அகாடமி ஆஃப் நிழல் விளையாட்டு: ரகசிய விதிகளின் உலகம் — எபிசோடு 48: கட்டுப்பாட்டு அறையின் மறைக்கப்பட்ட முனையம்

குரோனோஸ் அகாதமியின் நிலவறைப் பகுதியில் அமைந்துள்ள பிரதான கட்டுப்பாட்டு அறையின் நீல நிற ஒளிக்கோடுகள் அமைதியாக மின்னின. எழில் தன் இடது கையில் அணிந்திருந்த ஸ்மார்ட் டேப்டிக்கல் கான்கலட் மூலமாக குவாண்டம் குறிப்புகளைத் தட்டச்சு செய்துகொண்டிருந்தான். அறையின் தடிமனான எஃகு கதவுக்கு வெளியே, சென்ட்ரி ரோபோக்களின் கனமான காலடிச் சத்தங்கள் எதிரொலித்தன. ஆனால், கபில் அந்தப் பாதையைத் தனது மூலோபாயத் தற்காப்பால் உறுதியாகத் தடுத்து நிறுத்தியிருந்தான். பவித்ரா தனது டேட்டா-ஸ்டைலி கருவிகளைக் கொண்டு கட்டுப்பாட்டு அறையின் ஃபயர்வால் பாதுகாப்பின் கடைசி அடுக்கை வெற்றிகரமாக முடக்கிவிட்டாள். அவளது முகம் வியர்வையில் நனைந்திருந்தாலும், கண்களில் ஒரு துல்லியமான தெளிவு இருந்தது. அகாதமியின் உண்மையான ரகசியங்களைக் கொண்ட அந்தப் பிரதான முனையத்தின் மையத் திரையில், கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் காணாமல் போன மாணவர்களின் பெயர்கள் மின்னணுப் பட்டியலாக ஓடிக்கொண்டிருந்தன. அந்தப் பெயர்களைக் காணும்போது எழிலின் நெஞ்சில் ஒரு சிறிய நடுக்கம் எழுந்தது. எனினும், தன் குறிக்கோளில் அவன் உறுதியாக இருந்தான்.

"பவித்ரா, பிரதான மின்வழங்கலில் ஏதேனும் மாற்றங்கள் தெரிகிறதா? கேம் மாஸ்டரின் இரண்டாவது நிலைச் சவால் இன்னும் நம்மைத் தாக்கவில்லை," என்று எழில் அமைதியான குரலில் கேட்டான். பவித்ரா தனது ஸ்மார்ட் கண்ணாடியைச் சரிசெய்துகொண்டு, திரையில் ஓடும் தரவுகளை ஆராய்ந்தாள். "இல்லை எழில், ஃபயர்வால் முழுமையாக எங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்துவிட்டது. ஆனால், ஆற்றல் மையத்தில் ஒரு விசித்திரமான மின்தடை அலை உருவாகிறது. இது சாதாரண மின்வெட்டு அல்ல; இது ஒரு பரிமாணத் திசைதிருப்பல் குறியீடு," என்று அவள் எச்சரித்தாள். அந்த நேரத்தில், பேராசிரியர் அக்ஷயா நூலகத்தின் ரகசிய முனையத்திலிருந்து அவசரத் தகவலை அனுப்பினார். "மாணவர்களே, கவனமாக இருங்கள். கேம் மாஸ்டர் தனது பாதுகாப்பை மாற்றிக்கொள்கிறார். அவர் கட்டுப்பாட்டு அறையின் மையத் தரவை உங்களிடம் விட்டுக்கொடுக்கமாட்டார். அந்த முனையத்திற்குப் பின்னால் ஒரு மறைக்கப்பட்ட பரிமாண வாசல் திறக்கப்படலாம்," என்று அவரது எச்சரிக்கை குரல் காதில் ஒலித்தது.

