டல் கதவு தோன்றியது. அந்தக் கதவின் மீது கேம் மாஸ்டரின் முகத்திரை போன்ற வடிவம் ஒளிரத் தொடங்கியது. கதவை நெருங்குவதற்கு முன் ஒரு கடுமையான காவல்படை நிரல் (security firewall) குறுக்கிட்டது. பவித்ரா உடனடியாக தனது இரண்டு டேட்டா-ஸ்டைலி (data-styli) மூலம் அந்த ஃபைர்வாலை ஹேக் செய்ய முயன்றாள். ‘இதன் குறியீடு மிகக் கடினமாக உள்ளது, ஆனால் என்னால் முடியும்’ என்று உறுதிபடக் கூறி தனது விரல்களை வேகமாக இயக்கினாள்.

பவித்ராவின் தொடர்ச்சியான முயற்சியால் அந்த டிஜிட்டல் காவல்படை நிரல் செயலிழந்தது. ஒளிரும் நீல நிறப் பாதையின் கதவு மெதுவாகத் திறந்தது. உள்ளே ஒரு பெரிய அரங்கம் போன்ற அமைப்பு தெரிந்தது. அந்த அறையின் நடுவில் நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்கள் விழிப்பற்ற நிலையில் மிதந்து கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் நிழல் விளையாட்டின் இறுதிப் பொறியில் சிக்கியவர்கள் என்பதை எழில் உடனடியாகப் புரிந்து கொண்டான். ‘நமது நண்பர்களை மீட்கும் நேரம் இது’ என்று எழில் தன் குழுவினரிடம் உறுதியுடன் கூறினான்.

அந்தக் காட்சியைக் கண்ட கபில் ஆச்சரியத்துடன் முன்சென்றான். ‘இவர்கள் அனைவரும் கடந்த காலங்களில் காணாமல் போன மாணவர்களா? இவர்களின் நினைவுகள் எங்கே சென்றன?’ என்று கபில் கேள்வியெழுப்பினான். பேராசிரியர் அக்ஷயா கூறிய எச்சரிக்கைகள் இப்போது அவர்களின் நினைவுக்கு வந்தன. கேம் மாஸ்டர் இந்த மாணவர்களின் மூளைத் திறனைப் பயன்படுத்தி தனது டிஜிட்டல் சாம்ராஜ்யத்தை வலுப்படுத்த முயல்கிறார் என்பதை எழில் தன் கணித மற்றும் வியூக அறிவால் தெளிவாகக் கண்டுகொண்டான்.

எழிலும் அவனது குழுவினரும் அந்த மாணவர்களை மீட்கும் திட்டத்தைத் தொடங்கினர். ஆனால், திடீரென அந்த முழு அறையும் சிவப்பு நிற ஒளியால் ஒளிரத் தொடங்கியது. கேம் மாஸ்டரின் நேரடியான குளிர்ச்சியான குரல் அந்த வெளிப்படையான அரங்கம் முழுவதும் எதிரொலித்தது. ‘எழில், நீ எதிர்பார்த்ததை விட சீக்கிரமே வந்துவிட்டாய். ஆனால் இந்த மாணவர்களை மீட்க உனக்கு கொடுக்கப்பட்ட நேரம் முடிவடைகிறது’ என்று அந்தச் சவால் ஒலித்தது. அடுத்த கணத்தில், அறையின் தரையில் புதிய புதிர்க் கட்டங்கள் தோன்றின. எழில் சிறிதும் தயங்காமல் அந்தச் சவாலை எதிர்கொள்ளத் தயாரானான்.

சிவப்பு நிற எச்சரிக்கை விளக்குகள் சுழன்று எரிய, தரையில் தோன்றிய புதிர்க் கட்டங்கள் வேகமாக மாறத் தொடங்கின. எழில் உடனடியாகத் தன் கணிதத் திறனைப் பயன்படுத்தி அந்த மாறக்கூடிய எண்களையும் குறியீடுகளையும் பகுப்பாய்வு செய்தான். ‘பவித்ரா, இந்த புதிர்க் கட்டங்கள் சாதாரணமானவை அல்ல. இவை மிதக்கும் மாணவர்களின் மூளை அலைகளுடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன. நாம் தவறான கட்டத்தை மிதித்தால், மாணவர்களின் நினைவுகள் நிரந்தரமாக அழிந்துவிடும்’ என்று எழில் எச்சரித்தான்.

