டிஜிட்டல் இதயங்கள்: விர்ச்சுவல் காதலும் விளையாட்டும் — எபிசோடு 16: நினைவுக் கூடத்தின் ரகசிய பாதை
எபிசோட் 16: நினைவுக் கூடத்தின் ரகசிய பாதை
சைபிரியா உயர்நிலைப் பள்ளியின் அதிநவீன விர்ச்சுவல் கேமிங் லேப்பில் அமைதியான சூழல் நிலவியது. ஆனால், நியோ-க்ரானிக்கிள்ஸ் கேம் உலகத்தின் மையக் கோபுரத்தின் கீழ்த்தளத்தில் உள்ள விசித்திரமான ரகசியப் பாதைக்குள் கவினும் தரணியும் தீவிரமான சூழலில் நின்றுகொண்டிருந்தனர். தங்க நிற ரகசிய வரைபடக் குறிப்பு அவர்களின் வழிகாட்டியாக இருந்தது. கவினின் நீல நிற ஹூடீயில் அணிந்திருந்த டிஜிட்டல் கோடட் பெண்டன்ட் அந்த இருண்ட டிஜிட்டல் பாதைக்கு மெமையான ஒளியை வழங்கியது. தரணி தன் கையிலிருந்த புதிர் தீர்க்கும் டேப்லெட்டைப் பார்த்தவாறு, அங்கு தோன்றும் புதிய சமன்பாடுகளை ஆராய்ந்தாள்.
"கவின், இந்த வரைபடத்தின்படி நாம் செல்லும் பாதை மையக் கோபுரத்தின் பிரதான தரவு அறைக்குச் செல்கிறது. ஆனால், இங்குள்ள டிஜிட்டல் சமிக்ஞைகள் மிகவும் வித்தியாசமாக உள்ளன," என்றாள் தரணி. அவளது துடிப்பான பச்சை நிறக் கண்களில் லேசான ஆர்வம் கலந்த எச்சரிக்கை வெளிப்பட்டது.
கவின் தன் கேமிங் ஹெட்செட்டைச் சரிசெய்துகொண்டு, அவளது அருகில் வந்தான். "அண்ணன் விட்டுச் சென்ற குறிப்புகளும் இந்த வரைபடமும் ஒன்றோடு ஒன்று சரியாகப் பொருந்துகின்றன. நாம் பயப்படத் தேவையில்லை, தரணி. உன்னுடைய கணித மாதிரியும் என் பெண்டன்ட் உருவாக்கிய பாதுகாப்புக் குறியீடும் இணைந்து செயல்பட்டால், எந்தவொரு தடையையும் நம்மால் கடக்க முடியும்," என்று அவளுக்கு ஊக்கமளித்தான்.
அவர்களின் இந்த உரையாடலுக்கு இடையில், நிஜ உலக லேப்பில் இருந்து ராகுலும் மலரும் அவசரமாகத் தொடர்பு கொண்டனர். ராகுல் தன் வழக்கமான நகைச்சுவையைக் கைவிட்டு, குரலில் தீவிரத்துடன் பேசினான், "கவின்! லேப்பின் உள் பாதுகாப்புச் சங்கிலி சிறிய அளவிலான தரவு அலைகளை உணர்ந்துள்ளது. எதிரிக் குறியீட்டின் புதிய அலை லேப் சுவர்களைத் தாக்க முயல்கிறது. ஆனால் கவலைப்படாதே, நானும் மலரும் இணைந்து பாதுகாப்பை பலப்படுத்தியுள்ளோம். நீங்கள் சீக்கிரம் அந்த ரகசிய அறையின் இறுதிப் புள்ளியை அடைய வேண்டும்!"
மலர் உடனடியாகத் தன் பங்கிற்குத் தகவலைச் சேர்த்தாள், "ஆம் கவின், கேம் உலகத்தில் அந்த ஊதா நிற கவுண்ட்டவுன் டைமரின் வேகம் இப்போது குறைவாகவே உள்ளது, ஆனால் அது எப்போது வேண்டுமானாலும் மாறலாம். கவனமாக இருங்கள்."