எழில் அந்த எச்சரிக்கையைக் கவனித்தவுடன், தனது டேப்லெட் திரையில் உள்ள குறியீடுகளை மேலும் கூர்ந்து கவனித்தான். அண்ணன் விட்டுச்சென்ற பழைய டைரிக்குறிப்புகளும், இந்த டிஜிட்டல் குறியீடுகளும் ஒன்றோடு ஒன்று பொருந்துவதை அவன் கண்டுகொண்டான். கட்டுப்பாட்டு அறையின் மையத் தளம் மென்மையாக அதிர்ந்தது. தரையில் பதிக்கப்பட்டிருந்த நியான் சியான் வண்ண ஓடுகள் ஒளி மாறி ஊதா நிறமாக மாறியது. இது கேம் மாஸ்டரின் அடுத்த கட்ட வியூகம் என்பதை எழில் உடனடியாகப் புரிந்துகொண்டான். "பவித்ரா, கபில்! நாம் நினைத்ததை விட வேகமாகச் செயல்பட வேண்டும். அந்த மாணவர்களின் டிஜிட்டல் வடிவங்களை முழுமையாக மீட்டெடுக்க இந்த மைய முனையத்தின் இரண்டு விசைகளை ஒரே நேரத்தில் அழுத்த வேண்டும்," என்று அவன் உரத்த குரலில் கட்டளையிட்டான். கபில் வாசல் பகுதியிலிருந்து பின்வாங்கி, எழிலின் அருகில் வந்து நின்றான். அவனது மூச்சு வாங்கியிருந்தாலும், முகத்தில் சற்றும் பயம் இருக்கவில்லை. "எழில், நான் உன்னை ஆதரிக்கிறேன். அந்த இயந்திரங்களை நாம் ஒன்றாகச் சமாளிப்போம்," என்று கபில் உறுதியளித்தான்.

பவித்ரா தனது வலது கையின் டேட்டா-ஸ்டைலி மூலம் முனையத்தின் கட்டுப்பாட்டுப் பலகையை இணைத்தாள். கணினித் திரையில் ஒரு புதிய ஹாலோகிராபிக் புதிர்க் கட்டமைப்பு தோன்றியது. அது சாதாரண எழுத்துக்களல்ல; காலவெளியை இணைக்கும் சிக்கலான கணிதச் சமன்பாடுகள். அகாதமியின் கணிதத் திறமைமிக்க மாணவனாகிய எழில், அந்தச் சமன்பாடுகளைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் அதன் சூத்திரத்தைப் புரிந்துகொண்டான். "இது ஐந்தாவது பரிமாணத்தின் சமன்பாடு. நாம் நேரத்தை வினாடிகளுக்குள் பிரிக்க வேண்டும்," என்று முணுமுணுத்தவாறே அவன் தனது கான்கலட் மூலம் குறியீடுகளை வேகமாக உள்ளிட்னான். ஒவ்வொரு குறியீடும் உள்ளிடப்படும்போது, அறை முழுவதும் ஒரு விசித்திரமான இசை போன்ற அதிர்வு பரவியது. சுவரில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த பழைய அகாதமி நிர்வாகக் குழுவின் புகைப்படம் இந்த அதிர்வுகளால் லேசாக அசையத் தொடங்கியது. அந்தப் புகைப்படத்தில் இருந்த முகம் மறைக்கப்பட்ட நபர் யார் என்ற கேள்வி எழிலின் மனதில் மீண்டும் சுழன்றடித்தது.

அப்போது, கட்டுப்பாட்டு அறையின் பிரதான முனையத்தின் மையப் பகுதியில் இருந்து ஒரு பிரகாசமான நீல ஒளி வெளிப்பட்டது. அந்த ஒளியில், காணாமல் போன மாணவர்களின் உருவங்கள் மங்கலாகத் தோன்றின. அவர்கள் இன்னும் ஆழ்ந்த தூக்கத்திலோ அல்லது டிஜிட்டல் ஸ்திரத்தன்மையிலோ இல்லை; அவர்களின் மூளை அலைகள் விழித்தெழும் நிலைக்குத் திரும்பத் தொடங்கியிருந்தன. பவித்ரா உற்சாகத்துடன் திரையைப் பார்த்தாள். "எழில் பாரு! அவர்களின் நரம்பு மண்டலத் தரவுகள் மீண்டும் இணைக்கப்படுகின்றன. நம்மால் அவர்களைப் பாதுகாப்பாக வெளியே கொண்டுவர முடியும்!" என்று அவள் குரலில் மகிழ்ச்சி கலந்த ஆச்சரியம் வெளிப்பட்டது. ஆனால், அதே வினாடியில், அறையின் மேற்குச் சுவரில் ஒரு புதிய டிஜிட்டல் திரை திறந்தது. அந்தத் திரையில் கேம் மாஸ்டரின் உருவம் நிழல் வடிவமாகத் தோன்றியது. முகத்தை மறைத்த அந்த டிஜிட்டல் அவதாரம் ஒரு மெல்லிய சிரிப்புடன் பேசத் தொடங்கியது. "புத்திசாலி மாணவனே, நீங்கள் எல்லைக் கோட்டைத் தாண்டிவிட்டீர்கள் என்று நினைக்கிறீர்களா? இது வெறும் ஆரம்பம் மட்டுமே," என்று கேம் மாஸ்டரின் குரல் அறை முழுவதும் எதிரொலித்தது.