பவித்ரா தனது டேட்டா-ஸ்டைலியை வேகமாக இயக்கி, அந்த அறையின் நரம்பு மண்டலம் போன்ற டிஜிட்டல் இணைப்புகளை ஆய்வு செய்தாள். ‘எழில், நீ சொல்வது முற்றிலும் சரி! இந்த அமைப்பின் மத்திய கட்டுப்பாட்டுப் பலகை நடுவில் உள்ள தூணில் உள்ளது. நான் மாணவர்களின் நரம்பு இணைப்புகளைப் பாதுகாக்கும் ஒரு தற்காலிகத் தடுப்பு நிரலை உருவாக்குக்திறேன். அதற்குள் நீ சரியான பாதையைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்’ என்று கூறித் தன் பணியைத் தீவிரப்படுத்தினாள்.

அதே நேரத்தில், தரையின் பக்கவாட்டில் இருந்து டிஜிட்டல் காவலர் நிழல்கள் உருவாகி அவர்களை நோக்கி நகரத் தொடங்கின. கபில் தன் உடல் திறனையும் அனிச்சைச் செயல்களையும் ஒருங்கிணைத்து, அந்த நிழல் காவலர்களை முன்னோக்கிச் செல்லவிடாமல் தடுத்து நிறுத்தினான். ‘எழில், பவித்ரா… உங்கள் கவனத்தை மாற்றாதீர்கள்! இந்த டிஜிட்டல் பிம்பங்களை நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன். நீங்கள் அந்தப் புதிரை விரைவாக முடித்து மையக் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றுங்கள்!’ என்று கபில் உரத்த குரலில் கத்தினான். அவனது உறுதியான தற்காப்புத் தாக்குதல் எழிலுக்கும் பவித்ராவிற்கும் தேவையான நேரத்தைப் பெற்றுத் தந்தது.

எழில் மனத்திற்குள் சுழன்ற எண்களின் மேட்ரிக்ஸை மிக விரைவாகக் கணக்கிட்டான். கடந்த காலத்தில் காணாமல் போன மாணவர்களின் சேர்க்கை எண்களும் அவர்களின் அகாடமி குறியீடுகளுமே அந்தப் புதிரின் உண்மையான திறவுகோல் என்பதை அவனது கூர்மையான புத்தி கூர்மை கண்டறிந்தது. அவன் தன் கால்களைச் சரியான கட்டங்களின் மீது வைத்து முன்னோக்கி நகர்ந்தான். ஒவ்வொரு சரியான அடியின் போதும், மிதந்து கொண்டிருந்த சில மாணவர்களைச் சுற்றியிருந்த சிவப்பு நிற ஆற்றல் வளையங்கள் நீல நிறமாக மாறத் தொடங்கின.

இறுதியாக, எழில் மையத் தூணைக் அடைந்து அதன் மீது தன் ஹாலோகிராபிக் குறியீட்டைப் பதித்தான். ஆனால், வெற்றி பெற்ற மகிழ்ச்சி நீடிப்பதற்குள், கேம் மாஸ்டரின் சிரிப்பொலி அரங்கம் முழுவதும் மீண்டும் எதிரொலித்தது. ‘மிகச் சிறப்பு எழில்! ஆனால் நீ இந்த அமைப்பை முழுமையாக முடக்கும் நிமிடத்தில், அகாதமியின் முதன்மை ஆற்றல் மையம் தகர்ந்துவிடும். உன்னால் நண்பர்களையும் காத்து, இந்த அகாதமியையும் காப்பாற்ற முடியுமா?’ என்று கேம் மாஸ்டர் ஒரு புதிய ஆபத்தான தேர்வை வைத்தார்.

அதுமட்டுமன்றி, அந்த மையக் கட்டுப்பாட்டுப் பலகையில் பிரகாசித்த மூலக் குறியீட்டைப் பார்த்த எழில் பேரதிர்ச்சி அடைந்தான். அது பேராசிரியர் அக்ஷயாவின் தனிப்பட்ட குறியாக்க பாணியைக் கொண்டிருந்தது. கேம் மாஸ்டருக்கும் அக்ஷயாவிற்கும் இடையிலான ரகசிய தொடர்பு என்ன என்ற புதிய திகிலூட்டும் கேள்வியுடன் எழில் திகைத்து நின்றான்.