இந்த எச்சரிக்கையைக் கேட்டதும், கவினும் தரணியும் தங்கள் பணியில் இன்னும் தீவிரமானார்கள். தரணியின் டேப்லெட்டில் ஒரு புதிய டிஜிட்டல் வாசல் பிரகாசிக்கத் தொடங்கியது. அது சாதாரண கதவு அல்ல, மாறாக ஒளி ஊடுருவக் கூடிய ஒரு பெரிய ஆற்றல் சுவர். கவின் தனது பெண்டன்ட்டை அந்த ஆற்றல் சுவரின் நடுவே இருந்த குறியீட்டுடன் இணைத்தான். உடனே, அந்த நீல நிற ஒளிச்சுவர் மென்மையாக விலகி, உள்ளே ஒரு பெரிய பிரகாசமான அறையைத் திறந்தது.
அறைக்குள் நுழைந்ததும், அவர்களின் கண்கள் வியப்பில் விரிந்தன. அங்கு மிதக்கும் டிஜிட்டல் திரைகளில் கவினின் அண்ணனின் கடந்த காலக் குறியீடுகள் தெளிவாகத் தெரிந்தன. மனித உணர்வுகளை டிஜிட்டல் முறையில் சேமிக்கும் அந்த பிரம்மாண்டமான அமைப்பின் மையம் அதுவே என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். அதே நேரத்தில், தரணியின் டேப்லெட் ஒரு புதிய ரகசியக் குறிப்பை வெளிப்படுத்தியது. அது அடுத்த கட்டப் புதிர்க்கான திறவுகோல்.
தரணி புன்னகையுடன் கவினின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டாள். "கவின், பார்த்தாயா? நாம் சரியான திசையில் தான் செல்கிறோம். அண்ணனின் ரகசியம் நம் கைக்கெட்டும் தூரத்தில் உள்ளது."
கவின் அவளது கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு, நம்பிக்கையுடன் தலையசைத்தான். "ஆம் தரணி. நாம் இருவரும் இணைந்து இந்த கேம் உலகத்தையும் நமது நினைவுகளையும் நிச்சயமாகக் காப்பாற்றுவோம்."
பிரகாசமான அறைக்குள் இருந்த ஒவ்வொரு திரையும் ஒரே செய்தியைக் காட்டவில்லை. இடதுபுறத் திரையில் மையக் கோபுரத்தின் பழைய வடிவமைப்புக் கோடுகள் தெரிந்தன. வலதுபுறத் திரையில் சில தரவுப் பாதைகள் துண்டிக்கப்பட்டிருந்தன. கவின் அவற்றில் அண்ணனின் குறியீட்டு முறையை ஒத்த அடையாளங்களைக் கவனித்தான். எந்தத் திரையையும் உடனடியாக இயக்காமல், தரணியிடம் கண்டதைச் சொன்னான். அவள் இரு திரைகளிலும் மாறாமல் தோன்றிய பகுதிகளை மட்டும் தனது டேப்லெட்டில் பதிவு செய்தாள். ‘நம்மை அடுத்த அறைக்குக் கொண்டு செல்லும் குறியீடு இங்கே இருக்கலாம். ஆனால் தவறான திரையைத் தேர்ந்தெடுத்தால் முக்கியமான நினைவுப் பதிவு மறையக்கூடும்,’ என்றாள். கவின் அண்ணனைப் பற்றிய பதிலை விரைவாகக் கண்டுபிடிக்க விரும்பினாலும், ஆதாரமில்லாத முடிவை எடுக்கக் கூடாது என்று நினைத்தான்.
அந்தப் பிரம்மாண்டமான மைய அறையின் தரையில் சில வட்ட வடிவங்கள் ஒளிரத் தொடங்கின. அவை எவரையும் தாக்கவில்லை; ஆனால் ஒவ்வொரு வட்டத்திற்குள்ளும் சென்றபோது பெண்டன்ட்டின் துடிப்பு மாறியது. கவின் ஒரு அடியைப் பின்னோக்கி எடுத்து, அந்த மாற்றம் மீண்டும் நிகழ்கிறதா என்பதைச் சோதித்தான். தரணி ஒளிவட்டங்களின் இடைவெளியை அளந்து பார்த்தபோது அவை சீரற்ற முறையில் அமைந்திருக்கவில்லை என்பது தெரிந்தது. ஒரு வட்டத்தில் இருந்து மற்றொன்றிற்குச் செல்லும் நேரத்தையும் கணக்கிட்டாள். ‘இது பாதுகாப்புப் பாதையைக் கண்டுபிடிக்கும் புதிராக இருக்கலாம். நாம் ஒன்றாகச் செல்வதைவிட முதலில் சோதனை செய்து பார்த்தால் நல்லது,’ என்றாள். கவின் அவளுடைய ஆலோசனையை ஏற்றுக்கொண்டான். இருவரும் தங்கள் அவதார்களின் ஆற்றலைக் கவனித்தபடி மெதுவாக நகர்ந்தனர்.