கேம் மாஸ்டரின் குரல் நின்றவுடன், கட்டுப்பாட்டு அறையின் கதவுகள் அனைத்தும் தானாகப் பூட்டிக்கொண்டன. தற்காலிகமாக நின்றிருந்த சென்ட்ரி ரோபோக்கள் இப்போது இரண்டு மடங்கதிக பலத்துடன் மீண்டும் செயல்படத் தொடங்கின. கபில் தனது கைகளை முறுக்கிவிட்டு, முன்னால் நகர்ந்து நின்றான். "இவர்களை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன், எழில். நீங்கள் அந்த முனையத்தின் இறுதிப் பணியை முடியுங்கள்," என்று வீரமாகச் சொன்னான். எழில் பவித்ராவைப் பார்த்தான். பவித்ரா தன் கணினியில் ஒரு குறிப்பிட்ட குறியீட்டைத் தட்டச்சு செய்து கொண்டிருந்தாள். "எழில், அந்த டிஜிட்டல் வாசல் இன்னும் ஐந்து நிமிடங்களுக்கு மட்டுமே திறந்திருக்கும். அதற்குள் நாம் மாணவர்களின் தரவைச் சேமிக்க வேண்டும், இல்லையெனில் இந்த அறை முழுமையாக முடக்கப்படும்," என்று எச்சரித்தாள். எழில் ஒரு கணமும் யோசிக்காமல் தனது முனையத்தில் கடைசி விசையை அழுத்தத் தயாரானான்.

அவன் தனது கான்கலட் திரையில் உள்ள அனைத்துத் தரவுகளையும் ஒருங்கிணைத்து, மைய ஆற்றல் மையத்திற்கு அனுப்பினான். ஒரு மிகப்பெரிய மின் அலை கட்டுப்பாட்டு அறை முழுவதும் பரவி, சுவர்களில் இருந்த அனைத்துச் சென்ட்ரி ரோபோக்களின் ஒளிரும் கண்களையும் அணைத்தது. ரோபோக்கள் நகர்வதை நிறுத்திவிட்டு நிலைகுத்தி நின்றன. கேம் மாஸ்டரின் திரையும் ஒரு கணத்தில் மினுமினுத்து மறைந்தது. அறையில் ஒரு நிசப்தம் நிலவியது. பவித்ரா மூச்சு வாங்கியவாறு முனையத் திரையைப் பார்த்தாள். "வெற்றி! மாணவர்களின் டிஜிட்டல் பதிவுகள் பாதுகாப்பாகச் சேமிக்கப்பட்டுவிட்டன," என்று அவள் மகிழ்ச்சியுடன் கூறினாள். ஆனால், அறையின் அடிப்பகுதியில் இருந்து ஒரு புதிய படிக்கட்டு வழி திறந்துகொண்டது. அந்த வழி நேராக அகாதமியின் தடை செய்யப்பட்ட அடிவாரக் கூடத்திற்குச் செல்வதை அவர்கள் உணர்ந்தனர்.

எழில் தனது கைகளில் ஒளிர்ந்த ஹாலோகிராபிக் டேப்லெட்டைப் பிடித்துக்கொண்டு அந்தப் புதிய பாதையை உற்று நோக்கினான். "இதுதான் கேம் மாஸ்டரின் உண்மையான சோதனைக் கூடம். நாம் அடுத்து அங்கேதான் செல்ல வேண்டும்," என்று அவன் உறுதியுடன் கூறினான். கபிலும் பவித்ராவும் அவனுடன் இணைந்து கொண்டனர். மூவரும் அந்த இருண்ட ஆனால் ஒளிரும் டிஜிட்டல் படிக்கட்டில் இறங்கத் தொடங்கினர். நிழல் விளையாட்டு உலகத்தின் அடுத்த அத்தியாயம் அவர்களுக்குக் காத்திருந்தது. அகாதமியின் அமைதியான இரவுக்குள் மறைந்திருந்த அந்த ரகசியப் பாதை, அடுத்த கட்டப் போருக்கான தொடக்கமாக அமைந்தது.