நிஜ உலக லேப்பில் ராகுலின் திரையில் புதிய அலைவரிசை ஒன்று தோன்றியது. கவின் அந்த ஒளிவட்டங்களைச் சோதிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் அதே அலைவரிசை சிறிது உயர்ந்து மீண்டும் குறைந்தது. ராகுல் உடனே அதைத் தாக்குதல் என்று அறிவிக்கவில்லை. முன்பிருந்த எதிரிக் குறியீட்டின் பதிவுடன் ஒப்பிட்ட பிறகே வேறுபாட்டைக் கண்டான். மலர் பாதுகாப்புச் சுவரின் நிலையைச் சரிபார்த்து, புதிய அலைவரிசைக்கெனத் தனியான கண்காணிப்பைத் தொடங்கினாள். ‘இது அச்சுறுத்தலாகவும் இருக்கலாம்; அவர்களுடைய புதிர் செயல்படுவதன் விளைவாகவும் இருக்கலாம். நமக்குத் தெரியாததைத் தெரிந்ததாகக் காட்ட வேண்டாம்,’ என்று அவள் சொன்னாள். ராகுல் தன் பதிவில் இரு சாத்தியங்களையும் தனித்தனியாகக் குறித்து வைத்தான். அதன் பிறகு மட்டுமே கவினுக்கும் தரணிக்கும் குறுகிய எச்சரிக்கையை அனுப்பினான்.
ராகுலின் செய்தி கவினின் ஹெட்செட்டில் தெளிவாகக் கேட்டது. வழக்கமாகச் சிரித்துப் பேசும் நண்பன் இம்முறை ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் கவனமாகத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தான். ‘உங்களுடைய அசைவுகளுக்கும் இங்குள்ள அலைவரிசைக்கும் தொடர்பு இருக்கிறது. காரணம் இன்னும் உறுதியாகவில்லை; கொஞ்சம் மெதுவாகச் செயல்படுங்கள்,’ என்றான். மலர் இணைப்பில் சேர்ந்து, லேப்பின் பாதுகாப்பு இப்போது நிலையாக இருக்கிறது என்பதையும் தெரிவித்தாள். கவின் அவர்களுக்கு நன்றி சொன்னான். தரணி அந்த எச்சரிக்கையைத் தன் டேப்லெட்டின் குறிப்புகளுடன் இணைத்தாள். மைய அறையில் வெற்றிகரமாக ஒரு கதவைத் திறந்துவிட்டார்கள் என்பதற்காகப் புதிய இடம் முழுவதும் பாதுகாப்பானது என்று நினைக்கக்கூடாது என்பதை இருவரும் உணர்ந்தனர். இதனால் அவர்களின் பயணம் தாமதமானாலும், அவர்கள் எடுத்த ஒவ்வொரு முடிவுக்கும் தெளிவான காரணம் இருந்தது.
சில நிமிடங்களில் தரணி மூன்று ஒளிவட்டங்களின் அசைவையும் ஒரே வரைபடத்தில் இணைத்தாள். ஒரு வட்டம் நினைவுக் கோளங்களுடன் தொடர்புடையதாகவும், மற்றொன்று லேப்பின் இணைப்பை நினைவூட்டுவதாகவும் தோன்றியது. மூன்றாவது வட்டம் மட்டும் அறையின் வடக்குச் சுவரை நோக்கித் துடித்தது. கவின் அந்தச் சுவரை உற்றுப் பார்த்தபோது சாதாரணக் கல்லைப் போலத் தெரிந்த மேற்பரப்பில் மங்கலான குறியீடுகள் இருந்தன. அண்ணனின் பழைய நிரலாக்கப் பதிவுகளில் அவன் பார்த்திருந்த வடிவத்தை அவை நினைவூட்டின. ஆனால் ஒரே மாதிரியாகத் தோன்றுவது மட்டும் போதுமான ஆதாரமல்ல. தரணி முன்பு சேமித்த அண்ணனின் ஹாலோகிராம் குறிப்பைத் திறந்து இரண்டு வடிவங்களையும் ஒப்பிட்டாள். சில பகுதிகள் ஒத்திருந்தாலும் முழுமையாகப் பொருந்தவில்லை. அந்த வேறுபாடு அவர்களின் ஆர்வத்தை மேலும் அதிகரித்தது.
கவின் சுவரில் தெரிந்த குறியீட்டைக் கையால் தொடப் போனபோது தரணி அவனைக் காத்திருக்கச் சொன்னாள். ‘நாம் ஏற்கெனவே இரண்டு தடவைகள் வேறுபட்ட சின்னங்களை ஒரே குறியீடு என்று நினைத்தோம். இந்த முறை நிதானமாக இருப்போம்,’ என்றாள். கவின் தன் கையை விலக்கிக் கொண்டு அவளைப் பார்த்தான். ‘நீ அருகில் இருப்பதால்தான் இந்த இடத்தை வெறும் புதிராக அல்லாமல் ஒரு பொறுப்பாகவும் பார்க்கிறேன்,’ என்றான். தரணி சிரித்தாள்; அதே நேரத்தில் அவன் நம்பிக்கையைப் பாதுகாக்க வேண்டிய கடமையையும் உணர்ந்தாள். இருவரும் ஒளிவட்டங்களின் இடைவெளியை மீண்டும் கணக்கிட்டு, பாதுகாப்பான அலைவரிசையைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அந்த மதிப்பைக் கவின் பெண்டன்ட்டில் சேர்த்ததும் வடக்குச் சுவரில் இருந்த மங்கலான கோடு மெதுவாகத் தெளிவடையத் தொடங்கியது.
மைய அறையின் புதிய பாதை முற்றிலும் திறக்கும் முன் தரணி ஒரு பாதுகாப்புப் பதிவை உருவாக்கினாள். அதில் இப்போது வரை கண்ட பாதை, செயல்படுத்தப்பட்ட ஒளிவட்டங்கள், லேப்பிலிருந்து வந்த எச்சரிக்கை ஆகிய அனைத்தையும் சேர்த்தாள். ஏதாவது தவறு ஏற்பட்டால் முந்தைய பாதுகாப்பான இடத்துக்குத் திரும்ப இந்தத் தகவல்கள் உதவும் என்று அவள் எண்ணினாள். கவின் பெண்டன்ட்டின் ஆற்றலைச் சரிபார்த்து, அண்ணனின் நினைவுக் குறிப்பில் உள்ள எந்தத் தரவையும் இழக்காமல் சேமித்திருக்கிறார்களா என்று பார்த்தான். அவர்களின் கவனம் அடுத்த ரகசியத்தை நோக்கிச் சென்றாலும், இதுவரை கிடைத்த விடைகள் இன்னும் முழுமையானவை அல்ல என்பதை இருவரும் மறக்கவில்லை. வடக்குச் சுவருக்குப் பின்னால் ஒரு மென்மையான அதிர்வு உருவானது. அது அடுத்த நிகழ்வுக்கான அழைப்பாகத் தோன்றியது; இருவரும் அங்கே என்ன இருக்கிறது என்று கவனமாகக் காத்திருந்தனர்.
அவர்கள் அந்த அறையின் மையத்தை நோக்கிச் செல்லும்போது, திடீரென அந்த டிஜிட்டல் சுவர்கள் லேசாக அதிர்ந்தன. ஊதா நிற கவுண்ட்டவுன் டைமர் மீண்டும் ஒரு சிறிய ஒளியுடன் ஒளிரத் தொடங்கியது. அடுத்த வினாடி, அறையின் எதிர்புறத்தில் புதியதொரு மறைக்கப்பட்ட பாதை திறக்கப்பட்டது. அந்தப் பாதையின் முடிவில் இருந்து ஒரு விசித்திரமான, அமைதியான இசை ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அது என்னவாக இருக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பு அவர்களிடையே எழுந்தது.

Leave a comment